Στον φετινό κατάλογο του TiDF28 υπάρχουν αρκετές ταινίες που πιάνουν τη φύση όχι ως «σκηνικό», αλλά ως κάτι που αλλάζει βίαια — και μας τραβάει μαζί του: από την Αρκτική και το λιώσιμο των πάγων μέχρι δάση, υγροτόπους και τον ακτιβισμό απέναντι στη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων.
Ακολουθούν 11 επιλογές με ξεκάθαρο άξονα περιβάλλον/κλιματική κρίση ή ανθρώπινη σχέση με το τοπίο, μία παράγραφος για κάθε ταινία, βασισμένη αποκλειστικά στο κείμενο παρουσίασης του φεστιβάλ.
[ads1]
Οι ταινίες, μία-μία
Frost Without Snow and Ice
Για πάνω από μια δεκαετία στο Σβάλμπαρντ, ο δημιουργός παρακολουθεί τη ζωή της πολικής αρκούδας Frost, καθώς προσπαθεί να μεγαλώσει τα μικρά της σε μια Αρκτική που θερμαίνεται ταχύτερα από αλλού, μετατρέποντας την παρατήρηση σε προσωπική αφήγηση για την κλιματική κρίση και την ανθεκτικότητα της ζωής. Σκηνοθεσία: Asgeir Helgestad. Διεύθυνση φωτογραφίας: Asgeir Helgestad.
Jason’s Box
Ένα περιβαλλοντικό ταξίδι στη Γροιλανδία, όπου η τήξη των πάγων «τρέχει» και η επιστήμη συναντά την πράξη: η ταινία ακολουθεί έναν παγετωνολόγο και πρωτοβουλίες αναδάσωσης, με συμμετοχή τοπικών κοινοτήτων και εθελοντών, που χτίζουν συλλογική δράση απέναντι στην κλιματική αλλαγή. Σκηνοθεσία: Michael Strassburger. Διεύθυνση φωτογραφίας: Ulf Behrens.
Just Look Up
Με κεντρικό πρόσωπο τον Michael Greenberg και το κίνημα Climate Defiance, η ταινία καταγράφει μια «επιθετική» μορφή διαμαρτυρίας: παρεμβάσεις σε συνέδρια της πετρελαϊκής βιομηχανίας, δημόσια στοχοποίηση CEOs και πολιτικών, και την πεποίθηση ότι η ντροπή και η οργή μπορούν να πιέσουν για λογοδοσία — σε ένα περιβάλλον που γίνεται ακόμη πιο επισφαλές μετά την επανεκλογή του Donald Trump. Σκηνοθεσία: Emma Wall, Betsy Hershey. Διεύθυνση φωτογραφίας: Timothy Grucza.
[ads2]
La Pietà
Στους πρόποδες του μεγαλύτερου παγετώνα της Ευρώπης, η ιστορία επτά αδελφών στην Ισλανδία γίνεται ένα «ζωντανό αρχείο» από φωτογραφίες, αντικείμενα και φιλμ 16mm: ένα ποιητικό, στοχαστικό ντοκιμαντέρ που δένει παρατήρηση και found footage, με τον ίδιο τον παγετώνα να εμφανίζεται σαν σώμα και απώλεια, σε μια ήσυχη αλλά σπαρακτική άσκηση οικολογικού πένθους. Σκηνοθεσία: Rafa Molés, Pepe Andreu. Διεύθυνση φωτογραφίας: José Luis González Iglesias.
Level
Μια οικεία «δίπτυχη» ταινία για ζωή και θάνατο, που συνδέει το πένθος για έναν πατέρα με τη γέννηση ενός γιου, καθώς περνά από τα τοπία και τα αναχώματα της Ολλανδίας στην κοιλάδα Miera της Ισπανίας, για να μιλήσει για μνήμη, εργασία, χρόνο και το αποτύπωμα του ανθρώπου πάνω στη φύση. Σκηνοθεσία: Carlos Mora Fuentes, Anna Berkhof. Διεύθυνση φωτογραφίας: Anna Berkhof.
