• 57 μεγάλου μήκους ελληνικά ντοκιμαντέρ στο 28ο ΦΝΘ, σε τρία διαγωνιστικά και πολλαπλές παράλληλες ενότητες.
• Διευρυμένο τμήμα Πλατφόρμα+ και ενοίκιο σε όλες τις ελληνικές ταινίες, με διαδικτυακές προβολές 6–20 Μαρτίου.
• Νέο βραβείο «Ιστορίες πόλης» του Δήμου Θεσσαλονίκης και πλήθος ανεξάρτητων βραβείων για ανθρώπινα δικαιώματα, περιβάλλον, προσβασιμότητα.
• Θεματικό φάσμα από την αστική καθημερινότητα και τα σώματα σε δοκιμασία έως τη μνήμη, τον εξαναγκασμό και τις περιβαλλοντικές κρίσεις.
Το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης φέρνει 57 μεγάλου μήκους ελληνικά ντοκιμαντέρ που κοιτούν κατάματα την πόλη, τη μνήμη και τις ρωγμές της εποχής.
Από τις 5 έως τις 15 Μαρτίου 2026, σε αίθουσες και διαδικτυακά, το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ανοίγει τρία διαγωνιστικά τμήματα –Διεθνές Διαγωνιστικό, Newcomers και >>Film Forward– και φιλοξενεί ελληνικά ντοκιμαντέρ επίσης στους Ανοιχτούς Ορίζοντες, την Πλατφόρμα+ και τις Ειδικές Προβολές. Συνολικά 57 ελληνικές μεγάλου μήκους ταινίες αναλαμβάνουν να αποτυπώσουν μια χώρα σε μετασχηματισμό, μέσα από προσωπικές ιστορίες και συλλογικές αναταράξεις.
[ads1]
Για τους δημιουργούς, η παρουσία στο φεστιβάλ συνοδεύεται από απτή στήριξη: καταβάλλεται αντίτιμο ενοικίασης σε όλες τις ελληνικές ταινίες του προγράμματος, ενώ το διευρυμένο τμήμα Πλατφόρμα+ μεταφέρει τα ντοκιμαντέρ στην ψηφιακή πλατφόρμα του φεστιβάλ από τις 6 έως τις 20 Μαρτίου, ανοίγοντας το παράθυρο θέασης πέρα από τα όρια της αίθουσας. Το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου λειτουργεί με βάση το θεσμικό πλαίσιο, με γνωμοδοτική επιτροπή τις Άννα Αντωνοπούλου, Λεωνίδα Κωνστανταράκο και Στρατή Χατζηελενούδα, στοιχείο που διαμορφώνει ένα σαφές και διαφανές πλαίσιο προεπιλογής για όσους καταθέτουν έργα. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το νέο βραβείο του Δήμος Θεσσαλονίκης, ύψους 5.000 ευρώ, που θεσμοθετείται στο πλαίσιο μνημονίου συνεργασίας με τον Δήμο και απευθύνεται σε ελληνικές ταινίες της θεματικής ενότητας «Ιστορίες πόλης», ντοκιμαντέρ που συνομιλούν ευθέως με τη σύγχρονη αστική εμπειρία.
Προσωπικές ματιές που τέμνονται με τη συλλογική μνήμη, αρχειακό υλικό που γίνεται εργαλείο αναστοχασμού, πορτρέτα καλλιτεχνών και ανθρώπων του περιθωρίου, ιστορίες γυναικείας χειραφέτησης, σώματα σε δοκιμασία, ταυτότητες υπό διαπραγμάτευση, η ζωή στην αστική μητρόπολη και στην περιφέρεια, αλλά και η οξυδερκής καταγραφή των κοινωνικών εντάσεων του παρόντος συνθέτουν το μωσαϊκό του ελληνικού προγράμματος. Για όσους δουλεύουν με εικόνες, το line-up λειτουργεί ως άτυπο εργαστήριο πάνω στη χρήση του χώρου, του σώματος και της μνήμης στο σύγχρονο ντοκιμαντέρ.
