Σύνοψη
- Η βασική VistaVision του Digger ανήκει στον Giovanni Ribisi και είχε χρησιμοποιηθεί στο One Battle After Another.
- Το μακιγιάζ του Tom Cruise περιόρισε τη θερμοκρασία στους περίπου 19°C.
- Στην παραγωγή χρησιμοποιήθηκαν περίπου 4.000 ARRI SkyPanel S60 και γεννήτριες 60Hz.
- Ο Lubezki συνδύασε 18 μινιατούρες, ειδικούς φακούς και ψηφιακή κάμερα Sony VENICE 2.
Στο Digger του Alejandro G. Iñárritu, μια παλιά κάμερα VistaVision που ανήκει στον Giovanni Ribisi πέρασε από τα γυρίσματα του Paul Thomas Anderson στα χέρια του Emmanuel Lubezki και έφερε μαζί της ασυνήθιστες τεχνικές προκλήσεις.
Το πιο εντυπωσιακό δεν είναι μόνο η ιστορία της κάμερας. Για να κινηματογραφήσει τον Tom Cruise, η παραγωγή χρειάστηκε να προστατεύσει το προσθετικό μακιγιάζ του από τη θερμότητα, να χρησιμοποιήσει χιλιάδες φωτιστικά LED και να αλλάξει ακόμη και την ηλεκτρική τροφοδοσία των στούντιο.
Η ταινία είναι η σατιρική ιστορία ενός μεγιστάνα του πετρελαίου που προσπαθεί να εμφανιστεί ως σωτήρας από μια καταστροφή που ο ίδιος προκάλεσε. Στο πρώτο επίσημο trailer του Digger βλέπουμε τη δραστική μεταμόρφωση του Cruise, όμως η δουλειά πίσω από το κάδρο έχει τη δική της ιδιαίτερη ιστορία.
Η VistaVision του Giovanni Ribisi είχε ήδη γυρίσει το One Battle After Another
Ο Lubezki εξήγησε ότι η βασική Beaumont VistaVision ανήκει στον ηθοποιό και διευθυντή φωτογραφίας Giovanni Ribisi. Πριν χρησιμοποιηθεί στο Digger, είχε περάσει από την παραγωγή του One Battle After Another του Paul Thomas Anderson. Για τις ανάγκες των νέων γυρισμάτων, η ομάδα του Lubezki χρειάστηκε να την ανακατασκευάσει και να επέμβει σε βασικά μηχανικά της μέρη.
Το VistaVision γράφει σε φιλμ 35 mm, αλλά αντί για κατακόρυφη μεταφορά του αρνητικού το φιλμ κινείται οριζόντια και κάθε καρέ καταλαμβάνει οκτώ διατρήσεις. Η μεγαλύτερη επιφάνεια του καρέ επιτρέπει πλούσια λεπτομέρεια και δίνει διαφορετικές επιλογές κάδρου και φακών. Δεν είναι όμως καθόλου απλή υπόθεση όταν ένα παλιό μηχανικό σύστημα πρέπει να ενταχθεί στον ρυθμό μιας σύγχρονης παραγωγής.
Ο Iñárritu ήθελε ευρυγώνιες εικόνες στις οποίες ο θεατής θα μπορεί να παρατηρεί ολόκληρο τον χώρο. Στο υλικό της Panavision αναφέρει ότι μεγάλο μέρος της ταινίας γυρίστηκε με εστιακή απόσταση 29 mm, ενώ για την παραγωγή τροποποιήθηκαν και φακοί Leitz ELSIE, με ειδική κατασκευή στα 21 mm.
Γιατί το μακιγιάζ του Tom Cruise έβαλε όριο στους 19°C
Η μεταμόρφωση του Cruise απαιτούσε εκτεταμένο προσθετικό μακιγιάζ, του οποίου τα υλικά συγκόλλησης δεν έπρεπε να θερμανθούν πάνω από περίπου 19°C. Η άνοδος της θερμοκρασίας θα μπορούσε να επηρεάσει τη συμπεριφορά των υλικών και να δημιουργήσει ασυνέχειες ανάμεσα στα πλάνα. Γι’ αυτό ο Lubezki επέλεξε φωτισμό LED, αποφεύγοντας τις μεγαλύτερες θερμικές επιβαρύνσεις κλασικών φωτιστικών.
