Η ανήθικη φωτογράφιση άγριας ζωής απειλεί σπάνιο Βάτραχο της Ινδίας

Η υπόθεση της εξαφάνισης του σπάνιου Melanobatrachus indicus στα Δυτικά Γκατς της Ινδίας φέρνει ξανά στο προσκήνιο τα όρια, τις ευθύνες και τις σκοτεινές πλευρές της φωτογράφισης άγριας ζωής.

Η επιστημονική κοινότητα και οργανισμοί όπως η Zoological Society of London κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η ανεξέλεγκτη και ανήθικη φωτογράφιση σε εξαιρετικά ευαίσθητα είδη. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο λεγόμενος «Γαλαξίας Βάτραχος» (Melanobatrachus indicus), ένα από τα πιο σπάνια ενδημικά αμφίβια του κόσμου, που ζει αποκλειστικά στα τροπικά δάση των Δυτικών Γκατς, στην πολιτεία Κεράλα της Ινδίας.

Το είδος ανακαλύφθηκε ξανά το 2020 από τον ερευνητή K.P. Rajkumar, μετά από δεκαετίες χωρίς επιβεβαιωμένες παρατηρήσεις. Μικροσκοπικός σε μέγεθος, με μήκος μόλις περίπου 3 εκατοστά, και με χαρακτηριστικές μπλε «αστερόσκονες» πάνω στο σκούρο σώμα του, ο βάτραχος αυτός έγινε γρήγορα αντικείμενο έντονου ενδιαφέροντος από φωτογράφους άγριας φύσης.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες που δημοσιεύτηκαν σε επιστημονική εργασία αλλά και σε αναφορές της Zoological Society of London, μικρές ομάδες φωτογράφων άρχισαν να επισκέπτονται το σημείο όπου ζούσαν οι βάτραχοι, αναποδογυρίζοντας πεσμένους κορμούς και καταστρέφοντας μικροενδιαιτήματα για να τους εντοπίσουν. Όταν τους έβρισκαν, φέρονται να τους μετακινούσαν σε «πιο φωτογενή» σημεία, χωρίς γάντια, παρά το γεγονός ότι τα αμφίβια αναπνέουν μέσω του δέρματός τους και είναι εξαιρετικά ευαίσθητα στην ανθρώπινη επαφή.

Σύμφωνα με μαρτυρίες τοπικών ιχνηλατών, δύο από τα άτομα πέθαναν μετά από παρατεταμένο χειρισμό, ενώ λίγο αργότερα ολόκληρη η μικρή γνωστή ομάδα των επτά βατράχων εξαφανίστηκε. Όταν ο Rajkumar επέστρεψε στην περιοχή μετά την πανδημία, βρήκε το βασικό καταφύγιο – έναν μεγάλο πεσμένο κορμό – σπασμένο και μετακινημένο, με τη γύρω βλάστηση κατεστραμμένη.

Η υπόθεση αναδεικνύει ένα κρίσιμο ζήτημα για τη σύγχρονη φωτογραφία άγριας ζωής: το πότε η αναζήτηση της «μοναδικής εικόνας» ξεπερνά τα όρια της ηθικής και μετατρέπεται σε απειλή για τα ίδια τα είδη που υποτίθεται ότι αναδεικνύει. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η φωτογραφία μπορεί να λειτουργήσει ως πολύτιμο εργαλείο για την τεκμηρίωση, την έρευνα και την ευαισθητοποίηση του κοινού, μόνο όμως όταν γίνεται με σαφείς κανόνες και σεβασμό.

Στην περίπτωση του Melanobatrachus indicus, η έλλειψη ελέγχου, η απουσία κώδικα δεοντολογίας και η πίεση για εντυπωσιακές εικόνες φαίνεται να είχαν καταστροφικές συνέπειες. Το περιστατικό λειτουργεί ως προειδοποίηση για φωτογράφους, δημιουργούς περιεχομένου και διοργανωτές φωτογραφικού τουρισμού, ειδικά σε περιοχές με εξαιρετικά σπάνια ή ευάλωτα είδη.

Για τους φωτογράφους και βιντεογράφους άγριας ζωής, το μήνυμα είναι σαφές: χωρίς αυστηρή τήρηση κανόνων, χωρίς εκπαίδευση και χωρίς συνεργασία με επιστήμονες και τοπικές αρχές, η φωτογραφία παύει να είναι σύμμαχος της προστασίας και γίνεται παράγοντας εξαφάνισης. Η «τραγική ειρωνεία», όπως τη χαρακτηρίζει ο Rajkumar, είναι ότι η επιθυμία να απαθανατιστεί ένα μοναδικό πλάσμα μπορεί να οδηγήσει στο να χαθεί για πάντα.

Απέκτησε το Luminar με έκπτωση, με τον κωδικό pttl20,
κάνε κλικ στην εικόνα

Αναζητήστε όλα τα νέα προϊόντα στο κατάστημα
Ρεπέλλα Φωτογραφικά.