• Το ΥΠΠΟ επιβεβαίωσε την αυθεντικότητα της συλλογής φωτογραφιών 1943-1944.
• Υπεγράφη προσύμφωνο με τον συλλέκτη και το αρχείο αποσύρθηκε από τη δημοπρασία.
• Η συλλογή (262 φωτογραφίες) περιλαμβάνει και 12 καρέ από τις τελευταίες στιγμές των 200 της Καισαριανής.
• Το σύνολο κηρύχθηκε μνημείο λόγω ιστορικής αξίας και τεκμηριωτικού χαρακτήρα.
Αυθεντικές κρίθηκαν οι φωτογραφίες-ντοκουμέντα που εμφανίστηκαν πρόσφατα σε διαδικτυακή δημοπρασία, με το ΥΠΠΟ να υπογράφει προσύμφωνο απόκτησης με τον Βέλγο συλλέκτη.
Με δήλωσή της για την απόκτηση του αρχείου, η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη ανέφερε:
Σήμερα, στο Δημαρχείο του Έβεργκεμ, η αντιπροσωπεία του υπουργείου Πολιτισμού συναντήθηκε με τον συλλέκτη Τιμ Ντε Κράνε. Η αντιπροσωπεία εξέτασε το σύνολο της συλλογής Χόιερ, η οποία αποτελείται από 262 φωτογραφίες, τραβηγμένες στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της θητείας του, το 1943-1944, καθώς και κάποια έντυπα που ο ίδιος είχε περιλάβει σε αυτή. Η μακροσκοπική εξέταση, από έμπειρα στελέχη του υπουργείου Πολιτισμού και ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, επιβεβαίωσε την αυθεντικότητα του υλικού. Υπεγράφη προσύμφωνο μεταξύ του υπουργείου Πολιτισμού και του συλλέκτη και η συλλογή αποσύρθηκε από τον διαδικτυακό τόπο δημοπρασιών.
Στελέχη του ΥΠΠΟ και ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες προχώρησαν σε μακροσκοπική αξιολόγηση του υλικού και κατέληξαν ότι πρόκειται για γνήσια τεκμήρια της περιόδου 1943-1944, επιβεβαιώνοντας την αυθεντικότητα της συλλογής.
Το σύνολο του αρχείου περιλαμβάνει 262 φωτογραφίες που τραβήχτηκαν στην Ελλάδα κατά τη θητεία του Χέρμαν Χόιερ, μαζί με έντυπα που είχαν ενταχθεί στο ίδιο αρχείο. Μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης, υπεγράφη προσύμφωνο μεταξύ ΥΠΠΟ και συλλέκτη και η συλλογή αποσύρθηκε από τη διαδικτυακή δημοπρασία.
[ads1]
Τι περιλαμβάνει το αρχείο και γιατί έχει βαρύτητα
Ξεχωρίζουν δώδεκα φωτογραφίες που αποτυπώνουν τις τελευταίες στιγμές των 200 Ελλήνων που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, ενώ οι υπόλοιπες 250 εικόνες καταγράφουν σκηνές από την κατεχόμενη Ελλάδα (Αθήνα, Κόρινθο, Θεσσαλονίκη, Πειραιά και άλλες περιοχές), με μνημεία, στρατιωτικές παρουσίες και στιγμιότυπα καθημερινότητας.
Η υπόθεση προκάλεσε έντονη δημόσια αντίδραση, καθώς πρόκειται για υλικό μεγάλης ιστορικής και τεκμηριωτικής αξίας που είχε αναρτηθεί προς πώληση. Η κίνηση απόσυρσης από τη δημοπρασία, μετά την παρέμβαση των ελληνικών αρχών, αλλάζει άμεσα το τοπίο: από «αντικείμενο αγοράς» περνά στη διαδικασία θεσμικής διαχείρισης.
Καθοριστική θεωρείται και η γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων, με βάση την οποία το σύνολο της συλλογής κηρύχθηκε μνημείο λόγω ιδιαίτερης ιστορικής αξίας. Η αναγνώριση δεν περιορίζεται στο υλικό της Καισαριανής, αλλά αφορά ολόκληρο το σώμα εικόνων ως τεκμήριο για το πώς η φωτογραφία χρησιμοποιήθηκε και μέσα στους μηχανισμούς προπαγάνδας της Κατοχής.
Για τους δημιουργούς εικόνας, το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο ιστορικό: πρόκειται για σπάνιο πρωτογενές φωτογραφικό υλικό με συγκεκριμένο πλαίσιο παραγωγής, που θα κριθεί πλέον από το πώς θα συντηρηθεί, θα τεκμηριωθεί και—αν και όταν ανοίξει—πώς θα γίνει προσβάσιμο για έρευνα και μελέτη.
[ads2]
