Η Francesca Chiacchio μιλά στο pttl.gr με αφορμή τη συμμετοχή της στο Athens Street Photography Festival
Summary
Η Francesca Chiacchio δίνει συνέντευξη στο pttl.gr με αφορμή το Athens Street Photography Festival
Ξεκίνησε τη φωτογραφία κατά τη διάρκεια των σπουδών της στην Αρχιτεκτονική
Δίνει έμφαση στη σύνθεση, στο φως και στο σωστό καδράρισμα
Θεωρεί ότι τεχνική και συναισθηματικός αντίκτυπος πρέπει να συνυπάρχουν
Πιστεύει ότι πολλοί φωτογράφοι κάνουν λάθος επιλογές εικόνων στους διαγωνισμούς
Απορρίπτει την υπερβολική επεξεργασία και επιμένει στην αυθεντική προσωπική ματιά
Η Francesca Chiacchio μιλά στο pttl.gr με αφορμή το Athens Street Photography Festival, ανοίγοντας μια συζήτηση για τη φωτογραφία δρόμου, την κρίση σε διαγωνισμούς και τα στοιχεία που κάνουν μια εικόνα να ξεχωρίζει πραγματικά.
Η Ιταλίδα φωτογράφος έχει χτίσει τα τελευταία χρόνια μια πολύ αναγνωρίσιμη παρουσία στη διεθνή σκηνή της φωτογραφίας δρόμου, τόσο μέσα από το προσωπικό της έργο όσο και μέσα από τη συμμετοχή της σε φεστιβάλ, εκθέσεις, βιβλία και διεθνείς συνεργασίες. Η παρουσία της στο Athens Street Photography Festival δίνει επιπλέον βάρος στη συνέντευξη, καθώς φέρνει στο προσκήνιο όχι μόνο τη δουλειά της ως δημιουργού, αλλά και τη ματιά της ως κριτή και δασκάλας φωτογραφίας.
Η συνέντευξή της έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί μετακινεί τη συζήτηση από το γενικό στο ουσιαστικό: τι κάνει μια φωτογραφία να λειτουργεί, πώς ισορροπεί η τεχνική με το συναίσθημα, ποια λάθη επαναλαμβάνονται στους διαγωνισμούς και γιατί η αυθεντικότητα παραμένει καθοριστική σε μια εποχή όπου η υπερβολική επεξεργασία και οι οπτικές τάσεις επηρεάζουν όλο και περισσότερο τη φωτογραφική παραγωγή.
Η Francesca άρχισε να φωτογραφίζει και να εμφανίζει φωτογραφίες κατά τη διάρκεια των σπουδών της στην Αρχιτεκτονική στη Νάπολη της Ιταλίας.
Μετά την αποφοίτησή της, παρακολούθησε ένα τρίμηνο σεμινάριο φωτογραφίας και σύντομα μετακόμισε στη Νέα Υόρκη με την ιδέα να γίνει επαγγελματίας φωτογράφος. Εκεί, κατέληξε να εργάζεται ως αρχιτέκτονας, τραβώντας φωτογραφίες στον ελεύθερο χρόνο της.
Επιστρέφοντας στη Νάπολη, παθιάστηκε με τη φωτογραφία δρόμου και έκτοτε το έργο της έχει παρουσιαστεί σε διάφορα φεστιβάλ και εκθέσεις φωτογραφίας παγκοσμίως, καθώς και σε πολυάριθμα διεθνή περιοδικά και ιστοσελίδες.
Από το 2020 είναι μέλος της διεθνούς κολεκτίβας φωτογραφίας δρόμου Through the Lands.
Το 2021 συμπεριλήφθηκε, μαζί με άλλες 99 γυναίκες φωτογράφους δρόμου, στο βιβλίο Women Street Photographers των εκδόσεων Prestel Publishing.
Τον Ιούνιο του 2023 δημοσιεύτηκε άρθρο για τη Francesca στο ιταλικό περιοδικό Il Fotografo. Την ίδια χρονιά συνεργάστηκε με τη Fujifilm Italia σε ένα από τα X-Stories της, ενώ τον Σεπτέμβριο κέρδισε το δεύτερο βραβείο με τη συλλογή της Napolism στο Gothenburg Street Photo Festival.
