Έργο
Self-Portrait Νέα Υόρκη
Μία από τις πιο αναγνωρίσιμες αυτοπροσωπογραφίες της, με τη Rolleiflex στο κέντρο του κάδρου.
Σπουδαίοι Φωτογράφοι
Η μυστική νταντά που αναγνωρίστηκε μετά θάνατον ως μία από τις σημαντικότερες φωτογράφους δρόμου του 20ού αιώνα.
Η Vivian Maier ήταν Αμερικανίδα φωτογράφος δρόμου που εργάστηκε για δεκαετίες ως νταντά και δημιούργησε ένα τεράστιο, σχεδόν άγνωστο εν ζωή αρχείο με περισσότερες από 150.000 φωτογραφίες, κυρίως στο Σικάγο και στη Νέα Υόρκη. Η δουλειά της αποκαλύφθηκε μετά τον θάνατό της και άλλαξε τη θέση της στη σύγχρονη ιστορία της φωτογραφίας.
Τάδε έφηΤίποτα δεν είναι φτιαγμένο για να κρατά για πάντα.
Πρέπει να αφήνουμε χώρο και για τους άλλους. Είναι ένας τροχός. Ανεβαίνεις, φτάνεις στο τέλος, και μετά κάποιος άλλος έχει την ίδια ευκαιρία να φτάσει κι εκείνος στο τέλος.
Η μεταθανάτια ανακάλυψη του τεράστιου αρχείου της, η ποιότητα των εικόνων της και η δημοσιοποίησή τους από τον John Maloof μέσω εκθέσεων, βιβλίων και του ντοκιμαντέρ Finding Vivian Maier την έκαναν παγκοσμίως γνωστή.
Η Vivian Dorothy Maier γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 01/02/1926 και ήταν Αμερικανίδα φωτογράφος δρόμου, η οποία έζησε για μεγάλο διάστημα ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία, χώρα όπου πέρασε σημαντικό μέρος της παιδικής και νεανικής της ηλικίας. Επέστρεψε στις ΗΠΑ το 1951 και εργάστηκε αρχικά στη Νέα Υόρκη, πριν μετακομίσει το 1956 στη βόρεια πλευρά του Σικάγου και στα προάστιά του, όπου απασχολήθηκε για περίπου σαράντα χρόνια κυρίως ως νταντά και φροντίστρια σε οικογένειες. Παρότι η επαγγελματική της ζωή ήταν μακριά από τον χώρο της τέχνης, στον ελεύθερο χρόνο της φωτογράφιζε συστηματικά και με αξιοσημείωτη αφοσίωση, δημιουργώντας ένα τεράστιο αρχείο που περιλαμβάνει περισσότερα από 150.000 αρνητικά και φωτογραφίες, ασπρόμαυρες και έγχρωμες, αλλά και φιλμ 8mm, ηχογραφήσεις και άλλα τεκμήρια.
