Summary
- Η Danziger Gallery έδωσε επίσημη απάντηση μετά τον σάλο για την AI εκδοχή του Moonrise
- Ο James Danziger λέει ότι η φωτογραφία του Ansel Adams βρίσκεται στον δημόσιο τομέα
- Υποστηρίζει ότι το έργο είναι μετασχηματιστικό και προέκυψε μετά από μήνες επεξεργασίας
- Η θέση αυτή έρχεται ως απάντηση στην κριτική του Ansel Adams Trust
- Η υπόθεση περνά πλέον από την αρχική καταγγελία σε ανοιχτή σύγκρουση νομικών και ηθικών επιχειρημάτων
Η υπόθεση με την AI εκδοχή του Moonrise του Ansel Adams περνά πλέον στη δεύτερη φάση της, καθώς η Danziger Gallery απάντησε επίσημα μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε η αποκάλυψη της πώλησης του έργου.
Μετά το πρώτο κύμα αντιδράσεων και τη δημόσια τοποθέτηση του Ansel Adams Publishing Right Trust, ο James Danziger υπερασπίζεται τώρα ανοιχτά την επιλογή του, υποστηρίζοντας ότι είχε κάθε δικαίωμα να δημιουργήσει και να διαθέσει το έργο, επειδή η αρχική φωτογραφία βρίσκεται, όπως λέει, στον δημόσιο τομέα.
Η νέα αυτή δήλωση αλλάζει το βάρος της συζήτησης. Στο πρώτο στάδιο, το θέμα ήταν ότι η gallery είχε παρουσιάσει προς πώληση μια AI εικόνα βασισμένη στο Moonrise Over Hernandez χωρίς άδεια από το trust. Τώρα, η ίδια η gallery περνά στην αντεπίθεση και επιχειρεί να δώσει νομική και δημιουργική βάση στην πράξη της.
Τι λέει τώρα η Danziger Gallery
Ο James Danziger δηλώνει ότι είχε από καιρό την πεποίθηση πως η εμβληματική φωτογραφία του Adams ήταν στον δημόσιο τομέα, αλλά θέλησε να το επιβεβαιώσει και νομικά πριν προχωρήσει. Όπως αναφέρει, ανέθεσε την υπόθεση σε έμπειρο δικηγόρο πνευματικής ιδιοκτησίας και έλαβε τη διαβεβαίωση ότι μπορούσε να δημιουργήσει μια νέα, μετασχηματιστική έγχρωμη εκδοχή της εικόνας και να την εκθέσει ή να την πουλήσει.
Με αυτό το επιχείρημα, η gallery δεν αμφισβητεί απλώς την ηθική κριτική που δέχθηκε, αλλά υποστηρίζει ότι η ενέργειά της στηρίζεται και σε ξεκάθαρη νομική ανάγνωση του καθεστώτος της φωτογραφίας.
Από την καταγγελία στην αντεπίθεση
Στο πρώτο άρθρο είχε καταγραφεί η θέση του trust ότι δεν είχε υπάρξει καμία ενημέρωση ή άδεια πριν από την παρουσίαση του έργου στο The Photography Show στη Νέα Υόρκη. Είχε επίσης τονιστεί ότι η ένσταση του trust δεν ήταν μια γενική απόρριψη της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά αντίδραση στην εμπορική αξιοποίηση του ονόματος, της φήμης και του έργου του Ansel Adams χωρίς συναίνεση.
Η νέα δήλωση του Danziger είναι ουσιαστικά η πρώτη επίσημη και πλήρης απάντηση της gallery σε αυτή την κριτική. Και έχει ενδιαφέρον ότι δεν ζητά να χαμηλώσουν οι τόνοι. Αντίθετα, υποστηρίζει ξεκάθαρα ότι η δημιουργία του έργου ήταν δικαιολογημένη τόσο νομικά όσο και καλλιτεχνικά.
Πώς περιγράφει τη δημιουργική διαδικασία
Ο Danziger λέει ότι το έργο δεν ήταν ένα απλό πάτημα κουμπιού. Υποστηρίζει ότι η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιήθηκε ως αφετηρία, αλλά ακολούθησαν μήνες ανθρώπινης δουλειάς, με διορθώσεις, νέες δοκιμές και επεξεργασία, μέχρι να φτάσει στο αποτέλεσμα που ήθελε.
Όπως περιγράφει, στόχος του ήταν να φανταστεί πώς θα μπορούσε να έμοιαζε η πραγματική σκηνή που αντίκρισε ο Ansel Adams όταν σταμάτησε στον δρόμο και έστησε τις μεγάλου φορμά μηχανές του, με το φως να πέφτει πάνω στην εκκλησία από πλίθες, τους σταυρούς του κοιμητηρίου και το φεγγάρι να διακρίνεται μέσα από τα σύννεφα.
Η ίδια η κάρτα που συνόδευε το έργο στη διοργάνωση ανέφερε ότι η εικόνα ήταν παραγόμενη με τεχνητή νοημοσύνη από prompt για μια ρεαλιστική έγχρωμη εκδοχή του Moonrise Over Hernandez και ότι ακολούθησαν διορθώσεις, επαναδημιουργία και επεξεργασία για μήνες. Στο πρώτο μας άρθρο είχε ήδη καταγραφεί ότι το έργο παρουσιαζόταν ως έκδοση 10 αντιτύπων σε τρία μεγέθη.
Το επιχείρημα του δημόσιου τομέα
Το πιο κρίσιμο σημείο στην απάντηση της gallery είναι η επίκληση του δημόσιου τομέα. Ο Danziger υποστηρίζει ότι, εφόσον το Moonrise δεν προστατεύεται πλέον με ενεργό δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας, είχε το δικαίωμα να το χρησιμοποιήσει ως βάση για ένα νέο έργο.