Τον Μάρτιο του 2024 το όνομά της εμφανίστηκε ανάμεσα σε 5 Masters της Φωτογραφίας Δρόμου στο περιοδικό Fotocult.it. Τον ίδιο μήνα εξέδωσε το πρώτο της zine με το περιοδικό Docu Magazine.
Το 2025 πραγματοποίησε την ατομική της έκθεση στο Festival Fotografico Europeo στο Μιλάνο.
Η Francesca έχει υπάρξει προσκεκλημένη ομιλήτρια και κριτής σε αρκετά φεστιβάλ φωτογραφίας δρόμου. Επιπλέον, από το 2023 διοργανώνει τα δικά της εργαστήρια στη Νάπολη, καθώς και συνεργασίες με άλλους φωτογράφους δρόμου και οργανισμούς.
Άρχισα να βγάζω φωτογραφίες ως υποστηρικτικό μέσο για τις πανεπιστημιακές μου σπουδές και σύντομα αυτό έγινε πάθος. Τα τελευταία 10 χρόνια έχει γίνει το κύριο ενδιαφέρον στη ζωή μου, αρχικά ως φωτογράφος δρόμου και στη συνέχεια ως δασκάλα φωτογραφίας.
Ποια βασικά χαρακτηριστικά αναζητάς σε μια βραβευμένη φωτογραφία;
Σε μια νικητήρια φωτογραφία αναζητώ πάντα την καλή σύνθεση, μαζί με το καλό φως και το σωστό καδράρισμα.
Πώς εξισορροπείς την τεχνική κατάρτιση με τον συναισθηματικό αντίκτυπο όταν κρίνεις μια εικόνα;
Πιστεύω ότι μια καλή εικόνα πρέπει να είναι άρτια τεχνικά και ταυτόχρονα να έχει συναισθηματικό αντίκτυπο. Το ένα χαρακτηριστικό χωρίς το άλλο δεν αρκεί για να θεωρηθεί μια εικόνα καλή.
Μείνε μέσα στα πράγματα
Συμπλήρωσε το email σου και ολοκλήρωσε την εγγραφή σε δευτερόλεπτα.
Ποια συνηθισμένα λάθη βλέπεις να κάνουν οι φωτογράφοι όταν υποβάλλουν συμμετοχές σε διαγωνισμούς;
Είναι πολύ δύσκολο για έναν φωτογράφο να επιλέξει ανάμεσα στις δικές του εικόνες, οπότε νομίζω ότι τις περισσότερες φορές υποβάλλουμε λάθος φωτογραφίες επειδή δεν ξέρουμε πώς να τις επιλέξουμε. Ο καλύτερος τρόπος για να υποβάλεις μια εικόνα σε έναν διαγωνισμό είναι να μελετήσεις την κριτική επιτροπή και να φανταστείς τι είδους φωτογραφίες μπορεί να τους αρέσουν.
Ποιες τάσεις βλέπεις να αναδύονται στη σύγχρονη φωτογραφία δρόμου και πώς επηρεάζουν τη δουλειά σου ως κριτή;
Χρησιμοποιώντας και η ίδια φλας, έχω παρατηρήσει ότι η χρήση του εξαπλώνεται στους φωτογράφους δρόμου παγκοσμίως. Δεν πιστεύω πολύ στις τάσεις· θεωρώ ότι, αντί να αντιγράφει κανείς άλλους φωτογράφους, το πρωταρχικό μέλημα για έναν φωτογράφο θα έπρεπε να είναι η εύρεση του δικού του στυλ, που είναι και το πιο δύσκολο επίτευγμα. Με βάση αυτό, προσπαθώ να μην επηρεάζομαι από τάσεις όταν κρίνω.
