• Η NASA δημοσίευσε πέντε νέες εικόνες από το πέρασμα της Artemis II γύρω από τη Σελήνη, με ολική έκλειψη Ηλίου, σεληνιακό ανάγλυφο και τη Γη να δύει πίσω από τον ορίζοντα
• Κάθε φωτογραφία συνοδεύεται από τίτλο, όνομα αρχείου, κάμερα, φακό και στοιχεία λήψης, αποκαλύπτοντας πώς καταγράφηκαν αυτές οι σπάνιες σκηνές από το Orion
Η NASA δημοσίευσε μια νέα σειρά εντυπωσιακών φωτογραφιών από το πέρασμα της Artemis II γύρω από τη Σελήνη, δίνοντας όχι μόνο θεαματικές εικόνες αλλά και πλήρη τεχνικά στοιχεία για το πώς τραβήχτηκαν.
Το υλικό προέρχεται από τις λήψεις του πληρώματος στις 6 Απριλίου 2026, κατά τη σεληνιακή διέλευση του Orion, και δείχνει την αποστολή όπως ακριβώς πρέπει να τη δει κανείς: όχι σαν ένα γενικό διαστημικό ταξίδι, αλλά σαν μια ιστορική καταγραφή της Σελήνης, της Γης και του Ήλιου από μια οπτική που ελάχιστοι άνθρωποι είχαν ποτέ.
Οι πέντε εικόνες που διαλέξαμε από όσες έδωσε η NASA (έχει ακόμα πολλές να δείτε στην σελίδα της) δείχνουν διαφορετικές όψεις της ίδιας μεγάλης στιγμής: την πλήρη κάλυψη του Ήλιου από τη Σελήνη, το σκληρό ανάγλυφο στο όριο ημέρας και νύχτας, και τη Γη να χάνεται πίσω από τον σεληνιακό ορίζοντα. Το σημαντικό είναι ότι κάθε εικόνα έχει και δική της φωτογραφική ταυτότητα, από το αρχείο και τον εξοπλισμό μέχρι τις ακριβείς ρυθμίσεις λήψης.
[ads1]
Artemis II in Eclipse
Η πιο δυνατή εικόνα της σειράς είναι η φωτογραφία με τίτλο Artemis II in Eclipse και NASA ID art002e009301. Πρόκειται για την εικόνα όπου η Σελήνη καλύπτει πλήρως τον Ήλιο, δημιουργώντας γύρω από τον σκοτεινό σεληνιακό δίσκο το φωτεινό στεφάνι της κορώνας. Η NASA εξηγεί ότι αυτή η θέση έδωσε στο πλήρωμα σχεδόν 54 λεπτά ολικότητας, διάρκεια πολύ μεγαλύτερη από ό,τι μπορεί να βιωθεί συνήθως από τη Γη. Στην ίδια λήψη φαίνονται και άστρα, επειδή η Σελήνη βρίσκεται σε σκοτάδι και το ισχυρό ηλιακό φως έχει αποκρυφτεί πλήρως. Το αμυδρό φως στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης προέρχεται από ανάκλαση φωτός της Γης.
Το αρχείο της εικόνας είναι 019A0860.NEF. Η κάμερα που χρησιμοποιήθηκε είναι Nikon Z 9 και ο φακός καταγράφεται ως 35mm f/2D, με πληροφορία LensInfo 35mm f/2. Η εστιακή απόσταση ήταν 35 χιλιοστά. Η λήψη έγινε με διάφραγμα f/2, χρόνο έκθεσης 2 δευτερόλεπτα, ISO 1600 και αντιστάθμιση έκθεσης +2. Η λειτουργία έκθεσης ήταν χειροκίνητη, όπως και το πρόγραμμα λήψης, ενώ η μέτρηση ήταν multi-segment. Το χρώμα είναι sRGB και η ισορροπία λευκού ήταν αυτόματη. Η ημερομηνία και ώρα πρωτότυπης λήψης αναφέρονται ως 2026:04:07 01:06:19, με ModifyDate 2026:04:07 00:25:24. Η περιγραφή αρχείου είναι FD06_high priority eclipse photos.
Shadows at the Edge of Lunar Day
Η δεύτερη εικόνα, με τίτλο Shadows at the Edge of Lunar Day και NASA ID art002e009281, στρέφεται από το θεαματικό φαινόμενο της έκλειψης στην ίδια τη σεληνιακή επιφάνεια. Εδώ η NASA δείχνει ένα τμήμα της Σελήνης κοντά στον τερματιστή, δηλαδή το όριο ανάμεσα στη σεληνιακή ημέρα και τη νύχτα. Το χαμηλό φως του Ήλιου πέφτει πλάγια πάνω στο τοπίο και δημιουργεί βαθιές, μακριές σκιές που αποκαλύπτουν κρατήρες, κορυφογραμμές και δομές λεκανών πρόσκρουσης. Στην περιγραφή της NASA αναφέρονται οι κρατήρες Jule, Birkhoff και Stebbins, μαζί με τα γύρω υψίπεδα. Η λήψη έγινε περίπου τρεις ώρες μετά την έναρξη της περιόδου σεληνιακής παρατήρησης, όταν το σκάφος πετούσε γύρω από τη μακρινή πλευρά της Σελήνης την έκτη ημέρα της αποστολής.
