Σύνοψη
- Η Cindy Sherman παρουσιάζει τη νέα σειρά Fabric Matrons στο Λονδίνο.
- Ορισμένα έργα χρησιμοποιούν υφάσματα και κοσμήματα Chanel για να εξερευνήσουν τη γυναικεία εικόνα και την ηλικία.
- Η καλλιτέχνιδα ενσαρκώνει η ίδια τους σκηνοθετημένους χαρακτήρες.
- Η έκθεση στη Hauser & Wirth διαρκεί από 13 Οκτωβρίου έως 23 Δεκεμβρίου 2026.
Στοιχεία Εκδήλωσης
Η Cindy Sherman επιστρέφει με τη σειρά Fabric Matrons, όπου η πολυτέλεια της μόδας γίνεται σκηνικό για μια πολύ πιο δύσκολη συζήτηση: πώς φαίνεται μια γυναίκα καθώς μεγαλώνει και ποιος αποφασίζει ποια εικόνα της αξίζει να δει ο κόσμος.
Η έκθεση εγκαινιάζεται στις 13 Οκτωβρίου 2026 στη Hauser & Wirth του Λονδίνου και διαρκεί έως τις 23 Δεκεμβρίου. Στις νέες έγχρωμες, σκηνοθετημένες φωτογραφίες η ίδια η καλλιτέχνιδα ενσαρκώνει διαφορετικούς φανταστικούς χαρακτήρες, με υφάσματα, περούκες, μακιγιάζ και αξεσουάρ που συχνά κλέβουν την παράσταση από το πρόσωπο.
Από ένα υπερβολικά ρετουσαρισμένο περιοδικό σε ένα καινούργιο φωτογραφικό σύμπαν
Η αφετηρία της σειράς έχει τη δική της ειρωνεία. Η Sherman ξεφύλλισε ένα δωρεάν περιοδικό πολυτελούς καταστήματος στα Hamptons, γεμάτο εικόνες μιας γνωστής γυναίκας της γενιάς της, με επιδερμίδα τόσο λεία ώστε σχεδόν να μην αφήνει χώρο στον χρόνο. Αντί να αντιγράψει αυτή την αισθητική, την πήρε ως υλικό για να εξετάσει την ανάγκη να δείχνουμε διαρκώς νεότεροι, πλουσιότεροι και πιο αψεγάδιαστοι.
Από εκεί προέκυψε μια απλή αλλά ιδιαίτερα ευέλικτη σκηνογραφική ιδέα: μεγάλα κομμάτια υφάσματος λειτουργούν ταυτόχρονα ως ρούχο και ως φόντο. Άλλοτε μια φιγούρα ξεχωρίζει μέσα από τις πτυχώσεις και άλλοτε σχεδόν απορροφάται από αυτές. Η φωτογραφία δίνει επίτηδες όλες τις ενδείξεις μιας πολυδάπανης παραγωγής μόδας, αλλά αφήνει ορατή την υπερβολή, τη μεταμφίεση και την κατασκευή.
Η Chanel μπαίνει στο κάδρο, χωρίς να μετατρέπει τις εικόνες σε διαφήμιση
Με πρόσκληση της Chanel, η Sherman χρησιμοποίησε σε ορισμένες φωτογραφίες υφάσματα και κοσμήματα του οίκου. Τουίντ με χρυσές κλωστές, παγιέτες και λωρίδες δέρματος συμβάλλουν σε μια εμφάνιση που παραπέμπει σε κοινωνικό κύρος, αλλά δεν είναι ποτέ εντελώς τακτοποιημένη: ένα ύφασμα μπορεί να τυλιχτεί πρόχειρα, ένα πολυτελές κόσμημα να συνυπάρξει με κάτι σχεδόν καθημερινό.
Η σχέση της καλλιτέχνιδας με τον οίκο δεν αρχίζει εδώ. Στη σειρά Ominous Landscapes (2010–2012) είχε ήδη δουλέψει με αρχειακά ρούχα και αξεσουάρ Chanel. Στα Fabric Matrons, όμως, το ίδιο το υλικό γίνεται πρωταγωνιστής: οι πτυχώσεις και η υφή του καθορίζουν πού τελειώνει η μορφή και πού αρχίζει ο χώρος.
Όταν το πρόσωπο δεν λέει όλη την αλήθεια
Η Sherman δεν γράφει βιογραφίες για τους χαρακτήρες της πριν τους φωτογραφίσει. Δοκιμάζει πρώτα υφάσματα και περούκες, αναζητά τη στάση και την έκφραση και ολοκληρώνει τη μεταμόρφωση με το μακιγιάζ. Αυτός ο αυτοσχεδιασμός δίνει σε κάθε πρόσωπο μια παράξενη αυτονομία: μοιάζει με υπαρκτό άνθρωπο που έχει ζήσει ολόκληρη ζωή, παρότι είναι κατασκευασμένος αποκλειστικά για την εικόνα.
Το θέμα της ηλικίας βρίσκεται παντού, αλλά δεν αντιμετωπίζεται με έναν μόνο τρόπο. Κάποιες μορφές έχουν σχεδόν αψεγάδιαστο δέρμα, άλλες φανερώνουν ή τονίζουν ρυτίδες. Σε ορισμένα έργα τα γάντια κρύβουν τα χέρια πίσω από μια τεχνητή τελειότητα. Η ένταση ανάμεσα στο να θέλεις να σε προσέχουν και στο να προτιμάς να μη σε βλέπουν εξηγεί καλύτερα αυτές τις εικόνες από οποιαδήποτε συζήτηση για ενδυματολογική πολυτέλεια.
Σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κάδρα, η ξαπλωμένη μορφή έχει δίπλα της ένα γυαλιστερό περιοδικό και ένα βιβλίο φυσιογνωμικής, δηλαδή ανάγνωσης χαρακτηριστικών του προσώπου. Το πρώτο παραπέμπει στα ιδανικά της ομορφιάς, το δεύτερο στα σημάδια του προσώπου ως κάτι που μπορεί να παρατηρηθεί αντί να εξαφανιστεί. Είναι ένα μικρό αλλά ουσιαστικό στοιχείο που μετατρέπει ένα φαινομενικά αστείο πορτρέτο σε σχόλιο για το πώς κοιτάμε τους άλλους — και τον εαυτό μας.
Η μέθοδος αυτή συνδέεται με μια διαδρομή που ξεκινά από τα Untitled Film Stills της δεκαετίας του 1970. Η Sherman χρησιμοποιεί σταθερά το δικό της σώμα, όχι για να προσφέρει ένα ειλικρινές αυτοπορτρέτο, αλλά για να δείξει πόσο εύκολα η φωτογραφία πείθει ότι ένας ρόλος είναι πραγματικός. Γι’ αυτό και η θέση της ανάμεσα στους δημιουργούς που άλλαξαν το φωτογραφικό πορτρέτο έχει να κάνει με την ίδια την έννοια της ταυτότητας μπροστά στην κάμερα.
Πού και πότε παρουσιάζεται η έκθεση
Η Cindy Sherman: Fabric Matrons παρουσιάζεται από 13 Οκτωβρίου έως 23 Δεκεμβρίου 2026 στη Hauser & Wirth London, 23 Savile Row, Λονδίνο. Η βραδιά των εγκαινίων στις 13 Οκτωβρίου έχει ανακοινωθεί για τις 18:00–20:00, με δωρεάν είσοδο και χωρίς υποχρεωτική προκράτηση, σύμφωνα με τον διοργανωτή. Το πρόγραμμα της γκαλερί και τα έργα βρίσκονται στην επίσημη σελίδα της έκθεσης.
Τι πιστεύουμε
Η Sherman έχει ένα σπάνιο χάρισμα: μπορεί να μετατρέψει μια υπερβολικά επιμελημένη φωτογραφία σε κάτι που σε κάνει να αμφιβάλλεις για όλα όσα βλέπεις. Εδώ η χλιδή του υφάσματος είναι τόσο έντονη ώστε αρχικά σχεδόν παραβλέπεις τον άνθρωπο. Όταν ξανακοιτάξεις, διαπιστώνεις ότι αυτή ακριβώς η μετατόπιση του βλέμματος είναι το θέμα. Το φόντο παύει να είναι σκηνικό και γίνεται μέρος της προσωπικότητας που η φιγούρα προσπαθεί να παρουσιάσει.
Για έναν φωτογράφο πορτρέτου, τα έργα αυτά έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή ανατρέπουν μια επαγγελματική συνήθεια: να θεωρούμε το καλό styling και το προσεγμένο φως εργαλεία που αποκαλύπτουν καλύτερα τον άνθρωπο. Η Sherman δείχνει ότι τα ίδια μέσα μπορούν να τον κρύψουν, να τον επινοήσουν ή να τον στριμώξουν μέσα σε κοινωνικές προσδοκίες. Η ουσία δεν βρίσκεται στον εξοπλισμό της λήψης, για τον οποίο δεν δημοσιοποιούνται εδώ τεχνικές λεπτομέρειες, αλλά στις αποφάσεις για το κάδρο, τη σκηνογραφία και τον ρόλο.
Μας ενδιαφέρει και το ότι δεν αντιμετωπίζει την ηλικία ως κάτι που πρέπει να διορθωθεί με ένα πιο προσεκτικό ρετούς. Η διαφορετική όψη κάθε χαρακτήρα αφήνει χώρο για χιούμορ, αμηχανία, υπερβολή και αντίφαση. Δεν χρειάζεται να συμφωνήσει κανείς με την αισθητική της για να καταλάβει πόσο εύστοχα βάζει σε δοκιμασία τη σχέση φωτογραφίας, ομορφιάς και κοινωνικής αναγνώρισης.
Συχνές ερωτήσεις
Η Cindy Sherman φωτογραφίζει τον εαυτό της στη σειρά Fabric Matrons;
Ναι. Όπως συμβαίνει σε μεγάλο μέρος του έργου της, η ίδια ενσαρκώνει τους επινοημένους χαρακτήρες. Πρόκειται για σκηνοθετημένες περσόνες και όχι για παραδοσιακά αυτοπορτρέτα.
Πότε και πού μπορεί να δει κανείς την έκθεση;
Από τις 13 Οκτωβρίου μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου 2026 στη Hauser & Wirth London, 23 Savile Row. Για ώρες λειτουργίας και τυχόν αλλαγές ισχύει το πρόγραμμα του χώρου.
Όλα τα ρούχα στις φωτογραφίες είναι Chanel;
Όχι. Η επίσημη παρουσίαση αναφέρει ότι υφάσματα και κοσμήματα της Chanel χρησιμοποιούνται σε ορισμένα έργα, όχι σε ολόκληρη τη σειρά.
