Φωτογράφος κέρδισε αποζημίωση, αλλά δεν βρίσκει κανέναν να πληρώσει

Ένας φωτογράφος στο Ηνωμένο Βασίλειο πήρε δικαστική απόφαση για αποζημίωση επειδή ειδησεογραφικό site χρησιμοποίησε φωτογραφίες του χωρίς άδεια, αλλά η υπόθεση κόλλησε στο πιο παράλογο σημείο: δεν υπάρχει πρακτικά κανείς «να βρεθεί» για να εκτελεστεί η απόφαση.

Η απόφαση αφορά τον Richard Southall, ο οποίος στράφηκε νομικά κατά του ειδησεογραφικού The London Post και της εταιρείας που εμφανίζεται ως ιδιοκτήτης του (2Trom Media Group) μαζί με τον φερόμενο ως διευθυντή της. Το δικαστήριο εξέδωσε ερήμην απόφαση υπέρ του και του επιδίκασε 335 λίρες για την παραβίαση, αλλά η είσπραξη αποδείχθηκε σχεδόν αδύνατη.

Το πρόβλημα, όπως περιγράφεται, δεν είναι αν έχεις δίκιο· είναι αν υπάρχει απέναντι πλευρά που να μπορείς να εντοπίσεις, να επιδώσεις και να πιέσεις. Κι αυτό είναι μια πραγματικότητα που αφορά άμεσα κάθε φωτογράφο που βλέπει δουλειά του να «κυκλοφορεί» σε sites-φαντάσματα.

Αν θες πρακτικό takeaway: κράτα από τώρα οργανωμένο αρχείο με τα πρωτότυπα, τα μεταδεδομένα, τα τιμολόγια/συμφωνητικά και τα screenshots της χρήσης. Όταν η άλλη πλευρά εξαφανίζεται, τα αποδεικτικά είναι το μόνο που δεν πρέπει να λείπει.

Η υπόθεση δείχνει και κάτι ακόμα που καίει: ένα site μπορεί να εμφανίζεται σε μεγάλες πλατφόρμες ως «νόμιμος εκδότης», να μαζεύει επισκεψιμότητα και να λειτουργεί σαν κανονικό μέσο, ενώ στην πράξη να μην έχει ενεργή συντακτική ομάδα ή σαφή στοιχεία υπευθύνων.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, το «κλασικό» μοντέλο διεκδίκησης (εξώδικο, αγωγή, απόφαση) δεν αρκεί, γιατί η εκτέλεση απαιτεί διεύθυνση, πρόσωπα, περιουσιακά στοιχεία ή έστω μια λειτουργική εταιρική οντότητα που να μην είναι κέλυφος.

Για τους δημιουργούς εικόνας, αυτό αλλάζει τον τρόπο που πρέπει να σκέφτονται την προστασία τους online: δεν είναι πάντα θέμα «να κερδίσεις», αλλά να μπορείς να μετατρέψεις την απόφαση σε πραγματικό χρήμα.

Πρακτικά, αξίζει να δουλεύεις σε δύο παράλληλα μέτωπα: (α) τεκμηρίωση παραβίασης και (β) πίεση μέσω πλατφορμών/παρόχων όπου το περιεχόμενο αποκτά διανομή και έσοδα (π.χ. διαφήμιση, ενσωματώσεις, συνεργατικά δίκτυα), γιατί εκεί συχνά υπάρχει πιο «πιάσιμο» σημείο από έναν ανώνυμο ιδιοκτήτη.

Υπάρχει και το επιχειρηματικό κόστος που δεν φαίνεται: κάθε ώρα που τρέχεις για αναζήτηση στοιχείων, επιδόσεις και δικηγόρους είναι ώρα που δεν παράγεις δουλειά. Και αυτό κάνει την «μικρή» αποζημίωση να μοιάζει ακόμη μικρότερη, ακόμη κι όταν έχεις δικαιωθεί.

Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι το ποσό είναι χαμηλό, αλλά το προηγούμενο είναι μεγάλο: επιβεβαιώνει πως η μη αδειοδοτημένη χρήση από ειδησεογραφικό site δεν είναι «γκρίζα ζώνη», ακόμα κι αν ο άλλος κάνει τον αόρατο.

Από πλευράς workflow, η καλύτερη άμυνα είναι η συνέπεια: ξεκάθαροι όροι αδειοδότησης στα τιμολόγια/προσφορές, έτοιμα πρότυπα επικοινωνίας για παράνομη χρήση, και μια απλή διαδικασία reverse image search σε τακτική βάση για τις πιο εμπορικές σου εικόνες.

Αν συνεργάζεσαι με πελάτες σε κλάδους όπως φιλοξενία, κατασκευές, εταιρικά πορτρέτα ή εκδηλώσεις, βάλε εξαρχής ρήτρα για online χρήση και τρίτες αναδημοσιεύσεις. Πολλές «κλοπές» ξεκινούν από μια νόμιμη αρχική δημοσίευση που μετά αναπαράγεται ανεξέλεγκτα.

Και κάτι που συχνά υποτιμάμε: τα μεταδεδομένα δεν είναι μαγική ασπίδα, αλλά είναι χρήσιμο σήμα. Σε διαμάχη, η συνολική εικόνα τεκμηρίωσης (RAW, εξαγωγές, timestamps, project files, ιστορικό παραδόσεων) μετράει πολύ περισσότερο από ένα μόνο στοιχείο.

Η συγκεκριμένη ιστορία δεν τελειώνει με την απόφαση· τελειώνει όταν (και αν) βρεθεί τρόπος εκτέλεσης. Αυτό είναι το σημείο που αξίζει να παρακολουθούμε, γιατί εκεί κρίνεται αν το σύστημα προστατεύει πραγματικά τους φωτογράφους ή απλώς τους δικαιώνει «στα χαρτιά».

Απέκτησε το Luminar με έκπτωση, με τον κωδικό pttl20,
κάνε κλικ στην εικόνα

Αναζητήστε όλα τα νέα προϊόντα στο κατάστημα
Ρεπέλλα Φωτογραφικά.