Η Maier χρησιμοποίησε κυρίως μία Rolleiflex μεσαίου φορμά και αργότερα και άλλες μηχανές, στρέφοντας τον φακό της στους δρόμους του Σικάγου και της Νέας Υόρκης, στους περαστικούς, στα παιδιά, στους ηλικιωμένους, στους εργάτες, στους ανθρώπους στο περιθώριο, αλλά και στις μικρές παράξενες ή ποιητικές στιγμές της καθημερινής ζωής. Το έργο της ξεχωρίζει για την οξύτητα της παρατήρησης, την ανθρωποκεντρική ματιά, την αίσθηση κοινωνικού σχολίου και τις ευρηματικές αυτοπροσωπογραφίες της μέσα από σκιές, καθρέφτες, βιτρίνες και αντανακλάσεις. Πολλοί έχουν επισημάνει επίσης ότι η μακρά σχέση της με τη Γαλλία επηρέασε τον τρόπο με τον οποίο παρατηρούσε την αμερικανική αστική ζωή, με βλέμμα ταυτόχρονα οικείο και αποστασιοποιημένο.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960 πραγματοποίησε και ένα μεγάλο ταξίδι σε πολλές χώρες του κόσμου, φωτογραφίζοντας σε προορισμούς όπως οι Φιλιππίνες, η Ταϊλάνδη, το Χονγκ Κονγκ, η Ινδία, η Αίγυπτος, η Ελλάδα, η Ιταλία, η Γαλλία και άλλες χώρες της Ευρώπης, της Ασίας και της Μέσης Ανατολής. Παρέμεινε όμως σε όλη της τη ζωή εξαιρετικά ιδιωτική και εσωστρεφής, χωρίς να επιδιώξει δημοσίευση, αναγνώριση ή συστηματική έκθεση του έργου της. Μεγάλο μέρος των φιλμ της δεν εμφανίστηκε ποτέ από την ίδια, ενώ αποθήκευε επί χρόνια τα αρνητικά, τις εκτυπώσεις, τα αποκόμματα εφημερίδων και τα προσωπικά της αντικείμενα σε κούτες και αποθηκευτικούς χώρους.
Η ζωή της άλλαξε μεταθανάτια τη θέση της στην ιστορία της φωτογραφίας. Το 2007, λόγω αδυναμίας πληρωμής των αποθηκευτικών χώρων που νοίκιαζε στο Σικάγο, το υλικό της δημοπρατήθηκε και διασκορπίστηκε σε συλλέκτες. Ο John Maloof απέκτησε το μεγαλύτερο και σημαντικότερο μέρος του αρχείου της και, ερευνώντας την ταυτότητά της, άρχισε να δημοσιοποιεί τις εικόνες της στο διαδίκτυο από το 2009 και μετά. Η ανταπόκριση υπήρξε εντυπωσιακή και σύντομα ακολούθησαν βιβλία, εκθέσεις, ακαδημαϊκή μελέτη και το ντοκιμαντέρ Finding Vivian Maier, που συνέβαλαν αποφασιστικά στην καθιέρωσή της ως μιας από τις σημαντικότερες μορφές της street photography του 20ού αιώνα. Η Vivian Maier πέθανε στο Oak Park του Illinois τον Απρίλιο του 2009 και η φήμη της οικοδομήθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου μετά τον θάνατό της.
Η μεταθανάτια αποδοχή του έργου της συνοδεύτηκε και από έντονο ενδιαφέρον για την προσωπικότητά της, την ιδιωτική της ζωή, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο κινούνταν ανάμεσα στην αφάνεια της καθημερινής εργασίας και στη σιωπηλή δημιουργία ενός εξαιρετικά μεγάλου φωτογραφικού αρχείου. Σήμερα θεωρείται εμβληματική μορφή της φωτογραφίας δρόμου, όχι μόνο για την ποιότητα των εικόνων της αλλά και για τη μοναδική ιστορία της: μιας δημιουργού που πέρασε σχεδόν όλη της τη ζωή αόρατη για τον κόσμο της τέχνης και αναγνωρίστηκε μόνο αφότου είχε ήδη φύγει από τη ζωή
Έργο
Μία από τις πιο αναγνωρίσιμες αυτοπροσωπογραφίες της, με τη Rolleiflex στο κέντρο του κάδρου.
Έργο
Αυτοπροσωπογραφία με αντανάκλαση βιτρίνας, από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της χρήσης καθρεφτισμών στο έργο της.
Έργο
Στιγμιότυπο από πρεμιέρα στο Σικάγο, που δείχνει το ενδιαφέρον της για δημόσια πρόσωπα μέσα στο αστικό πλήθος.
Finding Vivian Maier | 2015 Oscar Nominee | Official US Trailer
Vivian Maier, Photographer
Discovering the Photography of Vivian Maier
Πηγές & links
Σχετικά άρθρα