Το όνομα αρχείου είναι 015A9798.NEF. Η κάμερα είναι Nikon D5 και ο φακός 80.0-400.0 mm f/4.5-5.6, με καταγεγραμμένο LensInfo 80-400mm f/4.5-5.6. Η λήψη έγινε στα 210 χιλιοστά, με διάφραγμα f/5.6, ταχύτητα 1/500, ISO 400 και αντιστάθμιση έκθεσης +2. Η λειτουργία έκθεσης ήταν χειροκίνητη και το πρόγραμμα επίσης χειροκίνητο. Η μέτρηση έγινε με multi-segment και η ισορροπία λευκού ήταν αυτόματη. Η αρχική ώρα λήψης αναφέρεται ως 2026:04:06 21:46:35, ενώ το ModifyDate είναι 2026:04:07 00:25:18. Η περιγραφή αρχείου είναι FD06_high priority pao.
[ads2]
Earthset
Η τρίτη εικόνα έχει τίτλο Earthset και NASA ID art002e009288. Είναι από τις φωτογραφίες που δίνουν κατευθείαν το αίσθημα της αποστολής, επειδή δείχνουν τη Γη να βυθίζεται πίσω από τον σεληνιακό ορίζοντα όπως θα έβλεπε κανείς ένα ηλιοβασίλεμα από άλλον κόσμο. Η NASA σημειώνει ότι η φωτογραφία τραβήχτηκε μέσα από το παράθυρο του Orion στις 6:41 μ.μ. EDT. Στην εικόνα φαίνεται μια πιο ήπια, μπλε Γη με έντονα λευκά νέφη, ενώ η σκοτεινή της πλευρά βρίσκεται σε νύχτα. Στη φωτεινή πλευρά ξεχωρίζουν νεφικά συστήματα πάνω από την Αυστραλία και την Ωκεανία. Στο προσκήνιο διακρίνεται ο κρατήρας Ohm, με αναβαθμισμένα χείλη, επίπεδο δάπεδο και κεντρικές κορυφές, χαρακτηριστικό που συνδέεται με τη διαδικασία σχηματισμού σύνθετων κρατήρων.
Το αρχείο είναι 015B0546.NEF. Η κάμερα είναι Nikon D5 και ο φακός ξανά 80.0-400.0 mm f/4.5-5.6. Η εστιακή απόσταση εδώ ήταν 400 χιλιοστά. Η λήψη έγινε με διάφραγμα f/8, ταχύτητα 1/1000 και ISO 400, χωρίς αντιστάθμιση έκθεσης. Η λειτουργία και το πρόγραμμα έκθεσης ήταν χειροκίνητα, η μέτρηση multi-segment και η ισορροπία λευκού αυτόματη. Η ημερομηνία και ώρα λήψης είναι 2026:04:06 22:41:37, ενώ το ModifyDate αναφέρεται ως 2026:04:07 00:25:22. Και εδώ η περιγραφή αρχείου είναι FD06_high priority pao.
Artemis II Total Solar Eclipse, Partial Frame
Η τέταρτη εικόνα είναι η κοντινότερη και πιο αφαιρετική καταγραφή της μεγάλης ευθυγράμμισης. Ο τίτλος της είναι Artemis II Total Solar Eclipse, Partial Frame και το NASA ID art002e009298. Η NASA εξηγεί ότι πρόκειται για κοντινή λήψη από το Orion κατά τη σεληνιακή διέλευση, στην οποία μόνο τμήμα της Σελήνης φαίνεται μέσα στο κάδρο, ενώ ολόκληρος ο δίσκος της εκτείνεται έξω από την εικόνα. Παρ’ όλα αυτά, το ηλιακό στέμμα διακρίνεται σαν απαλό φωτοστέφανο γύρω από την άκρη της Σελήνης. Η λήψη αυτή δίνει ακόμη πιο έντονα την αίσθηση της κλίμακας του φαινομένου.
Η NASA αναφέρει επίσης δύο πολύ σημαντικές λεπτομέρειες: το φωτεινό ασημί σημείο στο αριστερό άκρο είναι η Αφροδίτη, ενώ το στρογγυλό σκούρο γκρι χαρακτηριστικό στον σεληνιακό ορίζοντα, περίπου ανάμεσα στις 9 και 10 η ώρα, είναι το Mare Crisium, μια δομή ορατή και από τη Γη. Οι αχνές λεπτομέρειες της σεληνιακής επιφάνειας γίνονται ορατές χάρη στο φως που ανακλάται από τη Γη.
