Sponsored
Σινεμά

Club Kid: Γιατί ο Adam Newport-Berra γύρισε σε 35mm και κατέβηκε στα 6–10 fps

35mm αντί 16mm, Kodak 5219 με push εμφάνιση και λήψεις στα 6–10 fps για την κινηματογραφική νύχτα.

Δύο άνθρωποι τρώνε σε ξύλινο τραπέζι σε σκοτεινή κουζίνα, σε καρέ από την ταινία Club Kid
Καρέ από την ταινία «Club Kid». Εικόνα: A24 / δημιουργοί της ταινίας.

Σύνοψη

  • Ο Adam Newport-Berra εξηγεί την επιλογή φιλμ 35mm αντί 16mm για το «Club Kid».
  • Οι νυχτερινές σκηνές αξιοποίησαν Kodak 5219 με push εμφάνιση ενός stop.
  • Επιλεγμένα πλάνα τραβήχτηκαν στα 6–10 fps για ασυνήθιστο ρυθμό κίνησης.
  • Η παραγωγή βασίστηκε σε πραγματικά πάρτι, διαθέσιμο φως και προσεκτική επιλογή φακών.
Περιεχόμενα
  1. Γιατί 35mm αντί για 16mm
  2. Kodak 5219, push ενός stop και 6–10 fps
  3. Πραγματικά πάρτι στις 4 το πρωί και τέσσερις σειρές φακών
  4. Πώς η φωτογραφία ακολουθεί την ιστορία
  5. Τι πιστεύουμε
  6. Συχνές ερωτήσεις

Στο «Club Kid», ο Adam Newport-Berra κινηματογράφησε τη νυχτερινή Νέα Υόρκη σε φιλμ 35mm και χρησιμοποίησε λήψεις μόλις 6–10 καρέ το δευτερόλεπτο για να δώσει στα clubs μια διαφορετική αίσθηση χρόνου και κίνησης.

Στην εκπομπή Clubhouse Conversations της American Society of Cinematographers (ASC), ο διευθυντής φωτογραφίας συζητά με τον Christian Sprenger, ASC, τις επιλογές πίσω από την πρώτη μεγάλου μήκους σκηνοθετική δουλειά του Jordan Firstman. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών 2026, όπου ήταν υποψήφια για τη Χρυσή Κάμερα και το Queer Palm.

Ο Firstman γράφει, σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί ως Peter, ένας promoter της νυχτερινής ζωής που ανακαλύπτει ότι έχει έναν δεκάχρονο γιο, τον Arlo (Reggie Absolom). Η ιστορία περνά από την ένταση των πάρτι σε πιο ήσυχες και προσωπικές στιγμές, δίνοντας στη φωτογραφία δύο διαφορετικούς κόσμους να ενώσει.

Ολόκληρη η βιντεοσυζήτηση είναι διαθέσιμη στην επίσημη σελίδα της ASC.

Γιατί 35mm αντί για 16mm

Η παραγωγή εξέτασε το 16mm για λόγους κόστους. Ο Firstman ήθελε οπωσδήποτε πραγματικό φιλμ, ενώ ο Newport-Berra επέμεινε στο 35mm, επειδή ήθελε να διατηρήσει τη χωρική αίσθηση της Νέας Υόρκης, το βάθος των προσώπων και τη δυνατότητα για δυνατά κοντινά πλάνα. Το τελικό κάδρο επιλέχθηκε στο 1,85:1 έπειτα από δοκιμές.

Η επιλογή δεν ήταν δωρεάν: ακριβότερο αρνητικό, μικρότερο βάθος πεδίου στις συνθήκες όπου δούλευαν και λιγότερα χρήματα για φωτισμό. Σε συνέντευξή του στην Panavision, ο κινηματογραφιστής περιγράφει ημέρες με μόλις δύο ή τρία LED, εκτεταμένη χρήση διαθέσιμου φωτός και φακούς με πολύ ανοιχτό διάφραγμα. Αυτό έφερε τους χαρακτήρες έντονα στο προσκήνιο, αλλά αύξησε τις απαιτήσεις από τον focus puller.

