Σύνοψη
- Ο Ahmed Benmezroua τραυματίστηκε σοβαρά ενώ φωτογράφιζε διαδήλωση στο Παρίσι στις 17 Οκτωβρίου 2026.
- Σύμφωνα με την καταγγελία του, αστυνομική χειροβομβίδα έκοψε τη μηριαία αρτηρία του.
- Η γαλλική υπηρεσία IGPN ερευνά την υπόθεση.
- Οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα καταγράφουν πολλαπλές επιθέσεις και παρεμποδίσεις δημοσιογράφων στις κινητοποιήσεις.
Ο φωτογράφος Ahmed Benmezroua βρέθηκε ένα βήμα πριν από τον θάνατο ενώ κάλυπτε διαδήλωση στο Παρίσι, σε ακόμη ένα εξαιρετικά σοβαρό περιστατικό που φέρνει στο προσκήνιο την αστυνομική βία απέναντι στους ανθρώπους της ενημέρωσης.
Στις 17 Οκτωβρίου 2026, ο 25χρονος ανεξάρτητος φωτογράφος τραυματίστηκε βαριά στον δεξιό μηρό, κοντά στην Place de la République. Σύμφωνα με την καταγγελία του και τα δημοσιογραφικά στοιχεία της υπόθεσης, θραύσμα από εκρηκτική χειροβομβίδα που εκτοξεύθηκε από αστυνομικές δυνάμεις έκοψε τη μηριαία αρτηρία του. Οι σκηνές από την εσπευσμένη μεταφορά του δείχνουν πόσο κρίσιμα ήταν τα επόμενα λεπτά.
Άνθρωποι που βρίσκονταν στο σημείο και εθελοντές διασώστες τού παρείχαν πρώτες βοήθειες και έδεσαν αιμοστατικό επίδεσμο στο πόδι του. Μεταφέρθηκε με τη βοήθεια διαδηλωτών σε ασθενοφόρο και στη συνέχεια στο νοσοκομείο Pitié-Salpêtrière, όπου υποβλήθηκε σε πολύωρη επείγουσα χειρουργική επέμβαση.
Η καταγγελία για τη χειροβομβίδα και η έρευνα της αστυνομίας
Ο δικηγόρος του φωτογράφου, Arié Alimi, κατέθεσε στις 22 Οκτωβρίου μήνυση που περιλαμβάνει την καταγγελία για απόπειρα ανθρωποκτονίας από πρόθεση. Κατά τον ίδιο, ο Ahmed έχασε περισσότερο από ένα λίτρο αίμα και οι αστυνομικοί δεν έσπευσαν να τον βοηθήσουν. Πρόκειται για καταγγελίες που απαιτούν διερεύνηση, όχι για ολοκληρωμένα δικαστικά πορίσματα.
Στις 24 Οκτωβρίου η Εισαγγελία του Παρισιού ανακοίνωσε έρευνα ανατεθειμένη στην IGPN, την υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου της αστυνομίας, με αντικείμενο βία από πρόσωπο που ασκεί δημόσια εξουσία και πρόκληση ακρωτηριασμού ή μόνιμης αναπηρίας κατά τη διάρκεια διαδήλωσης. Η νομική βάση της έρευνας διαφέρει από την κατηγορία της απόπειρας ανθρωποκτονίας που επικαλείται ο δικηγόρος.
Στα δημοσιοποιημένα στοιχεία της καταγγελίας, στις 24 Οκτωβρίου ο φωτογράφος εξακολουθούσε να νοσηλεύεται στην εντατική, ενώ δεν είχε αποσαφηνιστεί αν θα ανακτούσε πλήρως τη χρήση του ποδιού του. Η ακριβής ακολουθία του πυροβολισμού και η ευθύνη συγκεκριμένων αστυνομικών αποτελούν αντικείμενο της έρευνας.
Δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό: οι καταγραφές της RSF
Οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα (RSF) κατέγραψαν περίπου 30 δημοσιογράφους που δέχθηκαν επιθέσεις ή εμποδίστηκαν να εργαστούν στις πρόσφατες κινητοποιήσεις στη Γαλλία, με περίπου 15 περιστατικά μόνο στις 17 Οκτωβρίου. Ο οργανισμός καταγγέλλει περιστατικά τόσο από τις αστυνομικές δυνάμεις όσο και από διαδηλωτές ή τρίτους, όμως τα καταγεγραμμένα περιστατικά αστυνομικής χρήσης βίας και παρεμπόδισης της κάλυψης απαιτούν ειδική θεσμική λογοδοσία.
