Συνέντευξη με τον Γιάννη Γιασάρη για φωτογραφία δρόμου και κρίση εικόνων

Σύνοψη

• Ο Γιάννης Γιασάρης δίνει συνέντευξη στο pttl.gr με αφορμή το Athens Street Photography Festival
• Συμμετέχει ως κριτής στον διαγωνισμό του φεστιβάλ
• Ζει στη Μελβούρνη και ασχολείται συστηματικά με τη φωτογραφία δρόμου τα τελευταία 15 χρόνια
• Δουλεύει αποκλειστικά με φακό 28mm και οριζόντιο κάδρο
• Δίνει έμφαση στη διαχείριση του χώρου και του φωτός, όχι στην τεχνική τελειότητα
• Αναζητά εικόνες με πρόθεση, χαρακτήρα και αντοχή στον χρόνο

Ο Γιάννης Γιασάρης μιλά στο pttl.gr με αφορμή το Athens Street Photography Festival, ανοίγοντας μια συζήτηση για τη φωτογραφία δρόμου, την κρίση εικόνων και τα στοιχεία που δίνουν σε μια φωτογραφία ουσία και διάρκεια.

Ο φωτογράφος δρόμου με έδρα τη Μελβούρνη έχει διαμορφώσει μια ξεχωριστή ματιά πάνω στην αστική ζωή, δίνοντας έμφαση στην ευρεία προοπτική, στο φως και στη σχέση του ανθρώπου με τον χώρο. Η παρουσία του στο Athens Street Photography Festival αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς συμμετέχει ως κριτής στον διαγωνισμό, φέρνοντας μαζί του μια ματιά που δεν αναζητά απλώς τον εντυπωσιασμό, αλλά τη συνειδητή χρήση του κάδρου, του φωτός και της πρόθεσης.

Η συνέντευξή του έχει ξεχωριστή σημασία γιατί μεταφέρει τη συζήτηση στο τι μένει τελικά από μια εικόνα. Ο Γιάννης Γιασάρης μιλά για τη διαφορά ανάμεσα στην τεχνική και στο συναίσθημα, για τα λάθη που κάνουν συχνά οι φωτογράφοι στους διαγωνισμούς, για την ανάγκη της αυτοκριτικής, αλλά και για τη σημασία του να χτίζει κανείς τη δική του φωνή χωρίς να παρασύρεται από τάσεις.

Ο Γιάννης Γιασάρης είναι φωτογράφος δρόμου με έδρα τη Μελβούρνη.

Το έργο του επικεντρώνεται στην καταγραφή της καθημερινότητας και του αστικού περιβάλλοντος, δίνοντας έμφαση σε φευγαλέες στιγμές και ανεπαίσθητες λεπτομέρειες. Μέσα από την πρακτική του, στοχεύει να αναδείξει πτυχές της πόλης και των ανθρώπων της που συχνά παραμένουν αθέατες.

Έχει συμμετάσχει σε διεθνή φεστιβάλ και ομαδικές εκθέσεις, έχοντας λάβει πολλαπλές διακρίσεις σε σημαντικούς διαγωνισμούς φωτογραφίας δρόμου.

Ανάμεσα στις διακρίσεις του ξεχωρίζουν ο τίτλος του καλύτερου φωτογράφου ασπρόμαυρης φωτογραφίας στην Αυστραλία το 2016, οι επανειλημμένες παρουσίες του ως φιναλίστ σε διοργανώσεις όπως τα Mobile Photography Awards, τα FUJIFILM Moment Street Photography Awards, το Miami Street Photography Festival, το Street Photo İstanbul, τα Urban Photo Awards και το Pisa Street Photography Festival, καθώς και το χάλκινο μετάλλιο στη κατηγορία φωτογραφίας δρόμου στα Vienna International Photo Award το 2023. Το 2025 απέσπασε επίσης χάλκινο μετάλλιο για σειρά φωτογραφιών στο Pisa Street Photography Festival.

Instagram

Η παρουσία του στο φεστιβάλ

Ο Γιάννης Γιασάρης συμμετέχει στο Athens Street Photography Festival ως κριτής του διαγωνισμού, μεταφέροντας την εμπειρία του από μια πορεία που βασίζεται στην παρατήρηση της καθημερινής ζωής και στην αναζήτηση των λεπτών, σχεδόν αθέατων στιγμών της πόλης.

Η παρουσία του ως μέλους της κριτικής επιτροπής δίνει επιπλέον βάρος στα όσα λέει στη συνέντευξη για τη διαχείριση του φωτός και του χώρου, για την ανάγκη μιας εικόνας να έχει χαρακτήρα και πρόθεση, αλλά και για τη σημασία της αυτοκριτικής όταν ένας φωτογράφος καλείται να επιλέξει το έργο που πραγματικά τον αντιπροσωπεύει.

Πείτε μας λίγα λόγια για τον εαυτό σας.

Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη και μετακόμισα στη Μελβούρνη το 2001. Ασχολούμαι συστηματικά με τη φωτογραφία δρόμου τα τελευταία 15 χρόνια. Στη δουλειά μου δίνω έμφαση στην ευρεία προοπτική, δουλεύοντας αποκλειστικά με φακό 28mm και οριζόντιο κάδρο. Αυτή η επιλογή με αναγκάζει να βρίσκομαι κοντά στην ενέργεια του δρόμου, επιτρέποντάς μου ταυτόχρονα να ενσωματώνω το περιβάλλον στην εικόνα. Αντιμετωπίζω την πόλη όχι ως φόντο, αλλά ως έναν ενεργό χαρακτήρα μέσα στην ιστορία που αποτυπώνω.

Ποια βασικά χαρακτηριστικά αναζητάτε σε μια βραβευμένη φωτογραφία;

Αναζητώ κυρίως την αποτελεσματική διαχείριση του χώρου και του φωτός. Μια δυνατή εικόνα δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι τεχνικά άψογη· η εμμονή με την τελειότητα μπορεί συχνά να στερήσει από μια φωτογραφία το συναίσθημά της. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι η πρόθεση: να βλέπω ότι ο φωτογράφος χρησιμοποίησε συνειδητά το διαθέσιμο φως και τον περιβάλλοντα χώρο για να χτίσει μια στιγμή με βάρος. Μια φωτογραφία που έχει χαρακτήρα και λέει κάτι ουσιαστικό υπερέχει πάντα μιας τέλειας λήψης που σε αφήνει κενό.

Πώς ισορροπείτε την τεχνική κατάρτιση έναντι του συναισθηματικού αντικτύπου κατά την κρίση μιας εικόνας;

Για μένα, η τεχνική είναι το μέσο, όχι ο σκοπός. Είναι σαν τη γραμματική σε ένα κείμενο: βοηθά την ιστορία να διαβαστεί καθαρά, αλλά αν η ίδια η ιστορία δεν έχει τίποτα να πει, η σωστή γραμματική δεν θα τη σώσει. Όταν κρίνω μια εικόνα, το συναίσθημα έρχεται πάντα πρώτο. Αν μια φωτογραφία καταφέρει να με σταματήσει και να με κάνει να νιώσω την ένταση ή τη γαλήνη μιας στιγμής, είμαι διατεθειμένος να παραβλέψω έναν λάθος φωτισμό ή ένα ελαφρύ κούνημα. Η τεχνική πρέπει να γίνεται αισθητή μόνο όταν εξυπηρετεί το συναίσθημα· διαφορετικά, είναι απλώς μια επίδειξη δεξιοτήτων.

Ποια συνηθισμένα λάθη βλέπετε να κάνουν οι φωτογράφοι όταν υποβάλλουν συμμετοχές σε διαγωνισμούς;

Ένα από τα πιο κοινά λάθη, το οποίο έχουμε κάνει όλοι, είναι η έλλειψη αντικειμενικής κρίσης απέναντι στην ίδια μας τη δουλειά. Συχνά δενόμαστε συναισθηματικά με μια φωτογραφία επειδή θυμόμαστε τη δυσκολία της λήψης ή τη συγκεκριμένη στιγμή που την τραβήξαμε, αλλά η ίδια η εικόνα μπορεί τελικά να μην λέει τίποτα στον θεατή. Πρέπει να εξασκούμε το μάτι μας μελετώντας τους καλύτερους και να μαθαίνουμε να κρίνουμε τη δουλειά μας χωρίς προκατάληψη, αξιολογώντας αν η εικόνα μπορεί πραγματικά να σταθεί από μόνη της.

Ποιες τάσεις βλέπετε να αναδύονται στη σύγχρονη φωτογραφία δρόμου και πώς επηρεάζουν τη δουλειά σας ως κριτή;

Σήμερα βλέπουμε μια ισχυρή στροφή προς τον εύκολο εντυπωσιασμό: υπερκορεσμένα χρώματα, ακραίες αντιθέσεις και κάδρα σχεδιασμένα αποκλειστικά για να τραβούν την προσοχή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ως κριτής, αυτές οι τάσεις με κάνουν να αναζητώ ακόμα πιο επίμονα την ουσία. Δεν επηρεάζομαι από το τι είναι της μόδας. Αντίθετα, ψάχνω για φωτογράφους που έχουν το θάρρος να ακολουθήσουν το προσωπικό τους όραμα, ακόμα κι αν δεν είναι δημοφιλές. Με ενδιαφέρει η φωτογραφία που έχει αντοχή στον χρόνο.