Ο Newport-Berra έχει δουλέψει ξανά σε 35mm με την Olivia Wilde στο «The Invite», μια παραγωγή που φωτίζει και την πραγματική εργαστηριακή διαδρομή του κινηματογραφικού φιλμ από το γύρισμα ως την εμφάνιση και τη σάρωση.

Kodak 5219, push ενός stop και 6–10 fps

Για τις σκηνές των clubs και τις νυχτερινές λήψεις χρησιμοποιήθηκε Kodak VISION3 500T 5219 με εμφάνιση push κατά ένα stop. Με απλά λόγια, το αρνητικό αντιμετωπίστηκε ως υλικό που έπρεπε να ανταποκριθεί σε πιο περιορισμένο φως και υποβλήθηκε σε ενισχυμένη εμφάνιση. Αυτό μπορεί να αλλάξει κόκκο, αντίθεση και συμπεριφορά των σκιών· δεν ισοδυναμεί με μαγική αύξηση της ποσότητας φωτός που καταγράφηκε.

Ο Newport-Berra περιγράφει λήψεις στα 6–10 fps, με αναφορές στη νυχτερινή κινηματογράφηση του Wong Kar-wai και του Christopher Doyle. Η τεχνική επιτρέπει περισσότερο χρόνο έκθεσης ανά καρέ, όταν διατηρείται αντίστοιχη γωνία κλείστρου. Με τη χρήση επανάληψης καρέ στο τελικό playback (step-printing), το αποτέλεσμα μπορεί να δώσει κίνηση με αισθητά ίχνη, κοφτό ρυθμό και μια σχεδόν ονειρική αίσθηση αντί για συμβατική ομαλή ροή 24 fps.

Το ενδιαφέρον βρίσκεται στον συνδυασμό: φωτοχημική υφή, πραγματικό χρώμα από τα φώτα της σκηνής και ασυνήθιστη χρονική δειγματοληψία. Πρόκειται για συγκεκριμένη κινηματογραφική επιλογή, όχι για γενική συνταγή σωστής έκθεσης σε χαμηλό φωτισμό.

Πραγματικά πάρτι στις 4 το πρωί και τέσσερις σειρές φακών

Αντί να αναδημιουργούν τη νυχτερινή ζωή αποκλειστικά στο πλατό, οι συντελεστές κινηματογράφησαν σε πραγματικά πάρτι, ακόμη και στις 4 τα ξημερώματα. Συνεργάστηκαν με τους σχεδιαστές φωτισμού των ίδιων των εκδηλώσεων, προσαρμόζοντας χρώματα και παλμούς ώστε ο φωτισμός να λειτουργεί και για την κάμερα. Η ενέργεια του χώρου διατηρήθηκε, χωρίς να χρειάζεται κάθε σκηνή να μοιάζει με στημένο μουσικό βίντεο.

Οι δοκιμές φακών έγιναν ακόμη και χωρίς οι δημιουργοί να γνωρίζουν ποιον ακριβώς δοκίμαζαν, καταλήγοντας σε συνδυασμό τεσσάρων σειρών. Στην Panavision ο Newport-Berra εξηγεί ότι χρησιμοποίησε κυρίως Zeiss Ultra Speed, με τροποποιήσεις κοντινής εστίασης για εστιακές αποστάσεις 29, 35 και 50mm, καθώς και ένα zoom Primo προσαρμοσμένο ώστε να ταιριάζει αισθητικά με τους παλαιότερους φακούς.

Στο γύρισμα συνυπήρχαν στατικές λήψεις, χειροκίνητη κάμερα και προσεκτικά σχεδιασμένες κινήσεις. Ένα πλάνο με τη θέα της πόλης απαιτούσε συγχρονισμό dolly pullback και zoom out μέσα σε ένα μικρό χρονικό παράθυρο γύρω στο σούρουπο. Για μια ανεξάρτητη παραγωγή με περιορισμένο πρόγραμμα, ο συντονισμός δύο μηχανών ήταν πιο σημαντικός από τη δυνατότητα πολλών επαναλήψεων.