Ο gaffer Wayne Shields περιγράφει την ανάγκη για τεράστια ποσότητα απαλού φωτός στα σκηνικά και στα παράθυρα: μέχρι την ολοκλήρωση των γυρισμάτων είχαν χρησιμοποιηθεί συνολικά περίπου 4.000 ARRI SkyPanel S60. Ο αριθμός αφορά τον εξοπλισμό που χρησιμοποιήθηκε στη διάρκεια της παραγωγής και δεν σημαίνει ότι όλα άναβαν ταυτόχρονα. Η ομάδα πρόσθετε συνεχώς μονάδες, επειδή η αρχική ένταση δεν αρκούσε για το φιλμ και το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Υπήρχε και ένα λιγότερο ορατό πρόβλημα. Η κάμερα λειτουργούσε με σταθερή γωνία κλείστρου 170° και σύστημα συγχρονισμένο στα 60 Hz, ενώ η ηλεκτρική παροχή στη Βρετανία είναι 50 Hz. Για να αποφύγουν ανεπιθύμητο flicker, οι τεχνικοί δεν βασίστηκαν στη συνηθισμένη τροφοδοσία των στούντιο: εγκατέστησαν γεννήτριες που παρείχαν κύκλο 60 Hz.
18 μινιατούρες, πραγματικά σκηνικά και η Sony VENICE 2
Το παράξενο οπτικό σύμπαν της ταινίας δεν προέκυψε μόνο από ψηφιακά εφέ. Δεκαοκτώ μινιατούρες κατασκευάστηκαν στο εργαστήριο του Simon Weisse στο Βερολίνο, μεταφέρθηκαν τμηματικά στα Pinewood Studios και συνδυάστηκαν με πραγματικά σκηνικά. Παράθυρα έβλεπαν προς μικρογραφίες τοπίων, κήπων και άλλων χώρων, ώστε οι κινήσεις της κάμερας να μπορούν να αποκαλύπτουν σταδιακά την κατασκευή αυτού του κόσμου.
Η παραγωγή χρησιμοποίησε επίσης μια Sony VENICE 2 τοποθετημένη δίπλα στη VistaVision στην κεφαλή χειρισμού, ως ψηφιακή αναφορά κατά την προετοιμασία των κάδρων και του φωτισμού. Κάποιες από τις αναπάντεχες ψηφιακές συνθέσεις άρεσαν τόσο στην ομάδα ώστε ορισμένα αντίστοιχα πλάνα βρέθηκαν και στην τελική ταινία.
Μία ακόμη δοκιμασία ήταν η περίπου δεκάλεπτη σκηνή ομιλίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με εκατοντάδες κομπάρσους. Ενώ είχε σχεδιαστεί ως ακολουθία διαφορετικών πλάνων, εξελίχθηκε στις πρόβες σε ένα συνεχόμενο μονοπλάνο, απαιτώντας πολύ ακριβή συνεργασία χειριστή κάμερας, γερανού και ηθοποιών.
Τι πιστεύουμε
Αυτή είναι μια πολύ ωραία υπενθύμιση ότι η επιλογή κάμερας δεν τελειώνει στο μέγεθος του καρέ ή στο πόση λεπτομέρεια γράφει το αρνητικό. Μια παλιά VistaVision μπορεί να δώσει τελείως ιδιαίτερη εικόνα, αλλά το τίμημα εδώ ήταν πραγματικό: επεμβάσεις στο σώμα της μηχανής, ειδικοί φακοί, εξαιρετικά απαιτητικός φωτισμός και γεννήτριες μόνο για να δουλέψει σωστά το σύστημα.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι το πιο απλό φαινομενικά ζήτημα — να μη ζεσταθεί το μακιγιάζ ενός ηθοποιού — επηρέασε όλη τη φωτογραφική προσέγγιση. Για όσους γυρίζουμε βίντεο, αυτό είναι οικείο σε μικρότερη κλίμακα: ένα πρακτικό όριο στο σετ μπορεί να καθορίσει πολύ περισσότερα από μία επιλογή κάμερας ή φακού.
Κρατάμε και τη συνύπαρξη φιλμ και Sony VENICE 2. Όταν η ψηφιακή κάμερα χρησιμοποιείται δημιουργικά, ακόμη και ως εργαλείο παρακολούθησης, μπορεί να προσφέρει απρόβλεπτα κάδρα αντί να λειτουργεί μόνο ως τεχνική ασφάλεια.
Συχνές ερωτήσεις
Τι σημαίνει VistaVision 8-perf;
Είναι σύστημα κινηματογράφησης σε φιλμ 35 mm όπου το αρνητικό κινείται οριζόντια και κάθε καρέ καταλαμβάνει οκτώ διατρήσεις, εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη επιφάνεια εικόνας από το συνηθισμένο κατακόρυφο 35 mm τεσσάρων διατρήσεων.
Γιατί χρειάστηκαν γεννήτριες 60 Hz ενώ χρησιμοποιούνταν LED;
Τα LED δεν εξαλείφουν αυτόματα κάθε κίνδυνο flicker. Η συχνότητα παροχής 50 Hz στα βρετανικά στούντιο δεν ταίριαζε με τις απαιτήσεις λειτουργίας της συγκεκριμένης κάμερας, γι’ αυτό η ομάδα εξασφάλισε τροφοδοσία στα 60 Hz.



