Σύνοψη
- Ο Ankit Sahni μήνυσε το U.S.
- Copyright Office για την άρνηση κατοχύρωσης του έργου “Suryast”.
- Το έργο βασίζεται σε δική του φωτογραφία ηλιοβασιλέματος και επεξεργασία μέσω της εφαρμογής RAGHAV.
- Η υπηρεσία έκρινε ότι δεν υπήρχε αρκετή ανθρώπινη συμβολή στο τελικό αποτέλεσμα.
- Ο Sahni υποστηρίζει ότι ο ίδιος καθόρισε τη σύνθεση, τράβηξε τη φωτογραφία και επέλεξε συνειδητά το ύφος του Van Gogh.
- Η υπόθεση μπορεί να επηρεάσει το πώς θα αντιμετωπίζονται νομικά τα έργα με χρήση τεχνητής νοημοσύνης.
Ένας καλλιτέχνης στις ΗΠΑ προσφεύγει κατά του U.S. Copyright Office μετά την άρνηση της υπηρεσίας να κατοχυρώσει εικόνα που δημιουργήθηκε από δική του φωτογραφία με επεξεργασία τεχνητής νοημοσύνης.
Ο Ankit Sahni, μέσω της εταιρείας Suryast U.S. Enterprises LLC, κατέθεσε αγωγή στο Κεντρικό Περιφερειακό Δικαστήριο της Καλιφόρνιας, αμφισβητώντας την απόφαση του U.S. Copyright Office να απορρίψει την αίτησή του για καταχώριση πνευματικών δικαιωμάτων. Η υπόθεση αφορά το έργο του με τίτλο “Suryast”, το οποίο συνδυάζει μια δική του φωτογραφία ηλιοβασιλέματος με το εικαστικό ύφος του διάσημου πίνακα του Vincent Van Gogh, “The Starry Night”.
Η υπόθεση έχει σημασία γιατί αγγίζει ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα της εποχής της τεχνητής νοημοσύνης: πότε ένα έργο που παράγεται με τη βοήθεια λογισμικού θεωρείται αρκετά ανθρώπινο ώστε να προστατεύεται από το δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας. Σε αντίθεση με άλλες γνωστές διαμάχες, εδώ ο δημιουργός δεν υποστηρίζει ότι μηχανή είναι ο “συγγραφέας” του έργου, αλλά ότι ο ίδιος έθεσε τα βασικά δημιουργικά στοιχεία και πήρε τις ουσιαστικές αποφάσεις.
Τι είναι το έργο “Suryast”
Το “Suryast” βασίζεται σε μια αρχική φωτογραφία που τράβηξε ο ίδιος ο Sahni. Στη συνέχεια, η εικόνα επεξεργάστηκε με την εφαρμογή RAGHAV, ώστε να διατηρήσει τα βασικά χαρακτηριστικά της φωτογραφίας, αλλά να αποκτήσει οπτικά στοιχεία που παραπέμπουν στο “The Starry Night” του Van Gogh.
Σύμφωνα με την περιγραφή της υπόθεσης, η αρχική φωτογραφία περιλάμβανε τα βασικά στοιχεία της σύνθεσης: κτίρια, ηλιοβασίλεμα, μεγάλο τμήμα ουρανού και τη σχετική τοποθέτηση αυτών των στοιχείων μέσα στο κάδρο. Πάνω σε αυτή τη βάση εφαρμόστηκε το ύφος του Van Gogh, με συγκεκριμένη χρωματική παλέτα, πλατιές πινελιές, καμπύλες γραμμές και άλλα χαρακτηριστικά της γνωστής ζωγραφικής αισθητικής.
Γιατί απορρίφθηκε η αίτηση
Το U.S. Copyright Office απέρριψε την αίτηση κατοχύρωσης, κρίνοντας ότι δεν υπήρχε επαρκής ανθρώπινη συμβολή ώστε ο Sahni να μπορεί να διεκδικήσει πνευματικά δικαιώματα για το τελικό αποτέλεσμα. Με απλά λόγια, η υπηρεσία έκρινε ότι υπερβολικά μεγάλο μέρος της τελικής εικόνας παρήχθη από την εφαρμογή RAGHAV και όχι απευθείας από τον ίδιο τον δημιουργό.
Η απόφαση αυτή ακολουθεί τη γενικότερη αυστηρή στάση που έχει κρατήσει το αμερικανικό γραφείο πνευματικών δικαιωμάτων σε έργα που έχουν παραχθεί ή μετασχηματιστεί με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, ειδικά όταν η ανθρώπινη παρέμβαση δεν θεωρείται επαρκώς καθοριστική στο τελικό οπτικό αποτέλεσμα.
