Σύνοψη
- Η Spam PhotoCollective παρουσιάζει το PostTruth στο MatchPoint της Αθήνας από 7 έως 15 Νοεμβρίου 2026.
- Έξι φωτογράφοι προσεγγίζουν τη σχέση εικόνας και αλήθειας, με επιμέλεια της Εύας Κατσαΐτη.
- Τα εγκαίνια γίνονται στις 7 Νοεμβρίου, στις 18:00, με ελεύθερη είσοδο.
Στοιχεία Εκδήλωσης
Έξι προσωπικές ματιές πάνω στη σχέση φωτογραφίας και αλήθειας συναντιούνται στην έκθεση PostTruth της Spam PhotoCollective, που παρουσιάζεται στο MatchPoint της Αθήνας από τις 7 έως τις 15 Νοεμβρίου 2026, με ελεύθερη είσοδο.
Την επιμέλεια υπογράφει η Εύα Κατσαΐτη και τα εγκαίνια θα γίνουν το Σάββατο 7 Νοεμβρίου, στις 18:00. Αφετηρία της έκθεσης είναι μια γνώριμη φωτογραφική απόφαση: τι κρατάμε μέσα στο κάδρο και τι αφήνουμε έξω.
Ένα κάδρο, πολλές εκδοχές της πραγματικότητας
Το PostTruth προσεγγίζει τη φωτογραφία ως επιλογή μιας στιγμής και μιας οπτικής γωνίας. Εκείνος που φωτογραφίζει αποφασίζει πού θα σταθεί και πού θα στρέψει τον φακό· ο θεατής φέρνει στη συνέχεια τη δική του εμπειρία στην ανάγνωση της εικόνας. Οι έξι συμμετέχοντες ξεκινούν από αυτό το κοινό ερώτημα, διατηρώντας διαφορετικούς τρόπους έκφρασης.
Η Spam PhotoCollective δεν επιδιώκει ενιαία αισθητική για τα μέλη της. Δίνει χώρο στον πειραματισμό και στην προσωπική αναζήτηση, με στόχο εικόνες που προκαλούν διάλογο και παραμένουν στη μνήμη. Το όνομα SPAM προκύπτει από τις λέξεις Shoot, Provoke, Amaze, Move: φωτογραφίζω, προκαλώ, εκπλήσσω, συγκινώ.
Το ζήτημα της επιλογής έχει και μια πιο χειροπιαστή πλευρά: στην έκθεση του Pera Museum για το αρχείο του φωτορεπορτάζ της Κωνσταντινούπολης, τα γειτονικά καρέ και οι επεμβάσεις στα αρνητικά κάνουν ορατή τη διαδρομή μέχρι τη δημοσιευμένη εικόνα. Στο PostTruth η αφετηρία είναι η προσωπική ματιά των έξι δημιουργών.
Οι έξι φωτογράφοι της έκθεσης
Η Εύα Κατσαΐτη είναι καλλιτέχνιδα και ακαδημαϊκός, με ειδίκευση στη φωτογραφία και στις έμφυλες αφηγήσεις. Διδάσκει ως λεκτόρισσα στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, συμμετέχει στην Επιτροπή Ισότητας των Φύλων του ιδρύματος και έχει παρουσιάσει έργο σε περισσότερες από τριάντα εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει επίσης διατελέσει επισκέπτρια καθηγήτρια στα πανεπιστήμια της Λαπωνίας και της Jyväskylä.
Ο Γιάννης Μυρμηγιάννης έχει βάση την Αθήνα και κινείται ανάμεσα στη φωτογραφία δρόμου, το ρεπορτάζ και το αστικό ή φυσικό τοπίο. Χρησιμοποιεί ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές μεσαίου φορμά, με την παρατήρηση και το τυχαίο να συνδιαμορφώνουν τις εικόνες του.
Ο Παναγιώτης Πιτσούλης ασχολείται με τη φωτογραφία εδώ και δεκατέσσερα χρόνια. Την προσεγγίζει ως μέσο παρατήρησης και πειραματισμού, αλλά και ως τρόπο επικοινωνίας μέσα από τον οποίο οι προσωπικές ανησυχίες μπορούν να αποκτήσουν συλλογική διάσταση.
Ο Νίκος Σωτηρόπουλος ξεκίνησε τη σχέση του με την εικόνα ως θεατής του κινηματογράφου και στη συνέχεια στράφηκε στη φωτογραφία. Για τον ίδιο, το πάτημα του κλείστρου σηματοδοτεί μια περιπλάνηση σε έναν δημιουργικό χώρο γεμάτο συναισθήματα.
Η Σύλβια Τσουραμάνη είναι αρχιτέκτονας και η σχέση της με τη φωτογραφία ξεκινά από τα φοιτητικά της χρόνια. Από το 2017 ασχολείται συστηματικά με την καλλιτεχνική φωτογραφία, αναζητώντας τη στιγμή κατά την οποία μια εικόνα αρχίζει να αφηγείται κάτι που μπορεί να υπήρξε, να χάθηκε ή να μην συνέβη ποτέ.
Ο Στέλιος Χαραλαμπάκης συμμετέχει σε συλλογικές εκθέσεις από το 2010 και έχει διακριθεί στα Sony World Photography Awards, Huawei Next-Image και IPA Awards. Στρέφει τον φακό στις λεπτομέρειες της καθημερινότητας και αντιμετωπίζει τη φωτογραφική διαδικασία και ως μορφή αυτοθεραπείας.
Πότε και πού θα δείτε το PostTruth
- Διάρκεια: 7–15 Νοεμβρίου 2026.
- Εγκαίνια: Σάββατο 7 Νοεμβρίου, στις 18:00.
- Χώρος: MatchPoint, Αινιανός 1 και Πατησίων, απέναντι από τη λεωφόρο Αλεξάνδρας, Αθήνα.
- Ωράριο Δευτέρας–Παρασκευής: 16:00–23:00.
- Ωράριο Σαββάτου–Κυριακής: 12:00–00:00.
- Είσοδος: ελεύθερη.
- Διοργάνωση: Spam PhotoCollective.
- Επιμέλεια: Εύα Κατσαΐτη.
Η τοποθεσία είναι διαθέσιμη στον χάρτη πρόσβασης του MatchPoint. Για πληροφορίες σχετικά με την έκθεση: [email protected].
Τι πιστεύουμε
Μας ενδιαφέρει η επιλογή της ομάδας να κρατήσει διαφορετικές φωτογραφικές φωνές κάτω από ένα κοινό ερώτημα. Για όποιον φτιάχνει εικόνες, η σύγκριση έχει πρακτική αξία: ένα καθημερινό αντικείμενο, μια θολή ανθρώπινη παρουσία ή ένα τοπίο σε βάζουν να προσέξεις διαφορετικά πράγματα. Το βλέπουμε ήδη στο υλικό της έκθεσης, όπου η καθαρή καταγραφή συνυπάρχει με εικόνες πιο αμφίσημες.
Θα πηγαίναμε έχοντας στο μυαλό μας κάτι συγκεκριμένο: πόσο αλλάζει η ανάγνωση μιας φωτογραφίας όταν τη δούμε δίπλα στις υπόλοιπες του ίδιου δημιουργού; Η επιλογή και η σειρά των εικόνων είναι αποφάσεις που κάνουμε και στις δικές μας δουλειές. Μια ομαδική έκθεση με έξι διαφορετικές προσεγγίσεις προσφέρει μια καλή αφορμή να τις ξανασκεφτούμε μπροστά σε πραγματικά έργα.