Το επιχείρημα αυτό πατά πάνω στην άποψη ότι η φωτογραφία, η οποία τραβήχτηκε το 1941 και δημοσιεύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1940, δεν φαίνεται να διαθέτει ανανέωση κατοχύρωσης στα σχετικά αρχεία ανανεώσεων. Με άλλα λόγια, η gallery λέει ότι δεν χρησιμοποίησε κρυφά ένα προστατευμένο έργο, αλλά ένα ιστορικό έργο που ανήκει πλέον στον δημόσιο χώρο της πολιτιστικής παραγωγής.
Γιατί η διαμάχη δεν τελειώνει εκεί
Ακόμη κι αν το επιχείρημα του δημόσιου τομέα σταθεί νομικά, αυτό δεν λύνει αυτόματα και το ηθικό σκέλος της υπόθεσης. Το trust είχε εξαρχής τοποθετήσει τη συζήτηση αλλού: όχι μόνο στο αν επιτρέπεται μια τέτοια χρήση, αλλά στο αν είναι σωστό να αξιοποιείται το όνομα και η πολιτιστική βαρύτητα ενός δημιουργού για εμπορικό όφελος χωρίς συναίνεση.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και ο λόγος που η υπόθεση συνεχίζει να προκαλεί τόσο έντονες αντιδράσεις. Η μία πλευρά μιλά για μετασχηματισμό, δημιουργική ελευθερία και δημόσιο τομέα. Η άλλη μιλά για όρια, επαγγελματική κρίση και σεβασμό στην καλλιτεχνική κληρονομιά.
Η επίκληση του ίδιου του Adams
Στο τέλος της δήλωσής του, ο Danziger επικαλείται και μια παλαιότερη τοποθέτηση του Ansel Adams από το 1983, όπου ο φωτογράφος είχε μιλήσει για τις μελλοντικές δυνατότητες της ηλεκτρονικής εικόνας. Με αυτή την αναφορά, η gallery επιχειρεί να δείξει ότι ο Adams δεν ήταν ένας δημιουργός φοβικός απέναντι στην τεχνολογία, αλλά ένας άνθρωπος που έβλεπε μπροστά.
Ωστόσο, αυτό από μόνο του δεν απαντά στο βασικό ερώτημα που έχει ανοίξει η υπόθεση: άλλο είναι η τεχνολογική περιέργεια και άλλο η σύγχρονη εμπορική χρήση ενός εμβληματικού έργου με τέτοιο τρόπο.
Τι σημαίνει αυτή η δεύτερη εξέλιξη
Η νέα δήλωση της Danziger Gallery έχει σημασία γιατί μετατρέπει την υπόθεση από μονόπλευρη καταγγελία σε ανοιχτή σύγκρουση επιχειρημάτων. Πλέον δεν υπάρχει μόνο η θέση του trust, αλλά και μια σαφής υπερασπιστική γραμμή από την πλευρά της gallery, η οποία λέει ότι η κίνησή της ήταν νόμιμη, συνειδητή και καλλιτεχνικά αιτιολογημένη.
Αυτό σημαίνει ότι η συζήτηση γύρω από την AI στη φωτογραφία περνά σε πιο ώριμο και πιο δύσκολο έδαφος. Όχι απλώς αν κάτι σοκάρει την κοινότητα, αλλά αν μπορεί πράγματι να στηριχθεί νομικά και αν, ακόμη κι έτσι, παραμένει αποδεκτό μέσα στον χώρο της φωτογραφίας.
Τι πιστεύουμε
Η συνέχεια της υπόθεσης είναι ίσως πιο ενδιαφέρουσα από το αρχικό περιστατικό, γιατί τώρα φαίνεται καθαρά η πραγματική σύγκρουση. Από τη μία υπάρχει η λογική ότι ο δημόσιος τομέας επιτρέπει νέες ερμηνείες και νέες χρήσεις. Από την άλλη υπάρχει η αίσθηση ότι δεν αρκεί κάτι να είναι πιθανώς νόμιμο για να θεωρείται και σωστό. Στον κόσμο της φωτογραφίας, όπου το όνομα, η πρόθεση και η ιστορική βαρύτητα ενός έργου μετρούν τόσο πολύ, αυτή η διαφορά δεν είναι καθόλου μικρή.
Συχνές ερωτήσεις
Τι νέο έφερε αυτή η εξέλιξη;
Για πρώτη φορά η Danziger Gallery έδωσε πλήρη δημόσια απάντηση και εξήγησε γιατί θεωρεί ότι είχε δικαίωμα να δημιουργήσει και να πουλήσει το έργο.
Ποιο είναι το βασικό επιχείρημα της gallery;
Ότι το Moonrise βρίσκεται στον δημόσιο τομέα και ότι η νέα εικόνα αποτελεί μετασχηματιστικό έργο με ουσιαστική ανθρώπινη επεξεργασία.
Άλλαξε η θέση του Ansel Adams Trust;
Με βάση όσα είχαν ήδη γίνει γνωστά, το trust επιμένει ότι το βασικό θέμα είναι τα ηθικά δικαιώματα και η εμπορική χρήση του ονόματος και της κληρονομιάς του Adams χωρίς συναίνεση.
Το νέο έργο ήταν εξ ολοκλήρου προϊόν τεχνητής νοημοσύνης;
Η gallery λέει ότι η τεχνητή νοημοσύνη ήταν μόνο η αφετηρία και ότι ακολούθησε πολύμηνη ανθρώπινη επεξεργασία μέχρι το τελικό αποτέλεσμα.