Τρεις διαγωνιστικές πλατφόρμες, τρεις γλώσσες αφήγησης
Στο Διεθνές Διαγωνιστικό, η «Αλλού ο δρόμος» της Ειρήνης Βουρλούμη σκιαγραφεί ένα πολυεπίπεδο πορτρέτο της Αθήνας μέσα από τρεις βετεράνους οδηγούς ταξί· ένας Κωνσταντίνος που ξεκινά κάθε βάρδια κάτω από την Ακρόπολη, ένας Σάνι που αιωρείται ανάμεσα στην πίστη, την οικογένεια και την υποκριτική, κι ένας Γιώργος που μετατρέπει το ταξίμι σε νυχτερινό performance. Η «Σωνιέρου 4» του Φωκίωνα Μπόγρη φέρνει στο προσκήνιο τον «σκληρό» δευτεραγωνιστή Κώστα και μαζί του πενήντα χρόνια ελληνικού κινηματογράφου, από τα στούντιο του Φίνου μέχρι τη βιντεοκασέτα, ενώ το «Bugboy» του Λουκά Παλαιοκρασσά ακολουθεί έναν έφηβο που βρίσκει στον κόσμο των εντόμων έναν μυστικό καθρέφτη εφηβείας και μοναξιάς.
Το διαγωνιστικό Newcomers δίνει χώρο σε φωνές που κάνουν τα πρώτα τους βήματα με ξεκάθαρη ματιά. Στο «Δεν κοστίζει τίποτα» της Μαίρης Μπουλή, μια νεαρή γυναίκα στην Αθήνα, ανάμεσα σε νυχτερινές βάρδιες σε μπαρ και οικονομική ασφυξία, αποφασίζει να γίνει δότρια ωαρίων, ανακαλύπτοντας ότι τίποτα δεν είναι πραγματικά «χωρίς κόστος». Οι «Μικροσκοπικοί Θεοί» του Πάνου Δεληγιάννη χαρτογραφούν ένα εκκρεμές ανάμεσα στην ενδοσκόπηση και τη δημόσια δράση της εικαστικού Κλειούς Γκιζελή, ενώ στο «EXILE(S), ιστορίες ενός νησιού» του Γιώργου Ηλιόπουλου, η Ίμβρος γίνεται παλίμψηστο μνήμης, συνόρων και δύσκολης συνύπαρξης έναν αιώνα μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης.
Το διαγωνιστικό >>Film Forward στρέφεται πιο ανοιχτά στον υβριδικό, προσωπικό και φορμαλιστικά ανήσυχο λόγο. Το «Άλογο και Αναβάτης» του Παναγιώτη Ευαγγελίδη εγκλωβίζει τρεις μέρες μιας καλοκαιρινής συνάντησης σε ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης, όπου δύο άνθρωποι δοκιμάζουν όρια, βλέμματα και ήχους σε έναν χώρο σε αναμονή. Στις «Ιστορίες ενός ψέματος» της Όλιας Βερροιοπούλου, η σκηνοθέτις επιστρέφει σε παιδικά ιατρικά ψέματα για να συζητήσει με τον γιατρό πατέρα της τι σημαίνει «προστασία» σήμερα, ενώ το «Dear Future» της Χριστιάνας Χειραναγνωστάκη μας μεταφέρει από ένα υπόγειο αρχείο στην Αρκτική μέχρι αποθήκες μουσείων και τοιχογραφίες σε δάσος, στήνοντας ένα πολυεστιακό δοκίμιο για την αναμονή ανάμεσα σε όσα χάθηκαν και όσα δεν έχουν ακόμη έρθει.
Ανεξάρτητα βραβεία, πόλεις και ένα διευρυμένο τοπίο
Πέρα από τα διαγωνιστικά, το ελληνικό πρόγραμμα απλώνεται σε Ειδικές Προβολές και Ανοιχτούς Ορίζοντες, όπου η φόρμα δοκιμάζεται χωρίς το άγχος του βραβείου. Στο «Γιατί είναι μαύρα τα βουνά: Τελετές» του Φοίβου Κοντογιάννη, η μουσική συνοδεύει τελετουργίες ζωής και θανάτου στα νότια Βαλκάνια, ενώ το «Ζούμε ανάμεσά σας» της Μαρίας Κατσικαδάκου χαρτογραφεί μια κοινότητα ανθρώπων με διαβήτη τύπου 1, δίνοντάς της πρόσωπο και φωνή. Οι «Θραξ Πανκc Kuzin» του Γιώργου Σπυρίδη στήνουν ένα θρακο-γαστρονομικό πανκ πανδαιμόνιο, την ώρα που το «Τρέχοντας τα κύματα» του Γιάννη Καραπιπερίδη ακολουθεί τον Γιώργο Παπαλιό από τη ναυτιλία και την Κούβα μέχρι την πολιτιστική πολιτική, συνδέοντας την προσωπική διαδρομή με τη νεότερη ελληνική ιστορία.
