Σύνοψη
- Ο Jim Frohna εξηγεί τη φωτογραφία του Verity με αναφορές στον Brian De Palma.
- Η παραγωγή επέλεξε Sony VENICE 2 και αναμορφικούς Panavision T Series.
- Θερμός φωτισμός στην κουζίνα και ψυχρός στον διάδρομο δημιουργούν αντίθεση.
- Ένα split-diopter συνδυάζει διαφορετικά επίπεδα δράσης για να ενισχύσει την αγωνία.
Η πιο ανατριχιαστική στιγμή του Verity δεν χρειάστηκε εντυπωσιακό εφέ: ο Jim Frohna συνδύασε δύο διαφορετικούς κόσμους φωτός και έναν split-diopter για να μας δείξει έναν κίνδυνο που οι ήρωες δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί.
Ο διευθυντής φωτογραφίας περιγράφει πώς σχεδίασε με τον σκηνοθέτη Michael Showalter τη φωτογραφία του ψυχολογικού θρίλερ με πρωταγωνιστές τους Dakota Johnson, Anne Hathaway και Josh Hartnett. Η αναφορά τους στον Hitchcock, στον Brian De Palma και στα ερωτικά θρίλερ των δεκαετιών του 1980 και του 1990 διαμόρφωσε μια εικόνα ταυτόχρονα λαμπερή και ανησυχητική.
Sony VENICE 2 και αναμορφικοί Panavision T Series
Μετά από δοκιμές σε κάμερες και φακούς, η παραγωγή επέλεξε τη Sony VENICE 2 και τους αναμορφικούς Panavision T Series, με μέγιστο άνοιγμα T2.3 σε όλη τη σειρά. Ο Frohna ήθελε υψηλή αντίθεση, καθαρότητα και αξιόπιστη απόδοση στις νυχτερινές σκηνές. Η ταινία κινηματογραφήθηκε σε κάδρο 2.39:1, με φίλτρο 1/2 Glimmer Glass σε όλη τη διάρκειά της.
Η ένδειξη T2.3 έχει πρακτική σημασία για την έκθεση στο γύρισμα: το T-stop μετρά τη μετάδοση φωτός από τον φακό, σε αντίθεση με τη γεωμετρική τιμή f-stop.
Μια ζεστή κουζίνα, ένας παγωμένος διάδρομος
Σε μια νυχτερινή σκηνή στο σπίτι όπου εκτυλίσσεται η ιστορία, η Lowen (Dakota Johnson) και ο Jeremy (Josh Hartnett) βρίσκονται στην κουζίνα. Δύο LiteMat Spectrum 1, στερεωμένα στις ξύλινες δοκούς και με διάχυση από αλεύκαστο μουσελίνα, δημιούργησαν απαλό φωτισμό που θυμίζει φυσικό φωτιστικό οροφής. Η κάμερα είχε ρυθμιστεί στα ISO 3200 και σε ισορροπία λευκού 3800K, ενώ τα LiteMat στα 2700K, ώστε η σκηνή να αποκτήσει έντονη θερμή χροιά.
Στον διάδρομο, δύο ARRI SkyPanel S360-C από ανυψωτικό μηχάνημα έξω από το σπίτι έστελναν απαλό φως μέσα από τα παράθυρα, προσομοιώνοντας το φεγγαρόφωτο. Τέσσερις Astera Titan Tubes χαμηλά δίπλα σε παγωμένο γυαλί έδιναν λεπτό περίγραμμα στη μορφή, με θερμοκρασία 6000K. Η διαφορά έκθεσης ανάμεσα στο φωτεινότερο προσκήνιο και το βάθος πλησίαζε τα πέντε στοπ.
Το split-diopter που αφήνει το κοινό να δει πρώτα τον κίνδυνο
Η κρίσιμη σύνθεση τοποθετεί τους δύο εραστές στο αριστερό μέρος του κάδρου και μια αχνή ανθρώπινη μορφή στο βάθος του δεξιού. Ο Frohna χρησιμοποίησε φακό 75mm με πρόσθετο +1 diopter. Το split-diopter επιτρέπει να συνυπάρχουν δύο διαφορετικές περιοχές εστίασης στο ίδιο πλάνο, ενώ το όριο ανάμεσά τους μπορεί να παραμένει ορατό.
Έτσι ο θεατής αντιλαμβάνεται την παρουσία στον διάδρομο πριν από τους χαρακτήρες. Η αναφορά στις εικόνες του Brian De Palma, και ειδικά στο Dressed to Kill, αφορά ακριβώς αυτήν την αίσθηση παρακολούθησης. Έπειτα, μια ανεπαίσθητη κίνηση dolly προς τους εραστές εντείνει την υποψία ότι κάποιος τους παρατηρεί. Την κίνηση πρότεινε στο πλατό ο A-camera operator Ari Issler και υλοποίησε με τον dolly grip Mike Morini.
Ένα μικρό φως για το πρόσωπο της Anne Hathaway
Στο κοντινό της Verity, ο Frohna χρησιμοποίησε μόνο ένα Rosco Dash, πάνω από τον άξονα του φακού, με διάχυση Lee Hampshire Frost 253. Το φως θυμίζει το κλασικό κινηματογραφικό «Obie light»: κολακευτικό στο πρόσωπο, αλλά εδώ αρκετά σκληρό ως αντίστιξη στη ζεστασιά της κουζίνας. Η χρωματική αντίθεση ενισχύθηκε στη διαδικασία digital intermediate (DI).
Η σκηνή γυρίστηκε σε σπίτι στο Armonk της Νέας Υόρκης, παρότι η ιστορία τοποθετείται σε χειμωνιάτικο Vermont. Ο Frohna αναγνωρίζει επίσης τη συμβολή του gaffer Michael Marzovilla, των camera operators Ari Issler και Jennie Jeddry και του DIT Luke Taylor.
Τι πιστεύουμε
Μας αρέσει ιδιαίτερα ότι εδώ οι τεχνικές επιλογές έχουν άμεση σχέση με την πληροφορία που παίρνει ο θεατής. Το split-diopter δεν μπαίνει για να κάνει το πλάνο πιο «περίεργο»: μας επιτρέπει να δούμε δύο επίπεδα δράσης μαζί και να περιμένουμε κάτι κακό πριν το καταλάβουν οι πρωταγωνιστές.
Και ο φωτισμός είναι ένα πολύ καλό μάθημα για όσους γυρίζουμε με μικρότερο συνεργείο. Δύο μαλακές πηγές με σωστή χρωματική θερμοκρασία μπορούν να φτιάξουν έναν πειστικό, ζεστό χώρο. Το ουσιαστικό είναι η αντίθεση με το περιβάλλον του, όχι πόσα φωτιστικά θα φορτώσουμε στο σετ.
Το πιο χρήσιμο στοιχείο της ανάλυσης του Frohna είναι η συνέπεια: το κάδρο, η εστίαση, η κίνηση και το χρώμα δίνουν στον θεατή διαφορετικά κομμάτια της ίδιας ιστορίας. Αυτή είναι μια προσέγγιση που αξίζει να κρατήσουμε είτε δουλεύουμε σε μεγάλη παραγωγή είτε γυρίζουμε ένα μικρό θρίλερ.
