• Το «Yellow Letters» του İlker Çatak κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο στη 76η Berlinale.
• Το «Salvation» του Emin Alper πήρε το Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής, με ελληνική συμπαραγωγή από Horsefly Films.
• Η τελετή βραβείων σημαδεύτηκε από πολιτικές παρεμβάσεις για Γάζα και Παλαιστίνη.
• Στα μεγάλα βραβεία ξεχώρισαν επίσης «Queen at Sea», Grant Gee και Sandra Hüller.
Το «Yellow Letters» του İlker Çatak πήρε τη Χρυσή Άρκτο στην 76η Berlinale, σε μια τελετή που εξελίχθηκε σε ανοιχτό πολιτικό βήμα με παρεμβάσεις για τη Γάζα, την Παλαιστίνη και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.
Η διεθνής κριτική επιτροπή με πρόεδρο τον Wim Wenders μοίρασε τα μεγάλα βραβεία χωρίς ξεκάθαρο φαβορί να έχει προηγηθεί, με το φετινό πρόγραμμα να θεωρείται από τα πιο δυνατά των τελευταίων ετών.
[ads1]
Το «Yellow Letters» είναι τουρκικής γλώσσας δράμα που συνδέει την πολιτική πίεση με τη ζωή ενός ζευγαριού, καθώς ο άντρας στοχοποιείται από το τουρκικό κράτος για διαδικτυακή κριτική, με συνέπειες στη δουλειά και την καθημερινότητά τους.
Η ελληνική παρουσία πίσω από το «Salvation»
Το Silver Bear – Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής πήγε στο «Salvation» του Emin Alper, μια διάκριση που ξεχώρισε και στην Ελλάδα λόγω της ελληνικής συμπαραγωγής: η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου συνεχάρη δημόσια τον Γιώργο Τσουργιανή και τη Horsefly Films για τη συμμετοχή τους στην παραγωγή.
Στο ίδιο πλαίσιο, η ανακοίνωση της Ακαδημίας στάθηκε και στον λόγο του Alper στη σκηνή, όπου αναφέρθηκε ευθέως στην Παλαιστίνη, αλλά και σε ομάδες και ανθρώπους που «δεν είναι μόνοι» απέναντι σε καταπίεση και βία, επεκτείνοντας το μήνυμα και στην εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Τουρκία.
Η ταινία μας μιλάει για εισβολείς που διαπράττουν αποτρόπαια εγκλήματα. Προσπάθησα να καταλάβω τι ακριβώς συνέβαινε στο μυαλό τους κατά τη διάρκεια όλης της ταινίας. Επίσης προσπάθησα να κατανοήσω την κατάσταση των επιζώντων. Και ένα από τα πράγματα έμαθα είναι ότι η μεγαλύτερη μοναξιά στον κόσμο είναι αυτή που νιώθεις όταν υποφέρεις, όταν χάνεις τα δικαιώματα σου μέρα με τη μέρα, όταν σε πυροβολούν με σφαίρες που έχουν αγοραστεί με τους δικούς σου φόρους, όταν σε βομβαρδίζουν αυτοί που δεν σε θεωρούν ούτε καν άνθρωπο. Σε εκείνες τις στιγμές νιώθεις ότι είσαι ολομόναχος. Οταν βλέπεις ότι κανείς δεν νοιάζεται για σένα γίνεσαι ο πιο μοναχικός άνθρωπος στον κόσμο. Οπότε το λιγότερο που έχουμε να κάνουμε εδώ είναι να σπάσουμε τη σιωπή. Και να τους θυμίσουμε ότι δεν είναι στην πραγματικότητα μόνοι τους. Προς τους Παλαιστίνιους στη Γάζα που ζουν και πεθαίνουν στις πιο φρικτές συνθήκες, δεν είστε μόνοι. Προς τους Ιρανούς που υποφέρουν από μια τυρρανία, δεν είστε μόνοι. Προς τους Κούρδους στη Ρόζαβα και τη Μέση Ανατολή που παλεύουν για τα δικαιώματά τους εδώ και περίπου έναν αιώνα, δεν είστε μόνοι. Τέλος, προς τους δικούς μου ανθρώπους. Δεν είστε μόνοι. Τους φίλους μου που βρίσκονται στη φυλακή, τον δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης και όλους τους δημάρχους που είναι στη φυλακή. Δεν είστε μόνοι. Δεν είμαστε μόνοι. Δεν θα είμαστε μόνοι.