Μεταξύ των περιστατικών που καταγράφει η RSF, ο φωτορεπόρτερ Ricardo Parreira τραυματίστηκε στο πόδι από βλήμα εκτοξευτή LBD στη Μονπελιέ, ενώ ο δημοσιογράφος Mathias Enthoven νοσηλεύτηκε μετά από πλήγμα χειροβομβίδας στην κοιλιά. Ο Adrien Pittore της Sipa Press βρέθηκε αντιμέτωπος με αστυνομικό που τον σημάδεψε με εκτοξευτή LBD, παρότι, σύμφωνα με την καταγραφή, είχε καταστήσει σαφή τη δημοσιογραφική του ιδιότητα.
Η ίδια η RSF υπενθυμίζει ότι το γαλλικό πλαίσιο διαχείρισης διαδηλώσεων προβλέπει την παρουσία δημοσιογράφων με προστατευτικό εξοπλισμό και τη συνέχιση της κάλυψης, υπό συγκεκριμένους όρους, ακόμη και στη φάση διάλυσης συγκεντρώσεων. Όταν όμως ο άνθρωπος με την κάμερα κινδυνεύει να χάσει τη ζωή του, η τυπική αναγνώριση αυτού του δικαιώματος δεν αρκεί.
Η αστυνομική βία απέναντι στους φωτορεπόρτερ αφορά και την Ελλάδα
Στην Ελλάδα, ο φωτορεπόρτερ Ορέστης Παναγιώτου τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης κατά την κάλυψη συγκέντρωσης για τα Τέμπη στην Αθήνα, τον Φεβρουάριο του 2025. Η Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδας είχε καταδικάσει τον τραυματισμό τόσο του ίδιου όσο και του συναδέλφου του Αλέξανδρου Μπελτέ.
Η ομοιότητα δεν είναι ότι κάθε περιστατικό έχει τα ίδια τεχνικά ή νομικά χαρακτηριστικά. Είναι ότι οι άνθρωποι που βρίσκονται εκεί για να καταγράψουν την αστυνομική δράση εκτίθενται ξανά σε μέσα καταστολής ικανά να προκαλέσουν βαριά ή μη αναστρέψιμη σωματική βλάβη. Χωρίς ανεξάρτητη διερεύνηση και πραγματικές συνέπειες για παραβάσεις, η προστασία του Τύπου μένει στα χαρτιά.
Τι πιστεύουμε
Ένας φωτογράφος πήγε σε μια διαδήλωση για να κάνει τη δουλειά του και κατέληξε στο χειρουργείο με κομμένη μηριαία αρτηρία. Τίποτα σε αυτή την εικόνα δεν μπορεί να θεωρείται «φυσιολογικός κίνδυνος» του φωτορεπορτάζ. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία του Τύπου όταν όσοι καταγράφουν τις αστυνομικές επιχειρήσεις κινδυνεύουν να μείνουν ανάπηροι ή να πεθάνουν από τα ίδια τα μέσα που χρησιμοποιεί η αστυνομία.
Η αστυνομική βία και η καταστολή κατά δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ πρέπει να αντιμετωπίζονται ως άμεσο πλήγμα στο δικαίωμα όλων μας να γνωρίζουμε τι συμβαίνει στον δημόσιο χώρο. Αν η παρουσία κάμερας δεν προστατεύεται στην πράξη, μειώνεται και η δυνατότητα να υπάρξουν ανεξάρτητες εικόνες, αποδείξεις και δημόσιος έλεγχος. Αυτό είναι ιδιαίτερα σοβαρό όταν η καταγγελλόμενη βία προέρχεται από όργανα του κράτους, δηλαδή από εκείνους που έχουν υποχρέωση να προστατεύουν τη σωματική ακεραιότητα των πολιτών.
Δεν αρκεί να ανακοινώνεται άλλη μία εσωτερική έρευνα. Χρειάζεται να αποσαφηνιστεί ποιος έκανε τη χρήση του όπλου, με ποιες εντολές, αν τηρήθηκαν οι κανόνες και γιατί, σύμφωνα με την καταγγελία, δεν δόθηκε άμεση αστυνομική βοήθεια στον τραυματία. Η ευθύνη δεν σταματά απαραίτητα στο χέρι που εκτόξευσε το πυρομαχικό: αφορά και τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζεται, εγκρίνεται και ελέγχεται η καταστολή.
Όσοι βρισκόμαστε πίσω από μια κάμερα δεν πρέπει να χρειάζεται να διαλέγουμε ανάμεσα στο να δείξουμε την αλήθεια και στο να επιστρέψουμε ασφαλείς στο σπίτι. Οι φωτορεπόρτερ δεν είναι στόχοι. Η πλήρης διερεύνηση της υπόθεσης του Ahmed και η λογοδοσία για κάθε αποδεδειγμένη παράβαση είναι το ελάχιστο που οφείλει το γαλλικό κράτος.
