Το Webb «ξεγυμνώνει» το Helix Nebula σε πρωτοφανές βάθος
Το Helix Nebula όπως δεν το έχουμε ξαναδεί
Η νέα παρατήρηση του James Webb Space Telescope στο Helix Nebula φέρνει στο προσκήνιο μια φάση αστρικού τέλους που μέχρι τώρα βλέπαμε μόνο σχηματικά. Το Webb εστιάζει στο εσωτερικό τόξο του νεφελώματος και αποκαλύπτει χιλιάδες «κομητοειδείς» κόμβους, προϊόντα σφοδρών αστρικών ανέμων και διαδοχικών στρωμάτων αερίου που αποβλήθηκαν από το άστρο-πρόγονο.
Στο κοντινό πεδίο του Webb, οι λεπτές «ουρές» των κόμβων χαράζουν την περιφέρεια ενός διαστελλόμενου κελύφους. Οι ταχύτατοι, καυτοί άνεμοι από τον λευκό νάνο συγκρούονται με ψυχρότερα, παλαιότερα στρώματα σκόνης και αερίου, σμιλεύοντας ένα μοτίβο που θυμίζει υγρό να απλώνεται πάνω σε γυαλί.
Η υπέρυθρη ματιά της κάμερας NIRCam κάνει κάτι ακόμη πιο κρίσιμο: ξεχωρίζει καθαρά τα θερμικά και χημικά στάδια. Οι μπλε αποχρώσεις υποδηλώνουν τα πιο θερμά, ιονισμένα αέρια· τα κίτρινα δείχνουν περιοχές όπου το υδρογόνο σχηματίζει μόρια· οι κόκκινες άκρες αποκαλύπτουν το πιο ψυχρό υλικό, εκεί όπου αρχίζει η γέννηση σκόνης.
Σε σύγκριση με παλαιότερες παρατηρήσεις από το Hubble Space Telescope και το Spitzer Space Telescope, το Webb δεν «μαλακώνει» την εικόνα. Αντίθετα, οξύνει τις ακμές και φέρνει τους κόμβους στο προσκήνιο, δείχνοντας τη μετάβαση από το θερμό στο ψυχρό αέριο με σαφήνεια που αλλάζει την επιστημονική ανάγνωση του αντικειμένου.
Η ευρύτερη όψη, σε συνδυασμό με επίγειες παρατηρήσεις, τοποθετεί το μικρό αυτό παράθυρο στο συνολικό «μάτι» του Helix. Στον πυρήνα βρίσκεται ο λευκός νάνος (εκτός κάδρου στο κοντινό), του οποίου η ακτινοβολία φωτίζει και ιονίζει τα πάντα γύρω του, δημιουργώντας προστατευμένες τσέπες όπου μπορούν να σχηματιστούν πιο σύνθετα μόρια.
Εδώ κρύβεται και το μεγάλο αφήγημα: αυτό που μοιάζει με αστρικό τέλος είναι στην πράξη ανακύκλωση ύλης. Οι σκοτεινές «σκιάσεις» ανάμεσα στα φωτεινά νήματα δείχνουν περιοχές θωρακισμένες από την έντονη ακτινοβολία — τα εργαστήρια όπου η χημεία γίνεται πιο πολύπλοκη.
Το Helix βρίσκεται περίπου 650 έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό του Υδροχόου. Η σχετική εγγύτητά του και η εμβληματική μορφή του το έχουν κάνει αγαπημένο στόχο, αλλά το Webb είναι το πρώτο που το μετατρέπει σε πραγματικό εργαστήριο αστροφυσικής λεπτομέρειας.
Η εικόνα αυτή δεν είναι απλώς «ωραία». Είναι ένας χάρτης διαδικασιών, μια υπενθύμιση του τι μπορεί να σημαίνει το μέλλον ενός άστρου σαν τον Ήλιο και ένα παράδειγμα του πώς η ανάλυση αλλάζει την κατανόηση. Τα επόμενα δεδομένα του Webb θα δείξουν πόσο βαθιά μπορούμε να διαβάσουμε αυτές τις μεταβάσεις και τι νέο υλικό θα αποκαλυφθεί στις πιο σκοτεινές γωνιές του νεφελώματος.
Μπορείς να κατεβάσεις την εικόνα σε υψηλή ανάλυση εδώ.
Απέκτησε το Luminar με έκπτωση, με τον κωδικό pttl20,
κάνε κλικ στην εικόνα












