Γιγάντια «φαντασματάκια» του βυθού: δες σπάνιο βίντεο από μέδουσα-φάντασμα

Μια από τις πιο σπάνιες μέδουσες του πλανήτη εμφανίστηκε μπροστά σε κάμερες βαθιάς θάλασσας, σε κατάδυση ανοικτά της Αργεντινής, και το αποτέλεσμα είναι υλικό που δύσκολα ξαναβλέπεις.

Το νέο εδώ δεν είναι απλώς μια «ωραία εικόνα»: είναι καθαρή, κοντινή καταγραφή ενός είδους που έχει βιντεοσκοπηθεί ελάχιστες φορές.

Η ομάδα του Schmidt Ocean Institute την κατέγραψε σε εξερεύνηση στο υποθαλάσσιο φαράγγι Colorado–Rawson, πάνω σε τοίχωμα υποβρύχιου καναλιού, κατά την περίοδο των χειμερινών γιορτών. Το τηλεκατευθυνόμενο υποβρύχιο όχημα (ROV) SuBastian βρέθηκε μπροστά σε έναν οργανισμό με «καμπάνα» περίπου 1 μέτρο πλάτος και βραχίονες που ξεπερνούσαν τα 10 μέτρα.

Η «γιγάντια μέδουσα-φάντασμα» (Stygiomedusa gigantea) ζει σε βάθη όπου το φυσικό φως πρακτικά δεν υπάρχει, γι’ αυτό και κάθε καθαρή καταγραφή της είναι πολύτιμη. Η συγκεκριμένη λήψη έγινε περίπου στα 253 μέτρα, σε ζώνη όπου το μαύρο φόντο και ο τεχνητός φωτισμός αποκαλύπτουν την υφή της σαν να αιωρείται μέσα σε σκόνη.

Για δημιουργούς εικόνας, το ενδιαφέρον είναι διπλό: αφενός βλέπεις την κίνηση ενός σώματος που δεν «κόβει» το νερό όπως ένα ψάρι, αλλά πάλλεται και στρίβει με ρυθμό που θυμίζει αργό χορό· αφετέρου αποκτάς αναφορά για φωτισμό και αντίθεση σε θέμα που “τρώει” το φως, χωρίς να έχει σκληρές ακμές.

Η μέδουσα αυτή έχει καταγραφεί λίγες φορές από τότε που πρωτοαναφέρθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, ενώ σε βίντεο οι καταγραφές παραμένουν σπάνιες. Αυτό εξηγεί γιατί κάθε νέο κλιπ αντιμετωπίζεται σαν «παράθυρο» σε συμπεριφορά και μορφολογία που ακόμα δεν γνωρίζουμε καλά.

Εντυπωσιακό είναι και το πώς το πλάνο «χτίζει» το μέγεθος: όταν μπαίνουν στο κάδρο οι μακριές “κορδέλες” των βραχιόνων, η σκηνή αποκτά κλίμακα που θυμίζει κινηματογραφικό πλάσμα, αλλά εδώ μιλάμε για πραγματικό οργανισμό και όχι για οπτικό εφέ.

Το είδος μπορεί να εμφανιστεί από σχετικά «ρηχά» έως και ακραία βάθη, όμως πιο συχνά σχετίζεται με ζώνες χαμηλού φωτισμού, εκεί που η ζωή έχει αναπτύξει χρώματα και υφές που δεν μοιάζουν με τίποτα στην επιφάνεια. Αυτό είναι και το οπτικό του πλεονέκτημα: δείχνει εξωγήινο, ακριβώς επειδή είναι σχεδιασμένο για σκοτάδι.

Για όσους γυρίζουν θάλασσα ή υποβρύχιο περιεχόμενο, το μάθημα είναι πρακτικό: το “καθαρό” μαύρο δεν είναι ποτέ καθαρό όταν υπάρχει φωτισμός, γιατί το νερό γεμίζει μικροσωματίδια. Η αισθητική του πλάνου εξαρτάται από γωνία φωτισμού, απόσταση, και από το πόσο επιλέγεις να αφήσεις το «χιόνι» να γίνει μέρος της ατμόσφαιρας.

Υπάρχει και το κομμάτι της αφήγησης: ένα τέτοιο πλάνο δεν χρειάζεται υπερβολές ή μουσική-καταιγίδα για να σταθεί. Αρκεί ο ρυθμός της κίνησης και ο χρόνος στο κάδρο, γιατί ο θεατής ψάχνει ενστικτωδώς να καταλάβει τι βλέπει.

Και κάπως έτσι, ένα τυχαίο “συνάντημα” σε υποθαλάσσιο φαράγγι γίνεται υλικό αναφοράς για όλους: από επιστήμονες που θέλουν παρατήρηση, μέχρι κινηματογραφιστές που θέλουν αληθινή κίνηση «πλάσματος» για να χτίσουν σκηνές με πειστικότητα.

Αν υπάρξει συνέχεια από την ίδια αποστολή ή νέα πλάνα από παρόμοιες καταδύσεις, αξίζει να το παρακολουθήσεις: τέτοιες εμφανίσεις δεν γίνονται «σειρά», αλλά όταν συμβούν, ανεβάζουν τον πήχη για το τι θεωρούμε πραγματικά σπάνιο υποβρύχιο πλάνο.

Απέκτησε το Luminar με έκπτωση, με τον κωδικό pttl20,
κάνε κλικ στην εικόνα

Αναζητήστε όλα τα νέα προϊόντα στο κατάστημα
Ρεπέλλα Φωτογραφικά.