Πόσο σημαντική είναι η επεξεργασία στην αξιολόγηση μιας φωτογραφίας;

Δεν ανήκω στους σκληροπυρηνικούς που πιστεύουν ότι δεν πρέπει να αγγίζουμε καθόλου μια φωτογραφία. Αντίθετα, βρίσκω μεγάλη δημιουργική ικανοποίηση στη διαδικασία της επεξεργασίας· είναι ένα στάδιο που απολαμβάνω και μου επιτρέπει να φέρω την εικόνα πιο κοντά σε αυτό που ένιωσα τη στιγμή που πάτησα το κλείστρο. Ωστόσο, πιστεύω ότι η επεξεργασία πρέπει να παραμένει συμπληρωματική και αόρατη. Αν το μοντάρισμα φωνάζει περισσότερο από το θέμα, τότε το αποτέλεσμα χάνει την αυθεντικότητά του.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε φωτογράφους που θέλουν να ξεχωρίσουν σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον;

Η συμβουλή μου είναι δύο λέξεις: Περιορισμός και Υπομονή. Μην προσπαθείτε να κάνετε τα πάντα ταυτόχρονα. Επιλέξτε έναν φακό της προτίμησής σας, στη δική μου περίπτωση είναι ο 28mm και το οριζόντιο κάδρο, και μάθετέ τον σε βάθος. Φυσικά, ο πειραματισμός είναι απαραίτητο κομμάτι της εξέλιξης, αλλά θα πρέπει να γίνεται με στόχο να πλησιάσετε τη δική σας προσωπική νοοτροπία για τη φωτογραφία, αντί να αντιγράφετε το στυλ κάποιου άλλου. Η επιμονή σε μια συγκεκριμένη οπτική γωνία και η αυθεντικότητα της δικής σας φωνής είναι αυτά που τελικά θα σας κάνουν να ξεχωρίσετε.

Κατά τη γνώμη σας, τι κάνει έναν διαγωνισμό φωτογραφίας πραγματικά ουσιαστικό, τόσο για τους κριτές όσο και για τους συμμετέχοντες;

Το πραγματικό νόημα ενός διαγωνισμού είναι η διαδικασία της αυτοκριτικής. Για τον συμμετέχοντα, η αξία ξεκινά τη στιγμή που αναγκάζεται να πάρει απόσταση από το έργο του και να επιλέξει τις εικόνες που τον αντιπροσωπεύουν πραγματικά. Για εμάς τους κριτές, όπως και για τους συμμετέχοντες, αυτό που έχει σημασία είναι η πολυφωνία. Ένας ουσιαστικός διαγωνισμός δημιουργεί μια πλατφόρμα όπου συναντιούνται διαφορετικές οπτικές και κουλτούρες, προσφέροντας μια παγκόσμια επισκόπηση της σύγχρονης φωτογραφίας.

Ποιες ηθικές παραμέτρους πιστεύετε ότι πρέπει να έχουν κατά νου οι φωτογράφοι δρόμου και πώς επηρεάζουν την κρίση σας;

Όταν φωτογραφίζεις με φακό 28mm, είσαι αναπόφευκτα μέρος της σκηνής. Για μένα, η ηθική συνοψίζεται στον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Δεν με ενδιαφέρει η φωτογραφία που εκμεταλλεύεται μια δύσκολη στιγμή ενός ανθρώπου μόνο για τον εντυπωσιασμό. Ως κριτής, αναζητώ το βλέμμα που παρατηρεί την ανθρώπινη κατάσταση με ειλικρίνεια, χωρίς να γίνεται προσβλητικό ή ηδονοβλεπτικό.

Έχετε ταξιδέψει και φωτογραφίσει ποτέ στην Ελλάδα;

Φυσικά. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, οπότε οι πρώτες μου εικόνες προήλθαν από εκεί. Κάθε φορά που φωτογραφίζω στην Ελλάδα, αντιλαμβάνομαι τις ιδιαίτερες προκλήσεις της: οι άνθρωποι στην Ελλάδα είναι συχνά πιο αμυντικοί απέναντι στον φακό σε σύγκριση με άλλα μέρη που έχω ταξιδέψει. Ωστόσο, ακριβώς αυτή η δυσκολία, σε συνδυασμό με την πολυπλοκότητα του αστικού τοπίου και το μοναδικό φως, κάνει την εμπειρία της φωτογράφισης στην Ελλάδα ακόμα πιο ουσιαστική για μένα.

Τι πιστεύουμε

Η συνέντευξη του Γιάννη Γιασάρη ξεχωρίζει γιατί μιλά για τη φωτογραφία δρόμου με όρους ουσίας και όχι εντυπωσιασμού. Δεν τον απασχολεί η τεχνική τελειότητα ως αυτοσκοπός, αλλά το κατά πόσο μια εικόνα χρησιμοποιεί συνειδητά το φως, τον χώρο και τη σύνθεση για να μεταφέρει κάτι αληθινό και ουσιαστικό.

Με αφορμή την παρουσία του ως κριτή στο Athens Street Photography Festival, αποκτούν ξεχωριστό βάρος όσα λέει για την αυτοκριτική, για την ανάγκη μιας προσωπικής φωνής και για τη σημασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στη φωτογραφία δρόμου. Είναι μια προσέγγιση που υπενθυμίζει ότι μια φωτογραφία μπορεί να ξεχωρίσει όχι επειδή φωνάζει περισσότερο από τις άλλες, αλλά επειδή έχει χαρακτήρα, πρόθεση και διάρκεια.