Η κινηματογράφηση δεν ήταν ποτέ πραγματικά προσβάσιμη για όλους. Αυτό αλλάζει με την εμφάνιση του πρώτου ολοκληρωμένου συστήματος κάμερας που έχει σχεδιαστεί εξαρχής για χρήση πάνω σε ηλεκτρικό αναπηρικό αμαξίδιο, ανοίγοντας τον δρόμο για ενεργή συμμετοχή δημιουργών που μέχρι σήμερα έμεναν εκτός κάδρου.
Πίσω από την ιδέα βρίσκεται επαγγελματίας παραγωγός με εύθραυστη οστική νόσο, ο οποίος αφιέρωσε πέντε χρόνια ανάπτυξης για να λύσει ένα πρακτικό και υπαρκτό πρόβλημα: πώς ένας χρήστης αναπηρικού αμαξιδίου μπορεί να κινηματογραφεί μόνος του, χωρίς βοηθούς και χωρίς εκπτώσεις στην ποιότητα.
[ads1]
Το αποτέλεσμα δεν είναι πείραμα ή πρωτότυπο επίδειξης. Είναι ένα πλήρως λειτουργικό σύστημα κάμερας που έχει ήδη χρησιμοποιηθεί σε τηλεοπτικές παραγωγές και ντοκιμαντέρ, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η προσβασιμότητα μπορεί να συνυπάρξει με επαγγελματικές απαιτήσεις.
Μέχρι σήμερα, ο ρόλος του οπερατέρ προϋπέθετε σωματική ευχέρεια: κίνηση, σταθεροποίηση, χειρισμό κάμερας και ταυτόχρονη μετακίνηση. Για χρήστες αναπηρικού αμαξιδίου, αυτό σήμαινε ουσιαστικό αποκλεισμό από τον φακό.
Το νέο σύστημα κάμερας αλλάζει αυτή τη συνθήκη, συνδυάζοντας μηχανισμό σταθεροποίησης τύπου Steadicam με ηλεκτρικό αμαξίδιο και ανεξάρτητο χειριστήριο. Ο οπερατέρ μπορεί να κινείται, να καδράρει και να κινηματογραφεί ταυτόχρονα, με πλήρη έλεγχο της λήψης.
Από λειτουργικό πρωτότυπο σε εργαλείο παραγωγής
Οι πρώτες εκδόσεις του συστήματος δεν είχαν κινηματογραφικό χαρακτήρα. Ήταν λύσεις ανάγκης, χωρίς τη στιβαρότητα και την ακρίβεια που απαιτεί ένα επαγγελματικό σετ. Ο στόχος όμως ήταν ξεκάθαρος: όχι απλώς να «δουλεύει», αλλά να στέκεται ισάξια δίπλα σε κάθε άλλο σύστημα λήψης.
Η εξέλιξη έγινε μέσα από συνεργασίες με κατασκευαστές κινηματογραφικού εξοπλισμού και μηχανικούς με εμπειρία σε απαιτητικές παραγωγές. Το τελικό αποτέλεσμα δεν αντιμετωπίζεται ως ειδική κατασκευή, αλλά ως κανονικό εργαλείο κινηματογράφησης.
Το σύστημα κάμερας έχει ήδη δοκιμαστεί σε συνθήκες τηλεοπτικών γυρισμάτων, με ομαλή κίνηση και σταθερότητα που δεν προδίδουν τον τρόπο χρήσης του.
[ads2]
Πέρα από την τεχνική καινοτομία, υπάρχει και μια ουσιαστική αλλαγή νοοτροπίας. Για πρώτη φορά, η κινηματογράφηση δεν προσαρμόζεται εκ των υστέρων σε έναν δημιουργό με αναπηρία, αλλά σχεδιάζεται εξαρχής γύρω από πραγματικές συνθήκες εργασίας.
Αυτό έχει αντίκτυπο και πέρα από την προσβασιμότητα. Η δυνατότητα για μακρά tracking πλάνα χωρίς σωματική καταπόνηση, ανοίγει νέες δημιουργικές επιλογές και για παραγωγές που δεν σχετίζονται με αναπηρία.
Το αν αυτή η προσέγγιση θα υιοθετηθεί ευρύτερα από τη βιομηχανία μένει να φανεί. Το βέβαιο είναι ότι πλέον δεν μπορεί να ειπωθεί πως «δεν γίνεται».