[ads2]
Το οικοσύστημα των ανεξάρτητων βραβείων λειτουργεί ως δεύτερο δίκτυο αναγνώρισης για τις ελληνικές ταινίες. Τα Βραβεία Κοινού FISCHER συναντούν το βραβείο «Human Rights in Motion» του Συμβούλιο της Ευρώπης, που μοιράζεται ανάμεσα σε τέσσερα μεγάλα φεστιβάλ ντοκιμαντέρ και στη Θεσσαλονίκη απονέμεται σε ταινίες των τριών διαγωνιστικών τμημάτων με επίκεντρο τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις δημοκρατικές αξίες. Στο ίδιο πεδίο, το Βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» της Βουλή των Ελλήνων ξεχωρίζει έργα του Διεθνούς Διαγωνιστικού, ενώ η Διεθνής Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI απονέμει δύο βραβεία, στο καλύτερο ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους του διεθνούς διαγωνισμού και στην καλύτερη ελληνική ταινία των τριών διαγωνιστικών τμημάτων. Η Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση ΕΡΤ συνδέει το βραβείο FIPRESCI για ελληνική ταινία με χρηματικό έπαθλο και ενισχύει επιπλέον το Thessaloniki Pitching Forum με ξεχωριστό βραβείο για ελληνικό πρότζεκτ, ενώ το Βραβείο Προσβασιμότητας της Alpha Bank επιβραβεύει πρόσωπα ή ταινίες που ανοίγουν συζήτηση για την προσβασιμότητα στις τέχνες. Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας (ΕΚΚΟΜΕΔ) μοιράζει δύο βραβεία σε έργα του Agora Docs in Progress και σε ντοκιμαντέρ πρωτοεμφανιζόμενων σκηνοθετών, διαμορφώνοντας μια κρίσιμη γέφυρα ανάμεσα στην ανάπτυξη και την ολοκλήρωση των πρότζεκτ. Στο πεδίο των θεματικών, το Βραβείο της Διεθνής Αμνηστία εστιάζει σε ταινίες που αποκαλύπτουν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ το Βραβείο της WWF Ελλάς αναδεικνύει το πιο ουσιαστικό περιβαλλοντικό ντοκιμαντέρ. Παράλληλα, τα Βραβεία Νεότητας φοιτητών του Τμήματος Κινηματογράφου του Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης δίνουν ένα πολύτιμο «ανάγνωσμα» του προγράμματος από τη σκοπιά της επόμενης γενιάς δημιουργών, με βραβείο Καλύτερης Ταινίας και Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής. Το ελληνικό τμήμα του WIFT GR Women in Film and Television βραβεύει σκηνοθέτρια ταινίας των διεθνών διαγωνιστικών, ενισχύοντας έμπρακτα την ορατότητα των γυναικών πίσω από την κάμερα, ενώ το βραβείο της Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου καταλήγει στην καλύτερη ελληνική ταινία του Επίσημου Προγράμματος, ολοκληρώνοντας ένα πλέγμα διακρίσεων που αγκαλιάζει από το κοινό έως τους επαγγελματίες.
Για τους Έλληνες δημιουργούς ντοκιμαντέρ, η φετινή διοργάνωση δεν είναι απλώς μια βιτρίνα, αλλά ένας συμπυκνωμένος χάρτης θεματικών, πλατφορμών και πιθανών συμμάχων. Οι «Ιστορίες πόλης», οι προσωπικές εξομολογήσεις, τα περιβαλλοντικά και πολιτικά δοκίμια δείχνουν πώς το μέσο μπορεί να παραμένει βαθιά τοπικό και ταυτόχρονα παγκόσμιο. Το πώς θα μοιραστούν τα βραβεία και ποια από τα 57 ελληνικά ντοκιμαντέρ θα συνεχίσουν τη διαδρομή τους σε αίθουσες, πλατφόρμες και αγορές, είναι ένας καλός λόγος να παρακολουθήσουμε από κοντά το 28ο ΦΝΘ. Και ίσως ο καλύτερος λόγος επιστροφής είναι ότι μέσα από αυτό το πρόγραμμα διαγράφονται ήδη οι επόμενες εικόνες που θα καθορίσουν το ελληνικό ντοκιμαντέρ τα επόμενα χρόνια.
Ανακαλύψτε όλα τα 57 ελληνικά ντοκιμαντέρ εδώ.