Τι υποστηρίζει ο Sahni στην αγωγή
Στην αγωγή που κατατέθηκε νωρίτερα μέσα στον Μάιο, ο Sahni υποστηρίζει ότι ο ίδιος παρείχε τα “βασικά δημιουργικά στοιχεία” που αρκούν για προστασία μέσω copyright. Η επιχειρηματολογία του βασίζεται στο ότι δεν αρκέστηκε σε μια απλή εντολή προς ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, αλλά δημιούργησε ο ίδιος την αρχική εικόνα και στη συνέχεια επέλεξε συνειδητά το συγκεκριμένο καλλιτεχνικό ύφος που θα εφαρμοζόταν.
Όπως αναφέρεται στην προσφυγή του, εκείνος επέλεξε και τράβηξε τη βασική φωτογραφία, καθορίζοντας το περιεχόμενο και τη σύνθεση του έργου. Επέλεξε επίσης ειδικά το ύφος του Van Gogh στο “The Starry Night”, δηλαδή μια αισθητική που χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένα χρώματα, πλατιές πινελιές και καμπύλες φόρμες, και χρησιμοποίησε το RAGHAV για να μετασχηματίσει τη φωτογραφία χωρίς να χαθούν τα αρχικά στοιχεία της.
Με βάση αυτό το σκεπτικό, ο Sahni θεωρεί ότι η τεχνητή νοημοσύνη λειτούργησε ως εργαλείο επεξεργασίας και όχι ως αυτόνομος δημιουργός.
Ποια είναι η νομική στόχευση της υπόθεσης
Ο Sahni έχει ονομάσει ως εναγόμενη τη Shira Perlmutter, υπό την επίσημη ιδιότητά της ως Διευθύντριας του U.S. Copyright Office. Η προσφυγή επιχειρεί να ανατρέψει την απόφαση της υπηρεσίας και να αναγνωριστεί ότι το έργο του πληροί τις προϋποθέσεις προστασίας.
Η νομική βαρύτητα της υπόθεσης θεωρείται ιδιαίτερη, επειδή εξετάζει πιο καθαρά το ερώτημα της ανθρώπινης δημιουργικής συμβολής σε ένα έργο που έχει παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης. Το βασικό ζήτημα δεν είναι αν η μηχανή μπορεί να είναι δημιουργός, αλλά αν ένας άνθρωπος παραμένει δημιουργός όταν χρησιμοποιεί τέτοιου είδους εργαλεία με ουσιαστικές επιλογές και έλεγχο.
Η σύγκριση με άλλες γνωστές υποθέσεις
Η υπόθεση του Sahni συγκρίνεται ήδη με εκείνη του Dr. Stephen Thaler, ο οποίος είχε επιχειρήσει να κατοχυρώσει έργο με συγγραφέα μια μηχανή. Τον Μάρτιο, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αρνήθηκε να εξετάσει την υπόθεσή του, αφήνοντας σε ισχύ την άποψη ότι ένα μηχάνημα δεν μπορεί να αναγνωριστεί ως δημιουργός για σκοπούς copyright.
Παρόλα αυτά, η περίπτωση Sahni θεωρείται πιο σύνθετη και ίσως πιο ενδιαφέρουσα σε θεωρητικό επίπεδο, επειδή εδώ ο ισχυρισμός είναι διαφορετικός: ότι ο άνθρωπος παραμένει ο δημιουργός, αφού τράβηξε τη φωτογραφία και έλαβε τις βασικές δημιουργικές αποφάσεις πριν και κατά τη χρήση του εργαλείου τεχνητής νοημοσύνης.
Παράλληλα, υπάρχει και η παρόμοια προσφυγή του καλλιτέχνη Jason M. Allen, ο οποίος επίσης μηνύει το Copyright Office για την άρνησή του να κατοχυρώσει την εικόνα “Theatre D’opera Spatial”. Το συγκεκριμένο έργο είχε γίνει ιδιαίτερα γνωστό όταν κέρδισε διαγωνισμό τέχνης στο Κολοράντο. Ο Allen έχει δηλώσει ότι η απόφαση της υπηρεσίας τον έφερε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, χωρίς ουσιαστικό τρόπο αντίδρασης απέναντι σε όσους, όπως λέει, κλέβουν επανειλημμένα τη δουλειά του.
Τι πιστεύουμε
Η υπόθεση του Ankit Sahni δεν είναι απλώς άλλη μία διαμάχη γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη. Είναι μία από τις υποθέσεις που μπορούν να καθορίσουν πώς θα αντιμετωπίζονται στο εξής τα υβριδικά έργα, όπου ο άνθρωπος δίνει την αρχική σύλληψη, τη σύνθεση και τις επιλογές, αλλά χρησιμοποιεί αλγοριθμικά εργαλεία για το τελικό αποτέλεσμα. Αν τα δικαστήρια αρχίσουν να αναγνωρίζουν πιο καθαρά αυτή τη διαβάθμιση, τότε μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά το πλαίσιο για φωτογράφους, εικαστικούς και δημιουργούς ψηφιακής εικόνας.