Πόσο σημαντική είναι η επεξεργασία στην αξιολόγηση μιας φωτογραφίας;
Δεν κάνω πολλή επεξεργασία και δεν μου αρέσει όταν μια εικόνα είναι υπερβολικά επεξεργασμένη. Η καλύτερη φωτογραφία είναι αυτή που βγαίνει από την κάμερα ακριβώς όπως πρέπει.
Τι συμβουλή θα έδινες σε φωτογράφους που θέλουν να ξεχωρίσουν σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον;
Για μένα το πιο σημαντικό είναι να σκεφτείς τι είναι αυτό που σε ενδιαφέρει και σε παθιάζει στη φωτογραφία. Μόνο έτσι μπορείς να ξεχωρίσεις ως φωτογράφος. Οι διαγωνισμοί είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να αναδειχθείς και να σε προσέξουν. Επομένως, σίγουρα θα πρότεινα τη συμμετοχή σε όσο το δυνατόν περισσότερους διαγωνισμούς, ειδικά στο ξεκίνημα μιας καριέρας.
Κατά τη γνώμη σου, τι καθιστά έναν διαγωνισμό φωτογραφίας πραγματικά ουσιαστικό, τόσο για τους κριτές όσο και για τους συμμετέχοντες;
Πιστεύω ότι για τους συμμετέχοντες η προβολή που μπορούν να λάβουν μέσω ενός διαγωνισμού είναι απαραίτητη, όχι μόνο μέσω των μέσων ενημέρωσης αλλά και μέσω πιθανών εκθέσεων. Για τους κριτές, οι διαγωνισμοί είναι ένας καλός τρόπος να δώσουν στα φωτογραφικά έργα που τους αρέσουν την προβολή που θεωρούν ότι αξίζουν.
Ποιες ηθικές παραμέτρους πιστεύεις ότι πρέπει να έχουν κατά νου οι φωτογράφοι δρόμου και πώς επηρεάζουν την κρίση σου;
Μου αρέσει η αυθόρμητη φωτογραφία δρόμου και δεν μου αρέσει όταν βλέπω ότι μια φωτογραφία είναι στημένη ή υπερβολικά επεξεργασμένη. Αυτά είναι βασικά σημεία για την κρίση μου.
Έχεις ταξιδέψει και φωτογραφίσει ποτέ στην Ελλάδα; Αν ναι, ποια ήταν η εμπειρία σου σε σύγκριση με άλλες χώρες;
Φωτογράφισα στην Ελλάδα ενώ ταξίδευα πριν από δύο χρόνια, αλλά το ταξίδι μου δεν είχε ως επίκεντρο τη φωτογραφία. Επιπλέον, ήταν καλοκαίρι και πήγα σε πολύ τουριστικά νησιά. Έτσι, δεν μπορώ πραγματικά να τη συγκρίνω με άλλες χώρες. Το μόνο πράγμα που παρατήρησα ήταν το πανέμορφο φως, ειδικά τις ώρες του ηλιοβασιλέματος.
Τι πιστεύουμε
Η Francesca Chiacchio δίνει μια πολύ καθαρή εικόνα για το πώς βλέπει τη φωτογραφία δρόμου και, κυρίως, για το πώς την αξιολογεί όταν βρίσκεται στη θέση του κριτή. Δεν αναζητά εντυπωσιασμούς χωρίς περιεχόμενο, αλλά μια ουσιαστική ισορροπία ανάμεσα στην τεχνική επάρκεια, στο φως, στη σύνθεση και στη συναισθηματική δύναμη.
Με αφορμή την παρουσία της στο Athens Street Photography Festival, αποκτούν ιδιαίτερη σημασία όσα λέει για την επιλογή εικόνων στους διαγωνισμούς, για την ανάγκη να βρίσκει κάθε φωτογράφος το δικό του ύφος και για την απόρριψη της υπερβολικής επεξεργασίας. Σε μια εποχή που η μίμηση και η επιφανειακή εντύπωση συχνά κυριαρχούν, η στάση της υπενθυμίζει ότι αυτό που τελικά ξεχωρίζει είναι η προσωπική ματιά και η αυθεντικότητα.
