Το ντοκιμαντέρ για τον Brent Renaud που πάει στα Όσκαρ και κοιτά κατάματα τον πόλεμο
Ένα ντοκιμαντέρ για τη δημοσιογραφία στην πρώτη γραμμή.
Ένα σύντομο αλλά βαρύ ντοκιμαντέρ για τον φωτορεπόρτερ Brent Renaud, τον πρώτο Αμερικανό δημοσιογράφο που σκοτώθηκε στην Ουκρανία, είναι υποψήφιο για Όσκαρ και επαναφέρει στο προσκήνιο το πραγματικό κόστος της δημοσιογραφίας στην πρώτη γραμμή.
Το Armed Only with a Camera: The Life and Death of Brent Renaud σκηνοθετείται από τον αδελφό του, Craig Renaud, και είναι υποψήφιο για το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους, σε μια χρονιά όπου ο πόλεμος και η αλήθεια που τον συνοδεύει βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο.
Για δημιουργούς εικόνας, το φιλμ δεν αφορά μόνο μια απώλεια. Αφορά το γιατί κάποιοι συνεχίζουν να κρατούν κάμερα εκεί που άλλοι τρέχουν να φύγουν.
Ο Brent Renaud ήταν φωτορεπόρτερ και δημιουργός ντοκιμαντέρ με πολυετή παρουσία σε εμπόλεμες ζώνες. Μαζί με τον αδελφό του, έχτισαν μια καριέρα βασισμένη στο cinéma vérité, εστιάζοντας όχι στη σύγκρουση ως θέαμα, αλλά στους ανθρώπους που ζουν μέσα σε αυτή.
Από το Ιράκ και το Αφγανιστάν, μέχρι την Αϊτή μετά τον σεισμό του 2010, τη Λιβύη, την Αίγυπτο, την Αφρική και την κρίση μεταναστών στην Κεντρική Αμερική, το έργο τους είχε κοινό παρονομαστή τη ζωή των αμάχων μέσα στο χάος.
Στις 13 Μαρτίου 2022, ο Renaud βρέθηκε στην Ουκρανία για ανεξάρτητο ντοκιμαντέρ. Στην πόλη Ιρπίν, κοντά στο Κίεβο, δέχθηκε πυρά από Ρώσους στρατιώτες. Ο Κολομβιανός φωτορεπόρτερ Juan Arredondo τραυματίστηκε σοβαρά, ενώ ο Brent σκοτώθηκε επιτόπου.
Ο Craig Renaud ταξίδεψε αργότερα στην Ουκρανία για να παραλάβει τη σορό του αδελφού του, μαζί με τις τελευταίες του καταγραφές. Αυτό το υλικό γίνεται ο κορμός του ντοκιμαντέρ.
Ένα ντοκιμαντέρ από μέσα, όχι απ’ έξω
Το Armed Only with a Camera αφηγείται τη ζωή του Brent μέσα από το ίδιο του το έργο. Πλάνα δεκαετιών, προσωπικές στιγμές και –σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα– υλικό από την τελευταία ημέρα της ζωής του, συνθέτουν ένα πορτρέτο χωρίς εξωραϊσμούς.
Για τον Craig, η επιλογή ήταν σχεδόν αυτονόητη. Η ίδια η οικογένεια βρέθηκε, αναπόφευκτα, στο επίκεντρο της ιστορίας που πάντα κατέγραφαν για άλλους.
Όπως σημειώνει, ο θάνατος του Brent δεν τον βρήκε απροετοίμαστο συναισθηματικά. Τον αντιμετώπισε ως μια κατάληξη συνεπή με τη ζωή και την αφοσίωσή του στη δημοσιογραφία.
Το ντοκιμαντέρ λειτουργεί ταυτόχρονα ως προσωπικό μνημόσυνο και ως σχόλιο για το επάγγελμα. Δεν επιχειρεί να «πουλήσει» ηρωισμό, αλλά να δείξει τι σημαίνει να επιλέγεις συνειδητά να βρίσκεσαι εκεί.
Η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία. Σύμφωνα με την Committee to Protect Journalists, το 2024 ήταν η πιο θανατηφόρα χρονιά που έχει καταγραφεί ποτέ για δημοσιογράφους παγκοσμίως.
Για φωτογράφους, βιντεογράφους και κινηματογραφιστές που καλύπτουν κρίσεις και πολέμους, το Armed Only with a Camera δεν είναι απλώς μια υποψηφιότητα για Όσκαρ. Είναι μια υπενθύμιση του γιατί η εικόνα παραμένει επικίνδυνη, αναγκαία και βαθιά ανθρώπινη.
Το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται όχι μόνο στο αν θα βραβευτεί, αλλά στο πώς τέτοιες ιστορίες θα συνεχίσουν να φτάνουν στο κοινό, σε μια εποχή που η πρόσβαση στην αλήθεια γίνεται όλο και πιο επισφαλής.
Απέκτησε το Luminar με έκπτωση, με τον κωδικό pttl20,
κάνε κλικ στην εικόνα












