• Ο Λευκός Οίκος ανέβασε βίντεο-μοντάζ που συνδέει σκηνές ταινιών/σειρών/παιχνιδιών με πραγματικά πλάνα από πλήγματα στο Ιράν.
• Ο Ben Stiller ζήτησε αφαίρεση αποσπάσματος του Tropic Thunder, λέγοντας ότι δεν υπήρξε άδεια και ότι «ο πόλεμος δεν είναι ταινία».
Ο επίσημος λογαριασμός του Λευκού Οίκου δημοσίευσε στο X ένα βίντεο-μοντάζ που μπλέκει σκηνές από ταινίες/σειρές/παιχνίδια με πραγματικά πλάνα από πλήγματα στο Ιράν, ανοίγοντας θέμα ύφους, προπαγάνδας και πνευματικών δικαιωμάτων.
Hey White House, please remove the Tropic Thunder clip. We never gave you permission and have no interest in being a part of your propaganda machine. War is not a movie. https://t.co/dMQqRxxVCa
— Ben Stiller (@BenStiller) March 6, 2026
Αυτό που ενοχλεί είναι ότι ένα επίσημος λογαριασμός κράτους και ειδικά ενός από τα πιο ισχυρά στον κόσμο υιοθετεί «trailer» αισθητική για πραγματική σύγκρουση, με pop culture αποσπάσματα να λειτουργούν ως δραματικό “boost” πάνω σε πολεμικό υλικό.
[ads1]
Το βίντεο ανέβηκε με caption «JUSTICE THE AMERICAN WAY», έχει διάρκεια περίπου 40–42 δευτερόλεπτα, με γρήγορες εναλλαγές από action/superhero σκηνές και cutaways που θυμίζουν fan edits. Το αποτέλεσμα παρουσιάζει τον πόλεμο σαν κινηματογραφική αφήγηση.
Η πιο προβεβλημένη αντίδραση ήρθε από τον Ben Stiller, ο οποίος ζήτησε δημόσια να αφαιρεθεί το απόσπασμα από το Tropic Thunder και δήλωσε ότι δεν δόθηκε άδεια, τονίζοντας τη φράση «War is not a movie». Η ουσία της παρέμβασής του δεν είναι μόνο «μην χρησιμοποιείτε τη δουλειά μου», αλλά και «μην δανείζεστε τη γλώσσα του σινεμά για να πουλήσετε έναν πραγματικό πόλεμο».
Ακόμα κι αν κάποιος υποστήριζε ότι “κάτι τέτοιο μπορεί να πέσει σε fair use”, αυτή δεν είναι αυτόματη ομπρέλα, ειδικά όταν μιλάμε για κρατικό/πολιτικό μήνυμα με προωθητικό χαρακτήρα και όχι για ανάλυση, κριτική ή σαφές ρεπορτάζ. Το πρακτικό ζήτημα για τους δημιουργούς είναι ότι τέτοιες αναρτήσεις κανονικοποιούν τη λογική «αφού είναι online, είναι διαθέσιμο», άρα ροκανίζουν την αξία του licensing.
Υπάρχει και μια δεύτερη, πιο σημαντική διάσταση: τα δικαιώματα δεν τα κρατά πάντα ο ηθοποιός ή ο σκηνοθέτης που αντιδρά, αλλά συχνά τα στούντιο ή οι εταιρείες διανομής. Όταν όμως ένας διάσημος δημιουργός παίρνει θέση δημόσια, μετατρέπει ένα θέμα πνευματικών δικαιωμάτων σε πολιτικό και θεσμικό θέμα: γιατί ένας επίσημος λογαριασμός να λειτουργεί σαν κανάλι meme-edit χωρίς τις βασικές διαδικασίες clearance, ειδικά για να προωθήσει ένα πόλεμο
Η κριτική δεν περιορίζεται στα δικαιώματα. Η ανάμειξη pop culture με πραγματικά πλάνα πλήγματος, με στόχο να «ντυθεί» ο πόλεμος σαν θέαμα και να φορτωθεί με κώδικες ηρωισμού/νίκης, λειτουργεί στην πράξη ως εξωραϊσμός και προώθηση της βίας σε μια σύγκρουση με πραγματικές απώλειες. Δεν είναι απλώς κακό γούστο· είναι μια επιλογή πλαισίωσης που αποανθρωποποιεί το γεγονός, κανονικοποιεί τη στρατιωτική βία ως ψυχαγωγία και είναι απαράδεκτη σε επίπεδο δεοντολογίας, δημοσίου λόγου και θεσμικής ευθύνης.