Mankind’s Folly
Στις δύο πλευρές του Βερίγγειου Πορθμού, δύο άνθρωποι βλέπουν τον κόσμο τους να αποσταθεροποιείται καθώς το permafrost λιώνει, την ώρα που οι κλιματικές δεσμεύσεις ξεθωριάζουν και οι κολοσσοί των ορυκτών καυσίμων επεκτείνονται επιθετικά στην Αρκτική, μετατρέποντας την κατάρρευση σε γεωπολιτικό και καθημερινό γεγονός μαζί. Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος. Διεύθυνση φωτογραφίας: Γιώργος Αυγερόπουλος, Serafim Fedorov.
[ads1]
The Last Fir
Η Πάρνηθα μπαίνει στο στόχαστρο εταιρικών επενδυτικών σχεδίων και η ταινία περιγράφει μια πορεία σταδιακής, «συστηματικής» υποβάθμισης, με ορατή πλέον την απειλή καταστροφής, καταλήγοντας στο ερώτημα ποιος ωφελείται όταν χάνεται ακόμη και το τελευταίο έλατο. Σκηνοθεσία: Ίων Ευθυμίου, Παναγιώτης Κυριακάκης. Διεύθυνση φωτογραφίας: Παναγιώτης Κυριακάκης.
NORMaL
Με αφετηρία τρεις ευθείες ερωτήσεις για τη σχέση μας με τη φύση, το τι τρώμε και το πόσο επείγουσα είναι η κλιματική κρίση, η ταινία ακολουθεί τη Μαρία που επιστρέφει στο χωριό για αυτάρκεια, καλλιεργώντας «με τον πιο καθαρό δυνατό τρόπο», μετατρέποντας την οικολογία σε καθημερινή πρακτική. Σκηνοθεσία: Αναστάσης Δαλλής. Διεύθυνση φωτογραφίας: Αναστάσης Δαλλής, Τζίνα Γεωργιάδου.
Trillion
Σε ένα ασαφές βραχώδες τοπίο που οδηγεί στη θάλασσα, μια γυναικεία φιγούρα κουβαλά τεράστιους σάκους και δημιουργεί εφήμερα «γλυπτά», σε ένα ασπρόμαυρο οπτικοακουστικό βίωμα που λειτουργεί σαν αλληγορική προσευχή για την ακραία εκμετάλλευση του θαλάσσιου περιβάλλοντος και την ανάγκη σεβασμού ακόμη και στην πιο «μικρή» γωνιά του πλανήτη. Σκηνοθεσία: Victor Kossakovsky. Διεύθυνση φωτογραφίας: Egil Håskjold Larsen.
[ads2]
Phosphene
Ως «ζωικός μύθος», η ταινία στήνει μια αντιπαράθεση ανάμεσα στο άγριο και το «πολιτισμένο», ζητώντας να αφήσουμε τις ρεαλιστικές βεβαιότητες για να γεννηθούν ποιητικές μυθοπλασίες, μέσα από εικόνες «ισχυρών γεγονότων» και μια εμπειρία που παίζει με υλικότητα χρόνου, ζωής, θανάτου και μυστηρίου. Σκηνοθεσία: Miguel Filgueiras. Διεύθυνση φωτογραφίας: Miguel Filgueiras, Ana Mariz.
Out of Nowhere
Μια εμβυθιστική εμπειρία που εξερευνά πώς η προστασία προσχωσιγενών δασών, βάλτων και υγροτόπων μπορεί να λειτουργήσει ως «άμυνα» απέναντι σε ένα πιο ακραίο και απρόβλεπτο κλίμα, μέσα από τα μάτια της Άννας στο Hallein της Αυστρίας και μια προσωπική ανάμνηση καταστροφικής πλημμύρας που ανοίγει τη διαδρομή προς την επανασύνδεση με τη φύση. Σκηνοθεσία: Kristina Hofmann, Andreas Wuthe. Διεύθυνση φωτογραφίας: δεν αναφέρεται στο υλικό παρουσίασης του φεστιβάλ.
