DxOMark 2026: η D850 ακόμη δίπλα στην κορυφή
Η λίστα αισθητήρων που ξανασυζητιέται με τη νέα χρονιά.

Με την αλλαγή του χρόνου, πολλοί φωτογράφοι ξανακοιτάμε τα «μετρήσιμα» πριν αποφασίσουμε αναβάθμιση: το sensor ranking της DxOMark δείχνει ποιοι αισθητήρες συνεχίζουν να δίνουν κορυφαίο δυναμικό εύρος, χρώμα και low-light απόδοση.
Αυτό που αλλάζει στην εικόνα της αγοράς είναι ότι η κορυφή παραμένει σταθερά medium format, ενώ στα full-frame οι διαφορές συμπιέζονται γύρω από το 100. Αφορά κυρίως όσους δουλεύουν RAW σε τοπίο/στούντιο/fine art και πιέζουν το αρχείο σε shadows και highlights, αλλά και όσους κάνουν νυχτερινά και θέλουν καθαρό headroom στο post.
Το “γιατί τώρα” είναι απλό: η αρχή της χρονιάς φέρνει αγορές, ανταλλαγές και επενδύσεις σε workflow. Και όταν τα σκορ είναι κοντά, χρειάζεται να καταλάβεις τι πραγματικά σημαίνουν στην πράξη.
Γιατί έχει σημασία για δημιουργούς εικόνας
Αν το αρχείο σου περνά βαριά επεξεργασία, το sensor score λειτουργεί σαν αντικειμενική «βάση» για τονικότητα και latitude. Δεν είναι οδηγός αγοράς από μόνο του, αλλά σε βοηθά να ξεχωρίσεις πότε αξίζει να πληρώσεις για καθαρότερο RAW και πότε να επενδύσεις σε φακούς/φωτισμό/σταθεροποίηση.
Η κορυφή του “Overall”: ποιοι κρατούν το 100+
Στην κορυφή της κατάταξης “Overall” βλέπουμε κλασικά ονόματα που έχουν χτίσει φήμη για καθαρό αρχείο και τονική ομαλότητα. Τα medium format παραμένουν μπροστά, ενώ οι κορυφαίες full-frame συγκεντρώνονται σε πολύ κοντινές τιμές.
Ενδεικτικά μοντέλα που ξεχωρίζουν στο πάνω μέρος της λίστας:
- Hasselblad X1D-50c (Overall 102)
- Pentax 645Z (Overall 101)
- Leica M11 (Overall 100)
- Nikon Z7 II (Overall 100)
- Panasonic Lumix DC-S1R (Overall 100)
- Sony A7R V (Overall 100)
- Sony A7R III (Overall 100)
- Nikon Z7 (Overall 99)
- Sony A7R IV (Overall 99)
Το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο ποιος είναι πρώτος, αλλά ότι από ένα σημείο και μετά η διαφορά μεταφέρεται στο σύστημα, στο workflow και στο είδος δουλειάς σου.
Το «παράδοξο» της λίστας: γιατί υπάρχει η παλιά DSLR Nikon D850
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της κατάταξης είναι η παρουσία της Nikon D850 στο ίδιο “overall club” με πολλές νεότερες mirrorless.
Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι ο αισθητήρας της D850 παραμένει εξαιρετικός σε καθαρό RAW: δυναμικό εύρος, χρώμα και γενική «αντοχή» στο post δεν «γήρασαν» όπως νομίζει αρκετός κόσμος. Για τοπίο, fine art και στούντιο —εκεί που το αρχείο μετρά περισσότερο από τα features— η D850 συνεχίζει να είναι σημείο αναφοράς.
Ταυτόχρονα, είναι και υπενθύμιση του περιορισμού της κατάταξης: η DxOMark αξιολογεί αισθητήρα, όχι συνολικό σύστημα. Δηλαδή δεν «γράφει» μέσα στο score πράγματα που σήμερα κρίνουν την καθημερινή χρήση, όπως IBIS, tracking AF, ταχύτητα ανάγνωσης/rolling shutter και το συνολικό hybrid πακέτο.
Τι μετράει το DxOMark και πώς να το διαβάζεις σωστά
Η βαθμολογία “Overall” προκύπτει από τρεις πυλώνες, που επηρεάζουν άμεσα το αποτέλεσμα στο editing:
- Portrait (Color Depth): πόσο καθαρές είναι οι διαβαθμίσεις χρώματος
- Landscape (Dynamic Range): πόσο headroom έχεις σε highlights και shadows
- Sports (Low-Light ISO): πόσο αντέχει το αρχείο σε χαμηλό φωτισμό
Αν φωτογραφίζεις κυρίως τοπίο/αρχιτεκτονική, συνήθως έχει μεγαλύτερη αξία να κοιτάξεις το “Landscape” (και να το συσχετίσεις με το δικό σου τρόπο έκθεσης και ανάκτησης). Αν κάνεις πορτρέτο/στούντιο, το “Portrait” σε βοηθά να καταλάβεις πόσο «μεταξένια» γράφουν οι χρωματικές διαβαθμίσεις, αλλά ο φωτισμός και ο φακός θα καθορίσουν πολύ περισσότερο το τελικό αποτέλεσμα.
Medium format vs full-frame: πού φαίνεται πραγματικά η διαφορά
Medium format
Το μεγάλο πλεονέκτημα δεν είναι μόνο η ανάλυση, αλλά η αίσθηση τονικότητας και η «ηρεμία» στην εικόνα όταν πιέζεις αρχεία για μεγάλα prints. Αν δουλεύεις διαφημιστικό, στούντιο και fine art, εκεί εξηγείται γιατί τα medium format κρατούν την κορυφή.
Full-frame
Στα full-frame, επειδή οι βαθμολογίες είναι κοντά, συνήθως κερδίζει όποιο σύστημα ταιριάζει στη δουλειά σου: φακοί, χρώμα, εργονομία, αξιοπιστία, σταθεροποίηση και φυσικά το hybrid photo/video πακέτο.
Τι σημαίνει στην πράξη για αγορές στην αρχή του 2026
- Αν κυνηγάς μέγιστη ποιότητα RAW, μην «τρομάζεις» από ηλικία μοντέλου: η D850 είναι παράδειγμα ότι ένας κορυφαίος αισθητήρας παραμένει ανταγωνιστικός για χρόνια.
- Αν κάνεις hybrid και video-βαριά δουλειά, το score δεν αρκεί: εκεί θα σε κρίνουν readout, rolling shutter, codecs, profiles και το συνολικό pipeline.
Πού οδηγεί η εικόνα της λίστας φέτος
Η κατάταξη δείχνει ότι στο καθαρό sensor performance έχουμε φτάσει σε μια μορφή ωριμότητας: μικρές διαφορές στην κορυφή, μεγάλος ρόλος του workflow. Το 2026, όλο και περισσότερες αποφάσεις θα κριθούν από το συνολικό σύστημα και την υλοποίηση (readout, επεξεργασία, σταθεροποίηση, hybrid χαρακτηριστικά) — όχι μόνο από ένα νούμερο.
Κράτα το θέμα στα bookmarks, γιατί μέσα στις πρώτες εβδομάδες του 2026 θα φανεί αν οι νέες κυκλοφορίες αλλάζουν ουσιαστικά το “club του 100” ή αν η πραγματική εξέλιξη θα συνεχίσει να έρχεται από το pipeline και το σύστημα φακών.
Απέκτησε το Luminar με έκπτωση, με τον κωδικό pttl20,
κάνε κλικ στην εικόνα