Το αρχείο είναι 015B2234.NEF. Από τα στοιχεία που δόθηκαν εδώ, η NASA παρέχει τίτλο, NASA ID, περιγραφή και όνομα αρχείου, αλλά στο απόσπασμα που υπάρχει δεν εμφανίζονται αναλυτικά EXIF στοιχεία όπως κάμερα, φακός, εστιακή απόσταση, διάφραγμα, ταχύτητα ή ISO. Αυτό που μπορεί να καταγραφεί με βεβαιότητα από τα διαθέσιμα στοιχεία είναι ότι η φωτογραφία ανήκει στη σειρά λήψεων της 6ης Απριλίου 2026 από τη σεληνιακή πτήση της Artemis II.
A New View of the Moon
Η πέμπτη εικόνα, με τίτλο A New View of the Moon και NASA ID art002e009287, επανέρχεται στο φαινόμενο του Earthset, αλλά από λίγο διαφορετική σύνθεση και με μεγαλύτερη γεωλογική πληροφορία για τη σεληνιακή επιφάνεια. Η Γη δύει πάνω από το καμπύλο χείλος της Σελήνης, ενώ η λεκάνη Orientale βρίσκεται στην άκρη της ορατής επιφάνειας. Η NASA αναφέρει επίσης ότι η λεκάνη Hertzsprung φαίνεται ως δύο αμυδροί ομόκεντροι δακτύλιοι, τους οποίους διακόπτει ο νεότερος κρατήρας Vavilov. Διακρίνονται ακόμη αλυσίδες δευτερογενών κρατήρων, που δημιουργήθηκαν από εκτινασσόμενο υλικό μετά την τεράστια πρόσκρουση που σχημάτισε τη λεκάνη Orientale. Στη Γη, το σκοτεινό τμήμα βρίσκεται σε νύχτα, ενώ στη φωτεινή πλευρά διακρίνονται σύννεφα πάνω από Αυστραλία και Ωκεανία.
Το αρχείο είναι 015B0524.NEF. Η κάμερα είναι Nikon D5 και ο φακός 80.0-400.0 mm f/4.5-5.6. Η λήψη έγινε στα 80 χιλιοστά, με διάφραγμα f/7.1, ταχύτητα 1/800, ISO 400 και αντιστάθμιση έκθεσης +1. Και εδώ η λειτουργία έκθεσης ήταν χειροκίνητη, το πρόγραμμα χειροκίνητο, η μέτρηση multi-segment και η ισορροπία λευκού αυτόματη. Η ώρα πρωτότυπης λήψης είναι 2026:04:06 22:41:22, ενώ το ModifyDate αναφέρεται ως 2026:04:07 00:25:22. Η περιγραφή αρχείου παραμένει FD06_high priority pao.
Γιατί αυτή η σειρά εικόνων έχει βάρος
Το ενδιαφέρον σε αυτή τη δημοσίευση της NASA είναι ότι δεν έχουμε απλώς πέντε όμορφες εικόνες από το πέρασμα της Artemis II στη Σελήνη. Έχουμε μια πλήρη οπτική και τεχνική καταγραφή ενός ιστορικού σκέλους της αποστολής. Οι τίτλοι, τα ονόματα αρχείων, οι κάμερες, οι φακοί και οι ρυθμίσεις λήψης δείχνουν και το πόσο μεθοδικά καταγράφηκε η εμπειρία του πληρώματος.
Από τη Nikon Z 9 με τον 35άρη φακό για την ολική έκλειψη μέχρι τις Nikon D5 με τηλεφακό 80-400 χιλιοστών για το σεληνιακό ανάγλυφο και τη δύση της Γης, η σειρά αυτή αποτυπώνει την ίδια αποστολή με διαφορετικές φωτογραφικές γλώσσες. Άλλοτε η προτεραιότητα είναι το φαινόμενο, άλλοτε η γεωλογία, άλλοτε η αίσθηση κλίμακας.
[ads3]
Τι πιστεύουμε
Αυτό είναι το σωστό θέμα της ιστορίας: οι νέες απίστευτες εικόνες από το πέρασμα της Artemis II στη Σελήνη. Και η αξία τους δεν είναι μόνο ότι εντυπωσιάζουν, αλλά ότι δίνουν ένα πραγματικό, τεκμηριωμένο οπτικό ημερολόγιο της αποστολής. Η NASA δεν δημοσίευσε απλώς πέντε όμορφα καρέ. Έδωσε πέντε ξεχωριστές αποδείξεις ότι η επιστροφή του ανθρώπου στο βαθύ διάστημα έχει ήδη αρχίσει να γράφει το δικό της φωτογραφικό αρχείο.