Μια τελετή που δεν έμεινε μόνο στο σινεμά
Η διευθύντρια του φεστιβάλ Tricia Tuttle αναγνώρισε δημοσίως πως η διοργάνωση ήταν «ωμή και διχασμένη», με ένταση που ερχόταν «απ’ έξω από τους τοίχους του σινεμά», υπογραμμίζοντας ότι ο διάλογος και η διαφωνία είναι μέρος της δημοκρατίας.
Κατά τη διάρκεια των βραβεύσεων, δημιουργοί χρησιμοποίησαν τη σκηνή για καταγγελίες σχετικά με τις ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα και εκκλήσεις υπέρ της Παλαιστίνης, ενώ ο Wenders απάντησε έμμεσα στην κριτική που δέχθηκε νωρίτερα στο φεστιβάλ για σχόλιά του περί «αποχής» των κινηματογραφιστών από την πολιτική.
Στα υπόλοιπα μεγάλα βραβεία, το Silver Bear – Βραβείο της Επιτροπής πήγε στο «Queen at Sea» του Lance Hammer, το Silver Bear Σκηνοθεσίας στον Grant Gee για το «Everybody Digs Bill Evans», ενώ η Sandra Hüller τιμήθηκε για την ερμηνεία της στο «Rose».
[ads2]
Με δύο ταινίες που «κοιτούν» προς την Τουρκία να βρίσκονται στην κορυφή της βραδιάς (Χρυσή Άρκτος και Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής), το φετινό Berlinale έκλεισε αφήνοντας το στίγμα του τόσο για τις επιλογές της επιτροπής όσο και για το πώς οι δημιουργοί διεκδικούν χώρο για πολιτική τοποθέτηση σε ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ του κόσμου.
Όλοι οι νικητές – πλήρης λίστα βραβείων
Διαγωνιστικό (Competition)
Χρυσή Άρκτος Καλύτερης Ταινίας: «Yellow Letters», İlker Çatak
Αργυρή Άρκτος – Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής: «Salvation», Emin Alper
Αργυρή Άρκτος – Βραβείο Επιτροπής: «Queen at Sea», Lance Hammer
Αργυρή Άρκτος Σκηνοθεσίας: Grant Gee, «Everyone Digs Bill Evans»
Αργυρή Άρκτος Καλύτερης Ερμηνείας: Sandra Hüller, «Rose»
Αργυρή Άρκτος Β’ Ερμηνείας: Anna Calder-Marshall και Tom Courtenay, «Queen at Sea»
Αργυρή Άρκτος Σεναρίου: «Nina Roza», Geneviève Dulude-de Celles
Αργυρή Άρκτος Εξαίρετης Καλλιτεχνικής Συνεισφοράς: «Yo (Love Is a Rebellious Bird)», Anna Fitch
Perspectives
GWFF First Feature Award: «Chronicles From the Siege», Abdallah Alkhatib
Special Mention: «Forest High (Forêt Ivre)», Manon Coubia
Berlinale Documentary Award
«If Pigeons Turned to Gold», Pepa Lubojacki
Shorts
Χρυσή Άρκτος Μικρού Μήκους: «Someday a Child», Marie-Rose Osta
Αργυρή Άρκτος – Βραβείο Επιτροπής (Μικρού Μήκους): «A Woman’s Place Is Everywhere», Fanny Texier
CUPRA Filmmaker Award: «Kleptomania», Jingkai Qu
Για τους δημιουργούς εικόνας, η φετινή εικόνα του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου είχε δύο καθαρές γραμμές: από τη μία ένα πακέτο βραβείων με έντονο ευρωπαϊκό αποτύπωμα και ισχυρά ονόματα, από την άλλη μια τελετή που έδειξε πόσο εύκολα ένα μεγάλο φεστιβάλ μετατρέπεται σε δημόσιο βήμα. Αν κάτι αξίζει να μείνει, είναι ότι οι συμπαραγωγές (όπως το «Salvation») συνεχίζουν να ανοίγουν πόρτες για ελληνικές ομάδες παραγωγής, ακριβώς στο πιο «κεντρικό» επίπεδο της διοργάνωσης.
