• Νέες μετρήσεις από το James Webb (NIRCam) απέκλεισαν πλήρως τη σύγκρουση του 2024 YR4 με τη Σελήνη στις 22/12/2032.
• Ο αστεροειδής θα περάσει με ασφάλεια σε απόσταση >20.000 km, μετά από ακριβέστερο υπολογισμό τροχιάς με παρατηρήσεις Φεβρουαρίου 2026.
Νέες παρατηρήσεις με το James Webb επιβεβαιώνουν ότι ο 2024 YR4 δεν θα χτυπήσει τη Σελήνη το 2032.
Το τι αλλάζει είναι απλό: η πιθανότητα πρόσκρουσης στη Σελήνη στις 22 Δεκεμβρίου 2032 έχει πλέον αποκλειστεί, μετά από ακριβέστερο υπολογισμό τροχιάς. Αυτό αφορά όσους παρακολουθούν την πλανητική άμυνα και τα near-Earth objects, αλλά και κάθε φορέα που βασίζεται σε έγκαιρα δεδομένα για αξιολόγηση κινδύνου.
Ο λόγος που «κλείδωσε» το αποτέλεσμα τώρα είναι οι νέες μετρήσεις θέσης από το NIRCam του NASA/ESA/CSA James Webb Space Telescope, οι οποίες επέτρεψαν να βελτιωθεί αρκετά η τροχιά ώστε να φύγει εντελώς το σενάριο σεληνιακής πρόσκρουσης.
[ads1]
Ο 2024 YR4 είναι ένας κοντινός στη Γη αστεροειδής, περίπου 60 μέτρων, που πέρσι τράβηξε την προσοχή επειδή για μικρό διάστημα χαρακτηρίστηκε ως ο πιο «επικίνδυνος» που είχε ανακαλυφθεί τα τελευταία 20 χρόνια. Η πιθανότητα πρόσκρουσης στη Γη αποκλείστηκε σχετικά γρήγορα, όμως έμεινε μια εκκρεμότητα: ένα 4% ενδεχόμενο να χτυπήσει τη Σελήνη το 2032.
Με τις νέες παρατηρήσεις, οι αστρονόμοι επιβεβαίωσαν ότι ο αστεροειδής θα περάσει με ασφάλεια, σε απόσταση μεγαλύτερη από 20.000 χιλιόμετρα από τη Σελήνη. Πρόκειται για διαφορά που, πρακτικά, μετατρέπει ένα «ενδεχόμενο» σε καθαρό πέρασμα χωρίς κίνδυνο.
Πώς “είδε” το Webb έναν σχεδόν αόρατο στόχο
Καθώς ο 2024 YR4 απομακρυνόταν και «χάθηκε» την περασμένη άνοιξη, υπήρχε η εκτίμηση ότι δεν θα ήταν ξανά ορατός μέχρι το 2028. Παρ’ όλα αυτά, διεθνής ομάδα εντόπισε δύο στενά παράθυρα τον Φεβρουάριο του 2026, όπου το Webb θα μπορούσε να ανιχνεύσει το πολύ αχνό ίχνος του σε πεδίο με λίγα άστρα, με θέσεις που είναι εξαιρετικά καλά χαρτογραφημένες από την αποστολή Gaia της ESA.
Η δυσκολία ήταν τεράστια: να «κλειδωθεί» ένας σχεδόν αόρατος στόχος, εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά, με το πολύ μικρό οπτικό πεδίο του Webb. Το τηλεσκόπιο έχει σχεδιαστεί κυρίως για γαλαξίες και μακρινές δομές, όχι για τόσο απαιτητικό tracking ενός αμυδρού αστεροειδούς.
Ο σχεδιασμός και η ανάλυση έγιναν σε στενή συνεργασία του Near-Earth Object Coordination Centre της ESA, του Center for Near-Earth Object Studies της NASA και της ομάδας της αποστολής Webb, ώστε να επιτευχθεί η απαιτούμενη ακρίβεια στόχευσης και μέτρησης.
Το αποτέλεσμα των δύο παρατηρήσεων ήταν αρκετό για να μετρηθεί η θέση του 2024 YR4 σε σχέση με τα άστρα υποβάθρου και να βελτιωθεί η τροχιά του, ώστε να αποκλειστεί η πρόσκρουση στη Σελήνη το 2032.
[ads2]
Η Σελήνη είναι ασφαλής και ο 2024 YR4 δεν αποτελεί κίνδυνο, όμως η υπόθεση δείχνει πόσο κρίσιμες είναι οι στοχευμένες επανπαρατηρήσεις όταν ένα αντικείμενο «φεύγει» από το οπτικό πεδίο των επίγειων τηλεσκοπίων. Για όσους παρακολουθούν τέτοια θέματα, το πρακτικό συμπέρασμα είναι ότι οι εκτιμήσεις κινδύνου μπορούν να αλλάξουν δραστικά με λίγα, αλλά πολύ ακριβή, νέα δεδομένα.
