• Ο CDG-2 στον Σμήνος του Περσέα φαίνεται να είναι περίπου 99% σκοτεινή ύλη.
• Εντοπίστηκε έμμεσα από την «υπερπυκνότητα» σφαιρωτών αστρικών σμηνών.
• Hubble, Euclid και Subaru επιβεβαίωσαν ένα εξαιρετικά αμυδρό διάχυτο άλω φωτός γύρω από τα σμήνη.
• Πιθανό σενάριο: βαρυτικές αλληλεπιδράσεις αφαίρεσαν μεγάλο μέρος της κανονικής ύλης του γαλαξία.
Το Hubble εντόπισε στον Σμήνος του Περσέα τον CDG-2, έναν εξαιρετικά αμυδρό γαλαξία που φαίνεται να αποτελείται σχεδόν ολοκληρωτικά από σκοτεινή ύλη.
Ο CDG-2 ανήκει στην κατηγορία των γαλαξιών εξαιρετικά χαμηλής επιφανειακής λαμπρότητας: υπάρχουν, αλλά το φως τους είναι τόσο διάχυτο και αδύναμο που «χάνονται» μέσα στο κοσμικό φόντο. Στην περίπτωση αυτή, οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι ο συγκεκριμένος γαλαξίας είναι περίπου 99% σκοτεινή ύλη, με ελάχιστη κανονική ύλη και λίγα, αχνά άστρα.
[ads1]
Το ενδιαφέρον είναι το πώς βρέθηκε: όχι επειδή «φάνηκε» πρώτα ο ίδιος, αλλά επειδή εντοπίστηκε μια μικρή αύξηση στην πυκνότητα σφαιρωτών αστρικών σμηνών (globular clusters), σαν ένα έμμεσο ίχνος ότι υπάρχει από κάτω μια γαλαξιακή δομή. Το στοιχείο αυτό οδήγησε σε στοχευμένες παρατηρήσεις για να επιβεβαιωθεί αν πρόκειται όντως για γαλαξία.
Οι εικόνες του Hubble, σε συνδυασμό με δεδομένα από το Euclid της ESA και παρατηρήσεις από το τηλεσκόπιο Subaru, αποκάλυψαν τελικά ένα εξαιρετικά αμυδρό «άλω» διάχυτου φωτός γύρω από αυτά τα αρχαία σμήνη, ενισχύοντας την ερμηνεία ότι πρόκειται για πραγματικό γαλαξία και όχι για τυχαία στοίχιση αντικειμένων.
Τι ξέρουμε μέχρι τώρα για τη μάζα και τη «φτώχεια» του CDG-2
Η ανάλυση δείχνει ότι ο CDG-2 λάμπει όσο περίπου έξι εκατομμύρια «Ήλιοι» (σε συνολική λαμπρότητα), ενώ τα σφαιρωτά σμήνη αντιστοιχούν σε περίπου 16% της ορατής του ύλης. Στις ανακοινώσεις αναφέρεται επίσης ότι στον CDG-2 καταγράφονται μόλις τέσσερα τέτοια σμήνη — μια έντονη αντίθεση με γαλαξίες όπως ο δικός μας.
Γιατί όμως λείπει η κανονική ύλη; Το πιθανότερο σενάριο είναι ότι «γδύθηκε» από αέρια και άστρα λόγω βαρυτικών αλληλεπιδράσεων μέσα στο πυκνό περιβάλλον του Σμήνους του Περσέα. Με άλλα λόγια, έμεινε ένα σχεδόν «σκελετικό» σύστημα, όπου η σκοτεινή ύλη κυριαρχεί ακόμα πιο καθαρά.
Το εύρημα είναι σημαντικό γιατί δίνει ένα σπάνιο, σχετικά «καθαρό» εργαστήριο για να μελετηθεί πώς συμπεριφέρεται η σκοτεινή ύλη και πώς διαμορφώνει την εξέλιξη των γαλαξιών, ειδικά σε περιβάλλοντα σμηνών όπου οι αλληλεπιδράσεις είναι σφοδρές. Η μελέτη παρουσιάστηκε σε δημοσίευση στο The Astrophysical Journal Letters.
Περισσότερα εδώ.