Πώς η φωτογραφία ακολουθεί την ιστορία

Η συνεργασία με τον Firstman, που σκηνοθετούσε για πρώτη φορά ταινία μεγάλου μήκους ενώ πρωταγωνιστούσε, στηρίχθηκε σε κινηματογραφικές αναφορές, μουσική, επιλογές εστιακών αποστάσεων και βάθους πεδίου. Το οπτικό ύφος έπρεπε να αλλάζει μαζί με τον Peter, από την εξωστρέφεια της νύχτας στην οικειότητα της σχέσης του με τον γιο του.

Σε άλλη πρόσφατη τεχνική προσέγγιση, η κινηματογράφηση του «A Complete Unknown» από τον Φαίδωνα Παπαμιχαήλ δείχνει μια διαφορετική διαδρομή στη διαχείριση δύσκολων φωτιστικών συνθηκών, συνδυάζοντας ψηφιακή λήψη υψηλής ευαισθησίας και εγγραφή σε φιλμ. Οι δύο προσεγγίσεις θυμίζουν ότι το τελικό look προκύπτει από ολόκληρη την αλυσίδα αποφάσεων, όχι από ένα μόνο format.

Τι πιστεύουμε

Το πιο χρήσιμο μάθημα από το «Club Kid» δεν είναι ότι χρειάζεται να γυρίσουμε όλοι σε 35mm. Είναι ο τρόπος με τον οποίο μια επιλογή format υποχρεώνει ολόκληρη την ομάδα να βρει λύσεις. Ο Newport-Berra προτίμησε το αρνητικό που ήθελε για την ιστορία και αποδέχθηκε να δουλέψει με λιγότερα φώτα και πιο απαιτητική εστίαση. Αυτό είναι πραγματική κινηματογραφική προτεραιότητα.

Το ίδιο ισχύει για τα 6–10 fps. Αν βάλεις χαμηλότερο frame rate χωρίς να γνωρίζεις τι θα συμβεί στην κίνηση και στην έκθεση, απλώς παίρνεις ένα περίεργο αποτέλεσμα. Εδώ η τεχνική συνδέεται με την ταχύτητα, τον παλμό και την υποκειμενική εμπειρία των clubs. Είναι επιλογή που εξυπηρετεί το συναίσθημα της σκηνής.

Και κάτι ακόμη που αξίζει να κρατήσουμε για μικρότερες παραγωγές: αντί να προσπαθήσουν να αντικαταστήσουν τον πραγματικό φωτισμό ενός πάρτι, συνεργάστηκαν με εκείνους που ήδη τον σχεδίαζαν. Αυτή η λύση μπορεί να δώσει αυθεντικότητα, να εξοικονομήσει χρόνο και να αφήσει τον κινηματογραφιστή να δουλέψει με το περιβάλλον αντί εναντίον του.

Συχνές ερωτήσεις

Η ταινία «Club Kid» γυρίστηκε ολόκληρη στα 6–10 fps;

Όχι. Η αναφορά της ASC αφορά επιλεγμένες λήψεις σε συνθήκες πολύ χαμηλού φωτισμού και όχι τον καθολικό ρυθμό λήψης της ταινίας.

Τι σημαίνει push ενός stop στο Kodak 5219;

Σημαίνει ενισχυμένη εργαστηριακή εμφάνιση του εκτεθειμένου αρνητικού, με στόχο να αξιοποιηθεί υλικό που εκτέθηκε για υψηλότερη λειτουργική ευαισθησία. Επηρεάζει την αντίθεση, τον κόκκο και την απόδοση των σκιών, χωρίς να προσθέτει φως που δεν καταγράφηκε.

✎Σχόλια

Άφησε ένα σχόλιο