Σύνοψη
Η κινηματογραφική εικόνα του «Motor City» χτίστηκε πάνω στην αντίθεση ανάμεσα στη ζεστασιά ενός αμερικανικού diner και τους σκοτεινούς δρόμους που φωτίζονται από neon, προβολείς αυτοκινήτων και φώτα της πόλης.
Ο διευθυντής φωτογραφίας John Matysiak εξηγεί πώς συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Potsy Ponciroli για την αισθητική ενός θρίλερ εκδίκησης στο Detroit των 70s, με πρωταγωνιστές τους Alan Ritchson, Shailene Woodley και Ben Foster.
ARRI ALEXA 35 και αναμορφικοί φακοί με ελεγχόμενο χαρακτήρα
Η παραγωγή γυρίστηκε με ARRI ALEXA 35 και ARRI Master Anamorphic primes από 35mm έως 135mm. Η ARRI Rental τροποποίησε τους φακούς 40mm και 50mm για έναν πιο ιδιαίτερο χαρακτήρα, παρόμοιο με τους Large Format Alfas και κατάλληλο για Super 35.
Επειδή οι σκηνές περιλάμβαναν αυτοκίνητα και έντονους προβολείς, ο Matysiak προτίμησε σύγχρονους φακούς που επέτρεπαν καλύτερο έλεγχο των flares αντί για υπερβολικά εμφανείς οπτικές ατέλειες.
Από ένα Blimpie σε diner της δεκαετίας του 1970
Μια από τις πιο ήσυχες σκηνές παρουσιάζει τη Sophia (Shailene Woodley) να συναντά χωρίς διάλογο τον Reynolds (Ben Foster). Μια κούπα καφέ, ένα τσιγάρο και οι ματιές τους υποκαθιστούν τις λέξεις.
Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο New Jersey, όπου ένα σύγχρονο sandwich shop της Blimpie μεταμορφώθηκε σε diner. Ο production designer Mayne Burke και ο art director Rick Dennis σχεδίασαν την εσωτερική διακόσμηση, τα φωτιστικά και την παλέτα, ενώ τα μεγάλα παράθυρα επέτρεπαν ταυτόχρονη θέαση εσωτερικού και δρόμου.
Το neon που δεν υπήρχε πραγματικά
Η μεγάλη φωτεινή επιγραφή του diner προστέθηκε αργότερα με VFX. Ο Matysiak όμως ήθελε να αφήνει αληθινό χρωματιστό φως στον δρόμο, στην πρόσοψη, στα αυτοκίνητα και στους ηθοποιούς, ώστε η ψηφιακή προσθήκη να δένει με το γύρισμα.
Με τον gaffer Jason Velez τοποθέτησαν 16 Astera Titan Tubes κατά μήκος της οροφής, οκτώ επάνω και οκτώ κάτω. Στα εξωτερικά πλάνα λειτουργούσαν περίπου στο 30–40% της ισχύος τους, προσφέροντας πραγματικές αντανακλάσεις για τη μετέπειτα δουλειά της ομάδας DNEG με supervisor τον Bernie Kimbacher.
SkyPanel X, πρακτικά φωτιστικά και σκοτεινές περιοχές
Σε ανυψωτικές πλατφόρμες χρησιμοποιήθηκαν ARRI SkyPanel X23 και X21 με HyPer Optics, δημιουργώντας θύλακες οπίσθιου φωτισμού στο χρώμα των παλιών λαμπτήρων νατρίου. Αντί να φωτιστεί ομοιόμορφα ολόκληρο το τετράγωνο, τμήματα του δρόμου αφέθηκαν στο σκοτάδι.
Στο diner χρησιμοποιήθηκαν λαμπτήρες πυρακτώσεως soft white 60W, Aputure Infinimats 1×2 και 1×4 ποδιών και Astera Lightsocks 2 και 4 ποδιών στα κοντινά. Οι ηθοποιοί έπρεπε να μοιάζουν ότι φωτίζονται από τον ίδιο τον χώρο, όχι από ένα επιδεικτικό key light.
Πώς το 35mm έγινε σημείο αναφοράς για το ψηφιακό look
Η αρχική πρόθεση ήταν λήψη ολόκληρης της ταινίας σε φιλμ 35mm, αλλά το κόστος της δράσης και των VFX οδήγησε στην ψηφιακή επιλογή. Δοκιμάστηκαν Kodak 5219 στα EI 320 με push μισού stop και Kodak 5207 με push ενός stop, με έκθεση T4.
Με τον colorist Walter Volpatto στην Picture Shop δημιουργήθηκε ένα show LUT από αυτές τις δοκιμές. Η ομάδα επεδίωξε χαρακτηριστικά όπως gate weave, halation, υφή και ομαλή απόδοση των highlights, χωρίς να απαιτείται μεταφορά της ταινίας σε πραγματικό φιλμ.
Η ίδια ALEXA 35 μπορεί να οδηγήσει σε τελείως διαφορετικές εικόνες: στην κινηματογράφηση του «Primetime» συνδυάστηκε με MiniDV και άλλες κάμερες για μια εντελώς διαφορετική οπτική γλώσσα.
Τι πιστεύουμε
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο εδώ είναι ότι το φως μιας επιγραφής που δεν υπήρχε στο πλατό είχε ήδη σχεδιαστεί και καταγραφεί. Δεν αρκεί να προσθέσεις ένα εντυπωσιακό neon στο post. Αν υποτίθεται ότι φωτίζει τον δρόμο, πρέπει να επηρεάζει τις επιφάνειες και τους ανθρώπους γύρω του.
Αυτό ισχύει και σε μικρότερα γυρίσματα. Πριν τοποθετήσουμε ένα χρωματιστό LED, αξίζει να αποφασίσουμε από πού προέρχεται το φως, πού θα ανακλαστεί και τι θα κάνει στο δέρμα. Ακόμη και ένα απλό πρακτικό φωτιστικό μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερη αληθοφάνεια από ένα περίπλοκο setup χωρίς σαφή λογική.
Μου αρέσει επίσης ότι ο Matysiak άφησε τον δρόμο να βυθίζεται σε σημεία στο σκοτάδι. Ένα νυχτερινό πλάνο δεν χρειάζεται να δείχνει τα πάντα. Χρειάζεται να ξέρουμε ποια λεπτομέρεια έχει σημασία και να οδηγήσουμε εκεί το βλέμμα.
